Φαγητάκια με Θαλασσινά γιά τη Μεγαλοβδομάδα και όχι μόνο!!!!!!

Καλάμαράκια γεμιστά με μία παμπάλαια συνταγή της γιαγιάς μου

4 μεγαλούτσικα καλαμαράκια (μαλακά)
1 κρεμμύδι ψιλοκομένο
δύο πιπεριές κέρατο ψιλοκομένες
4 κουταλιές σούπας ρύζι
2 κουταλιές σούπας κουκουνάρι
2 κουταλιές σούπας σταφίδες
½ κονσέρβα ντοματάκια ψιλοκομμένα
½ φλιτζάνι λάδι
Αλάτι πιπέρι χυμό ενός λεμονιού
½ φλιτζάνι κρασί
Καθαρίζουμε τα καλαμαράκια και τα τρίβουμε με αλάτι και το χυμό του λεμονιού. Ψιλοκόβουμε τα πλοκάμια τους.
Σε τηγάνι με το μισό λάδι σοτάρουμε το κρεμμύδι και στη συνέχεια προσθέτουμε το ρύζι το κουκουνάρι και τις σταφίδες και τα μισά πλοκάμια. Συνεχίζουμε το σοτάρισμα και τέλος προσθέτουμε τις μισές ντομάτες και σβήνουμε με το μισό κρασί.
Όταν η γέμιση μείνει χωρίς υγρά αποσύρουμε από τη φωτιά και μόλις κρυώσει λίγο γεμίζουμε τα καλαμάρια (όχι μέχρι πάνω γιατί θα φουσκώσει το ρύζι) και κλείνουμε με οδοντογλυφίδα. Αν περισσέψει γέμιση την προσθέτουμε στη σάλτσα τους.
Στο ίδιο τηγάνι τοποθετούμε το υπόλοιπο λάδι και σοτάρουμε ελαφρά τα καλαμαράκια κι από τις δυο πλευρές. Τα τοποθετούμε σε κατσαρόλα ή πυρέξ.
Προσθέτουμε στο ταψάκι τις υπόλοιπες ντομάτες και τα υπόλοιπα πλοκάμια , το υπόλοιπο κρασί και περιχύνουμε τα καλαμαράκια.
Πρέπει να είναι σχεδόν σκεπασμένα ,αν δεν φτάνει η σάλτσα μας προσθέτουμε λίγο νερό.
Βράζουμε για 40 λεπτά σε χαμηλή φωτιά ή ψήνουμε στους 180 βαθμούς κι αέρα σκεπασμένα με αλουμινόχαρτο για τον ίδιο χρόνο.
Όταν κρυώσουν λίγο μπορούμε να τα κόψουμε και να τα σερβίρουμε σε χοντρές ροδέλες περιχυμένες με την σαλτσούλα τους.
Μπορούμε αντί γιά κουκουνάρι να βάλουμε καρύδι τριμένο ή αμυγδαλόψυχα (ότι μας αρέσει).
Μπορούμε να τα συνοδεύσουμε με πατάτες τηγανητές ή ακόμα και πιλάφάκι γαρνιρισμένο με τη σαλτσούλα μας.
Καλή σας όρεξη!!!


Καλαμαράκια με τομάτα

Υλικά:
1 κιλό καλαμάρια ροδέλες - 1 φλυτζάνι του τσαγιού ελαιόλαδο ή ηλιέλαιο - 3 κρεμμυδάκια φρέσκα ψιλοκομμένα - 1 σκελίδα σκόρδο ψιλοκομμένη - 1 μεγάλη ώριμη τομάτα κομμένη σε κύβους - αλάτι - πιπέρι - χυμό μισού λεμονιού - λίγη ρόκα
Τσιγαρίζουμε μέσα σε μια κατσαρόλα το λάδι με το κρεμμύδι και το σκόρδο. Προσθέτουμε τα υπόλοιπα υλικά εκτός από την ρόκα και τα αφήνουμε να βράσουν για περίπου μία ώρα. Ελέγχουμε συχνά μην κολλήσουν (για να το αποφύγουμε προσθέτουμε νερό στην κατσαρόλα, μισό ποτήρι κάθε φορά). Μόλις πήξει η σάλτσα τα αποσύρουμε από την φωτιά και σερβίρουμε, προσθέτοντας την ρόκα ψιλοκομμένη, για γαρνιτούρα.

Καλαμαράκια σε χυλό τηγανιτά

1 κιλό καλαμαράκια φρέσκα ή κατεψυγμένα
1 κουτί μπύρας
1,5 φλ. τσαγιού αλεύρι
αλάτι, άσπρο πιπέρι

λάδι για το τηγάνισμα
χυμό λεμονιού

Kαθαρίζετε τα καλαμαράκια, τα πλένετε και τα κόβετε σε ροδέλες. Τα αφήνετε να στραγγίξουν καλά. Αναμιγνύετε το αλεύρι με το αλάτι και το πιπέρι. Προσθέτετε τη μπύρα . Βάζετε το χυλό και τα καλαμαράκια στο ψυγείο μέχρι να τα τηγανίσετε (να είναι κρύα). Ζεσταίνετε σε τηγάνι μπόλικο λάδι και αφού κάψει ρίχνετε τις ροδέλες των καλαμαριών αφού πρώτα τα βουτήξετε στο χυλό. Μόλις ροδίσουν από τη μια πλευρά τα γυρίζετε από την άλλη.Δεν πρέπει να ξεροψηθούν ,γίνονται πιό σκλητά. Τα βγάζετε σε απορροφητικό χαρτί να στραγγίξουν. Τα σερβίρετε ζεστά με χυμό λεμονιού.

Αρωματική γαριδομακαρονάδα φούρνου

Κ

1/2 κιλό σπαγγέτι
1/2 κιλό γαρίδες
1/2 φλιτζάνι ελαιόλαδο
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 σκελίδα σκόρδο ψιλοκομμένη
1/2 φλιτζάνι κρασί λευκό
5 ντομάτες ξεφλουδισμένες , ψιλοκομμένες ή 1 κουτί ντοματάκια ψιλοκομμένα
1/2 ματσάκι μαιντανό
1 πράσινη πιπεριά ψιλοκομμένη
λίγα φύλλα βασιλικού
300 γραμμάρια φέτα τριμμένη
1/2 κουταλάκι πάπρικα γλυκιά
αλάτι
πιπέρι

Πλένετε τις γαρίδες, τις βράζετε σε κατσαρόλα με αλατισμένο νερό για 3 λεπτά και τις στραγγίζετε.
Σουρώνετε το ζωμό.
Σοτάρετε σε μια κατσαρόλα το κρεμμύδι και το σκόρδο με το λάδι.
Προσθέτετε το κρασί, τις ντομάτες τριμμένες, 2 φλιτζάνια ζωμό, το μαιντανό, την πιπεριά, αλάτι, πιπέρι και σιγοβράζετε τη σάλτσα.
Ρίχνετε τις γαρίδες και, αφού πάρουν μια βράση, αποσύρετε την κατσαρόλα από τη φωτιά.
Βράζετε το σπαγγέτι σε κατσαρόλα με αλατισμένο νερό και το σουρώνετε.
Το προσθέτετε στη σάλτσα και ανακατεύετε.
Ρίχνετε το βασιλικό, τη φέτα και τα βάζετε σε πυρίμαχο σκεύος.
Πασπαλίζετε με την πάπρικα.
Ψήνετε το σπαγγέτι σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς για 10 λεπτά.Σερβίρετε ζεστό.

Προσοχή να μην αφήσετε την σάλτσα να πήξει πολύ γιατί θέλουμε σαλτσούλα μπόλικη να τραβήξουν τα μακαρόνια! Αν δεν έχετε φρέσκο βασιλικό μπορείτε να βάλετε 1 κουταλάκι ξερό. Μπορεί να φαίνεται δύσκολο φαγητό αλλά η νοστιμιά του θα σας ανταμείψει με πολλά μπράβο!!!!!

Σουπιές με σπανάκι

1 κιλό σουπιές, 1 κιλό σπανάκι, 1 ποτήρι λάδι, 2 κρεμμύδια, 1 κρασοπότηρο λευκό κρασί, λίγο άνηθο, αλάτι, πιπέρι.
Kαθαρίζουμε τις σουπιές(ή ακόμα καλύτερα έχουμε προμηθευτεί καθαρισμένες), σωτάρουμε τα κρεμμύδια με το λάδι και προσθέτουμε τον άνηθο και στη συνέχεια τις σουπιές σε μικρά κομμάτια. Οταν πάρουν μια βράση σβήνουμε με το κρασί, βάζομε λίγο αλάτι και πιπέρι και 2 ποτήρια νερό και αφήνουμε το φαγητό να μισοψηθεί. Ρίχνουμε και το σπανάκι ψιλοκομμένο και σε 10 λεπτά τα φαγητό είναι έτοιμο.
Καλή σας όρεξη με ένα φαγητάκι που η γιαγιούλα μου το μας το έφτιαχνε συχνά-πυκνά την σαρακοστή και όχι μόνο!!!!!

Χταποδάκι με μέλι και κρόκο Κοζάνης

Πιο συχνά μαγειρεύεται και σερβίρεται μαζί με ζυμαρικά!Χταπόδι!!!!!! ένα από τα πιάτα που απολαμβάνουμε σε μεγάλο βαθμό αυτή την εποχή καθώς είναι ένα από τα φαγητάκια της Σαρακοστής.
1,5 κιλό χταπόδι φρέσκο ή κατεψυγμένο
2 κρεμμύδια ψιλοκομμένα
1 σκελίδα σκόρδο, ψιλοκομμένο
σούπας ελαιόλαδο4 κουτ.
σούπας πελτέ τομάτας1 κουτ.
1 κονσέρβα 400γρ ντοματάκι ψιλοκομμένο
σούπας μέλι1 κουτ.
1 πρέζα κρόκο κοζάνης
1 ποτήρι κρασί κόκκινο
1 φύλλο δάφνης
Αν χρησιμοποιήσετε κατεψυγμένο χταπόδι, τοποθετήστε το από την προηγουμένη στην ψύξη του ψυγείου για να ξεπαγώσει.Στην αγορά πλέον κυκλοφορεί και έτοιμο καθαρισμένο χταπόδι (κατεψυγμένο).Για να είναι πιο μαλακό καλύτερα είναι να το βάλετε στην κατάψυξη για μια μέρα και να το αποψύξετε πριν τη χρήση.πλύντε το χταποδάκι καλά, βγάλτε το κεντρικό «δόντι» και καθαρίστε το σάκο από το μελάνι και τα εντόσθια.
Αν θέλετε να το σερβίρετε με μακαρόνια, καλύτερα να το κόψετε σε κομμάτια μικρότερα.Βάλτε το χταπόδι με ελάχιστο νερό σε μια κατσαρόλα μαζί με το φύλλο δάφνης και σιγοβράστε για περίπου 20 λεπτά μέχρι να κοκκινίσει.
Το χταπόδι συνήθως έχει αρκετό δικό του.Βάλτε αργότερα αφού πρώτα το έχετε δοκιμάσει.Μην βάλετε αλάτι αμέσως.Σβήστε το με το κρασί και σιγοβράστε για περίπου 1 με 1,5 ώρα.
Τσιγαρίστε το κρεμμυδάκι σε 4 κουταλιές ελαιόλαδο και ρίχτε τον πελτέ και το σκόρδο.ζεστό νερό για περίπου 10 λεπτά.Μουλιάστε τον κρόκο σε 2 κ.σ.Παράλληλα φτιάξτε τη σάλτσα.
Προσθέστε το ντοματάκι και το μέλι και βράστε για περίπου 10 λεπτά μέχρι να απορροφηθούν τα υγρά.
Δοκιμάστε και διορθώστε τη γεύσ με αλάτι / πιπέρι.Λίγο πριν τελειώσει το βράσιμο το χταπόδι, στη 1 και 20 'ρίξτε τον κρόκο μέσα τη σάλτσα, προσθέστε τη στο χταπόδι κα ιβράστε τα για 10 λεπτά όλα μαζί ώστε να ενωθούν οι γεύσεις.
Συνοδέψτε το χταποδάκι με μακαρόνι μικρό ή απολαύστε το σκέτο, παρέα με ένα καλό κόκκινο κρασί.Μεγάλη προσοχή στον κρόκο μήν βάλετε πολύ, γιατι αν πέσει πολύ δίνει πικρή γεύση. Καλή σας όρεξη!!!!!!!!!!!!

Αυτοσχεδιάστε και σχεδιάστε πάνω στα Πασχαλινά αυγά ,μαζί με τα παιδιά σας!!

Αφήστε τα παιδιά να δημιουργήσουν και να κολλήσουν τα αγαπημένα τους αυτοκόλλητα
Πάρτε χρωματιστούς αδιάβροχους μαρκαδόρους και ζωγραφίστε μαζί τους,κολλήστε αυτοκόλητα γιά αυγά ή αστεράκια,στρασάκια χαρτάκια κομμένα σε καρδούλες, λουλουδάκια,χρωματιστά πουά ,κλπ απλά......αυτοσχεδιάστε!!

Βράστε άσπρα αυγά και αφήστε τα να κρυώσουν. Για να μην ραγίσουν πρέπει να είναι σε θερμοκρασία δωματίου τουλάχιστον μια ώρα πρίν το βράσιμο. Με ένα μαύρο μαρκαδόρο φτιάξτε τα μάτια και τα μουστάκια. Με λευκό χαρτόνι φτιάξτε τα αυτάκια όπως στην φωτογραφία παραπάνω. Για μύτη μπορείτε να κολίσετε μια μικρή μπαλίτσα ή να την ζωγραφίσετε με μαρκαδόρο.

Posted

Κρητικά Καλιτσούνια ανεβατά!!!!! Οι παιδικές μας μνήμες ζωντανεύουν, με μία γλυκιά γεύση!!!

Υλικά
3 κιλά αλεύρι
3 ποτήρια ελαιόλαδο
4 αυγά
3 ποτήρια ζάχαρη
6 κουταλιές της σούπας μαγιά μπύρας (ή προζύμι)
1 ½ ποτήρι νερό
Για τη γέμιση:
2 κιλά μυζήθρα (τριμμένη)
1 κιλό ζάχαρη
1 κουταλιά της σούπας μέλι
λίγη κανέλα

Εκτέλεση:
Διαλύομε τη μαγιά σε 1 ½ ποτήρι χλιαρό νερό, προσθέτομε λίγο αλεύρι να γίνει πηχτός χυλός και αφήνομε το προζύμι να ανέβει. Προσθέτομε τα υπόλοιπα υλικά εκτός από τα αυγά και το αφήνουμε να ανέβει. Την τρίτη φορά προσθέτουμε και τα χτυπημένα αυγά, τα ζυμώνομε όλα μαζί και αφήνουμε το ζυμάρι να φουσκώσει.
Για την γέμιση ανακατεύουμε πολύ καλά όλα τα υλικά μέχρι να γίνουν σαν κρέμα.
Για να φτιάξουμε τα καλιτσούνια ανοίγουμε λεπτό φύλλο σε μέγεθος μικρού πιάτου. Στη μέση κάθε φύλλου βάζουμε μια κουταλιά από τη γέμιση. Συνήθως τους δίνουμε σχέδιο σαν λυχναράκια.Για να τα φτιάξουμε τετράγωνα διπλώνουμε το φύλλο από τις δύο αντίθετες πλευρές προς τα μέσα και κάνουμε το ίδιο με τις δύο άλλες αντίθετες πλευρές. Τα αφήνουμε σε ζεστό μέρος να φουσκώσουν (περίπου 2 ώρες), τα αλείφουμε με αυγό χτυπημένο, τα πασπαλίζουμε με σησάμι και τα ψήνουμε σε μέτριο προθερμασμένο φούρνο 180'γιά 12-15 λεπτά ,όσο να ροδίσουν.

Κέικ με χαρουπάλευρο!!!!!!Νηστίσιμο , υγιεινό και λατρεμένο από τα παιδιά!! Γεύση σοκολάτας χωρίς σοκολάτα!!!!!!!!

350γρ Αλεύρι ολικής άλεσης
150 γρ Χαρουπάλευρο ( στα βιολογικά
1/2 ποτήρι νερού λάδι
1 ποτήρι πορτοκαλόζουμο
1 ποτήρι γάλα
Μπόλικο ξύσμα πορτοκαλιού
1 κ.γ. σόδα
4 κ.σ. μαύρη ζάχαρη
1 κούπα ψιλοκομμένα καρύδια

Ανακατέψτε τα αλεύρια
διαλύστε τη σόδα στο πορτοκαλόζουμο ( προσοχή μήν σας χυθεί γιατί αφρίζει και φουσκώνει,βάλτε το σε ένα μπολ και ανακατέψτε το).
Βάλτε όλα τα υγρά υλικά στο μίξερ και χτυπήστε για 5 λεπτά προσθέστε τα αλεύρια μέχρι να γίνει μια παχύρρευστη ζύμη ( όπως τα κανονικά

κεικ)
Ψήστε στους 180 για μια ώρα. Προτεινω να αντικαταστησετε το γάλα με ανθρακούχα σοδα(και να καταργησετε τη μαγειρικη,η οποία πλέον αμφισβητείτε στη χρηση της στα φαγητα,γιατι καταστρεφει τις θρεπτικες τους ουσίες)...έτσι θα ειναι και νηστισιμο!

Μία εύκολη συνταγή γιά Καλτσουνάκια Κρητικά

ΥλικάΦύλλο

½ κιλό αλεύρι
1 φλιτζάνι γάλα
1 κουταλιά ελαιόλαδο
Νερό όσο σηκώσει

Γέμιση
½ κιλό μυζήθρα
½ κιλό ανθότυρο
4 αβγά
1-2 φυλλαράκια δυόσμο
Σουσάμι
Εκτέλεση:
Eτοιμάζουμε το ζυμάρι αναμειγνύοντας τα υλικά και το αφήνουμε στην άκρη σκεπασμένο με πετσέτα. Σε ένα μπολ ανακατεύουμε καλά τη μυζήθρα και τον ανθότυρο τριμμένα, τα αβγά και το δυόσμο. Παίρνουμε το ζυμάρι και ανοίγουμε φύλλο. Πατώντας το φύλλο με 1 φλιτζάνι ή ένα ποτήρι, ανάλογα με το μέγεθος που θέλουμε τα λυχναράκια μας, κόβουμε στρογγυλά κομμάτια πάνω στα οποία με ένα κουταλάκι τοποθετούμε τη γέμιση. Τα κλεί-νουμε, “τσιμπώντας” περιμετρικά το ζυμάρι. Επίσης, μπορούμε να κόψουμε το φύλλο σε τετράγωνα κομμάτια, να τοποθετήσουμε τη γέμιση και να διπλώσουμε τις τέσσερις πλευρές πάνω της,αφήνοντας ένα τμήμα της γέμισης ορατό. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, τοποθετούμε τα γλυκά σε λαδωμένο ταψί και τα αλείφουμε με αβγό. Αν θέλουμε μπορούμε να τα πασπαλίσουμε με λίγο σουσάμι. Τα ψήνουμε για μία ώρα περίπου σε μέτριο φούρνο

Τα Πασχαλινά κουλουράκια της γιαγιάς μου!!!!!

2 φλ. ζάχαρη
4 αβγά
250 γρ. βούτυρο
½ φλ. γάλα
½ φλ. χυμό πορτοκαλιού
ξύσμα πορτοκαλιού
1 κιλό αλεύρι
4 κ.γ. μπέικιν πάουντερ
2 βανίλιες
½ κ.γ. σόδα
½ κ.γ. αλάτι
Χτυπάμε το βούτυρο με τη ζάχαρη πολύ καλά μέχρι να ασπρίσει .
Προσθέτουμε τα αβγά ένα ένα. Προσθέτουμε το γάλα με το χυμό και το ξύσμα.
Σε άλλο μπολ ανακατεύουμε όλα τα στερεά υλικά με το μισό αλεύρι και αρχίζουμε να προσθέτουμε αυτό το μείγμα στο άλλο. Βάζουμε τόσο αλεύρι όσο χρειάζεται για να γίνει η ζύμη όχι πολύ σκληρή, αλλά να μην κολλάει στα χέρια.
Αφήνουμε τη ζύμη για ένα τέταρτο να ξεκουραστεί, πλάθουμε τα κουλουράκια στα σχήματα που θέλουμε. Βάζουμε λαδόκολα σε ταψιά και αφού αλείψουμε με κρόκο αυγού ή με γάλακαι ,τα ψήνουμε στους 180° για 10' -15', ανάλογα με το μέγεθος

Βάφουμε τα αυγά του Πάσχα, ταξιδεύοντας μέσα στο χρόνο!!!!!!

Οι προετοιμασίες για τον εορτασμό της Ανάστασης ξεκινούν την Μ. Πέμπτη. Οι νοικοκυρές φτιάχνουν παραδοσιακά τσουρέκια, κουλούρια και χρωματιστά αυγά (κυρίως κόκκινα). Από την αρχαιότητα το αυγό συμβολίζει την αναγέννηση της ζωής και το κόκκινο χρώμα συμβολίζει το αίμα του Χριστού. Στο παρελθόν, οι άνθρωποι συνήθιζαν να τοποθετούν το πρώτο αυγό στο εικονοστάσι του σπιτιού για να διώξουν τα κακά πνεύματα. Σε κάποια χωριά συνήθιζαν να μαρκάρουν το κεφάλι και την πλάτη των νεαρών αρνιών με την μπογιά από τα αυγά.
Το αυγό, πανάρχαιο σύμβολο της γένεσης του κόσμου, της γέννησης της ζωής, το συναντάμε σε πολλές λατρείες, τόσο πρωτόγονες, όσο και περισσότερο εξελιγμένες. Έχει μέσα του δύναμη ζωική και πίστευαν πως μπορούσε να την μεταδώσει στους ανθρώπους, τα ζώα, τα φυτά. Γιατί όμως βάφονται κόκκινα τα αυγά; Η παράδοση λέει πως: "Όταν είπαν πως αναστήθηκε ο Χριστός, κανείς δεν το πίστευε. Μια γυναίκα, που κρατούσε στο καλάθι της αυγά, φώναξε: "Μπορεί από άσπρα να γίνουν κόκκινα;" Και, ώ του θαύματος έγιναν!" Μερικοί πιστεύουν ότι τα αυγά βάφονται κόκκινα σε ανάμνηση του αίματος του Χριστού, που χύθηκε για εμάς τους ανθρώπους. Κόκκινο είναι και το χρώμα της χαράς. Χαράς για την Ανάσταση του Χριστού. Είναι παράλληλα όμως και χρώμα αποτρεπτικό. Κόκκινες βελέντζες και κόκκινα μαντίλια κρεμούσαν τη Μεγάλη Πέμπτη στην Καστοριά οι γυναίκες για το καλό. Κόκκινο πανί έβαφαν μαζί με τα αυγά τους στη Μεσημβρία και το κρεμούσαν στο παράθυρο για σαράντα μέρες, για να μην τους πιάνει το μάτι. Το βάψιμο των αυγών γινόταν τη Μεγάλη Πέμπτη γι αυτό και τη λέγαν Κόκκινη Πέφτη ή Κοκκινοπέφτη. Παλιότερα το συνήθιζαν κι αποβραδίς, πάντοτε όμως τα μεσάνυχτα, με το ξεκίνημα της νέας μέρας. Καινούρια πρέπει να ήταν η κατσαρόλα που θα έβαφαν τα αυγά και ο αριθμός τους ορισμένος και τη μπογιά τη φύλαγαν σαράντα μέρες και δεν την έχυναν, ακόμα και τότε, έξω από το σπίτι. Τα χρώματα για τα αυγά τα έφτιαχναν από διάφορα φυτά. Από κρεμμύδια γινόταν το μελί, από άχυρο ή από φύλλα αμυγδαλιάς το κίτρινο, το ανοικτό κόκκινο από παπαρούνες. Αργότερα τα αγόραζαν, το κόκκινο όμως χρώμα ήταν και είναι πάντα το πιο αγαπημένο. Το πρώτο αυγό που έβαφαν ήταν της Παναγίας και το έβαζαν στο εικονοστάσι. Με αυτό σταύρωναν τα παιδιά από το κακό το μάτι. Σε μερικά μέρη έβαζαν σε ένα κουτάκι τόσα αυγά όσα ήταν τα μέλη της οικογένειας και τα πήγαιναν το βράδυ στην εκκλησία, για να διαβαστούν στα 12 Ευαγγέλια. Τα άφηναν κάτω από την Αγία Τράπεζα ως την Ανάσταση και τότε καθεμιά έπαιρνε τα δικά της. Αυτά τα αυγά ήταν "ευαγγελισμένα" και τα τσόφλια τους τα παράχωναν στους κήπους και τις ρίζες των δέντρων για να καρπίσουν. Παρόμοια τύχη είχαν και τα αυγά που έκαναν οι κότες τη Μεγάλη Πέμπτη. Άμα η κότα ήταν μαύρη, ακόμα καλύτερα. Είχαν θαυμαστές ιδιότητες και μπορούσαν να διώξουν κάθε κακό. Τα αυγά τα Μεγαλοπεφτιάτικα περνούσαν τον πονόλαιμο, φύλαγαν το αμπέλι από το χαλάζι, έδιωχναν μακριά το σκαθάρι. Οι γυναίκες και τα κορίτσια στόλιζαν τα αυγά, τα "έγραφαν", τα "κεντούσαν". Πάνω στα άσπρα αυγά έγραφαν με λειωμένο κερί ευχές, σχεδίαζαν σκηνές από τη ζωή του Χριστού, πουλιά κ.ά. Έριχναν μετά τα αυγά στην κόκκινη μπογιά και μέχρι να λειώσει το κερί έμεναν τα γράμματα και τα σχέδια άσπρα. Τα "ξομπλωτά" ή "κεντημένα" αυγά, που τα λέγαν στη Μακεδονία και "πέρδικες, μια και συχνά είχαν πάνω τους πουλιά, ή ίσως και γιατί ξεχώριζαν, όπως κι οι πέρδικες, για την ομορφιά τους, θύμιζαν συχνά μικρογραφίες. Το ένα ήταν καλύτερο από το άλλο. Αυτά έστελναν δώρο οι αρραβωνιασμένες στο γαμπρό και οι βαφτισιμιές στους νονούς και τις νονές τους, σε όλα τα αγαπημένα πρόσωπα. Άλλοτε πάλι τα κορίτσια πρόσθεταν στα αυγά φτερά από χρωματιστό χαρτί, ουρά και μύτη από ζυμάρι και τα κρεμούσαν στο ταβάνι, έτοιμα να πετάξουν.

Η βαφική τέχνη είναι από τις πλέον χρήσιμες και θαυμαστές.Αν υπάρχει κάποια τέχνη που μπορεί να εμπνεύσει στον άνθρωπο μία ευγενή φιλοδοξία, τότε πρόκειται γι αυτήν. Η τέχνη της βαφής για πολλά χρόνια αποτελούσε οικογενειακό μυστικό, το οποίο μεταφερόταν σε ξένους με μεγάλο δισταγμό. Αποτέλεσμα ήταν να χαθούν πολλές συνταγές βαφής και πιθανόν από φυτά που συναντάμε καθημερινά.

Σήμερα θα επιχειρήσουμε ένα ταξίδι στο χρόνο, μέσα από την θαυμάσια ατζέντα της σοφής γιαγιάς μου που φρόντισε να μου αφήσει γραμμένα τα μυστικά της και γιά το βάψιμο των αυγών του Πάσχα, με υλικά από τη μητέρα φύση!Ακολουθώντας τις συμβουλές της και αφού έκανα τις δοκιμές μου, μοιράζομαι μαζί σας μερικά και σας παραθέτω παρακάτω ,τις συνταγές.

Αβγά, νερό, ξύδι για να σταθεροποιηθεί το χρώμα μας και, φυσικά, κάποιο από τα λαχανικά ή μπαχαρικά που βάφουν, αρκούν για την... «ιεροτελεστία» της Μεγάλης Πέμπτης.

Οι τρόποι είναι δύο: με ζεστό χρώμα ή με κρύο. Στην πρώτη περίπτωση, βράζουμε τα αβγά μαζί
με το προϊόν (τυλιγμένο πάντα σε τούλι γιά να αποφύγουμε τις χαραγματιές πάνω στα αυγά) που δίνει το χρώμα ή.... μαζί με το διάλυμά του.
Αυτός ο τρόπος δίνει πιό έντονα χρώματα.
Στη δεύτερη περίπτωση, μουλιάζουμε τα βρασμένα αυγά στη βαφή που βρίσκεται σε θερμοκρασία δωματίου και το τελικό προϊόν είναι περισσότερο ανοιχτόχρωμο.
Μόλις τα αβγά πάρουν το επιθυμητό χρώμα, τα βγάζουμε προσεκτικά από την κατσαρόλα
και τα γυαλίζουμε με ένα πανάκι, που έχουμε βουτήξει σε λίγο λάδι.
Φυσικά να έχετε πάντα υπόψιν σας ότι τα χρώματα από τα φυτά βγαίνουν πάντα πιό αχνά και πιό απαλά από τα χημικά!

ΚΟΚΚΙΝΟ ΒΑΘΥ
Για βαθύ κόκκινο χρώμα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ριζάρι ή κρεμέζι (ή αλλιώς κιννάβαρι)και γιά πιό αχνό σχεδόν ροζέ ...παντζάρια και παπαρούνες.

ΡΙΖΑΡΙ

Το ριζάρι ή αλιζάρι είναι ένα φυτό που ευδοκιμεί σε όλα τα χώματα και οι ρίζες του
έχουν χρωστικές ιδιότητες. Συγκεκριμένα, δίνει ένα στέρεο άλικο κόκκινο χρώμα, που δεν κόβει και χρησιμοποιείται από την Μινωική εποχή. Πωλείται στα καταστήματα μπαχαρικών.
100 γραμμάρια, είναι αρκετά για να βάψουμε 30-40 αβγά χρησιμοποιόντας τον κλασσικό τρόπο βαψίματος.Βράζετε τα αυγά μαζί με το ριζάρι γιά 25 περίπου λεπτά.Αν δεν βάλετε ξύδι, θά έχετε ένα πιό φωτεινό χρώμα,ενώ με το ξύδι γίνεται πιό βαθύ.

Για το αχνό κόκκινο με τις παπαρούνες ή τα πατζάρια καθώς και τα φύλλα του κόκκινου κρεμμυδιού.
Βράζετε τέσσερα φλιτζάνια ψιλοκομμένα κοκκινογούλια (τη ρίζα, δηλαδή το κάτω μέρος από
το παντζάρι) ή πέταλα από παπαρούνες (για πιο ανοιχτό κόκκινο), με τέσσερις κουταλιές ξίδι και νερό τόσο, πουνα σκεπάσει τα αυγά που θα τοποθετήσετε. Μόλις αρχίσουν να κοχλάζουν, χαμηλώνετε τη θερμοκρασία και τα αφήνετε για τριάντα λεπτά, ανάλογα με το πόσο βαθύ επιθυμείτε το χρώμα.

2.Κεραμυδί αχνό απο τα αποξηραμένα φλούδια των κόκκινων κρεμμυδιών.Βράστε τα μόνα τους -τα
φλούδια-και μετά στραγγίξετε τα φλούδια και βάλτε να βράσουν κανονικά τα αυγά μέσα στο
κόκκινο πλέον νερό.Καλό είναι να βάλετε και ένα πανί ή βετέξ στον πάτο για να μην σπάσουν
τα αυγά κατα την βράση.Γυαλίστε τα κανονικά με λάδι και μετά σκουπίστε τα.

ΡΟΖ
Για περίπου μιάμισή ώρα και σε θερμοκρασία δωματίου, τοποθετείστε βρασμένα αυγά σε διάλυμα
παντζαριού

ΚΙΤΡΙΝΟ ΑΧΝΟ

Για τα κίτρινα αυγά χρησιμοποιούνται Turmeric, φύλλα κρεμμυδιού(καφεκίτρινο χρώμα) η κίτρινες μαργαρίτες του κάμπου,φλούδες πορτοκαλιού ή λεμονιού,αλλά και το άχυρο.

ΒΑΘΥ ΚΙΤΡΙΝΟ

Φτιάχνετε διάλυμα από πέντε κουταλιές κουρκουμά (μπαχαρικό)ή Turmeric, ή σαφράν(κρόκο), δύο κουταλιές ξίδι και 2 λίτρα νερό.
Βράζετε για τριάντα λεπτά και έπειτα σουρώνετε το μείγμα με λεπτή γάζα. Βάζετε 10 αυγά
στο χρώμα προσθέτοντας μία ακόμη κουταλιά ξύδι. Μόλις αρχίσει ο βρασμός, χαμηλώνετε τη
θερμοκρασία και τα αφήνετε για τριάντα λεπτά.Αν θέλετε ακόμα πιό βαθύ χρώμα τα αφήνετε μέσα στο νερό και μετά το βρασμό μέχρι να βγάλουν το χρώμα που επιθυμείτε.
Για κίτρινο απο τα φυτά,ακολουθούμε πάντα την διαδικασία του βρασμού..

ΠΡΑΣΙΝΟ

Για τα πράσινα αυγά χρησιμοποιούνται φύλλα από σπανάκι ή τσουκνίδες, φύλλα αμυγδαλιάς
ή μαιντανού.

1.Βράζουμε 1 κιλό σπανάκι σε 2 1/2 λίτρα νερό και στον ζωμό που θα μείνει βράζουμε τα αβγά μας,
προσθέτοντας 1-2 κουταλιές ξίδι. Ανάλογα, μπορούμε να βράσουμε κάποιο από τα άλλα υλικά
που δίνουν πράσινο χρώμα και στο διάλυμά τους να βράσουμε τα αβγά πάντα με τον ίδιο τρόπο.
Το ίδιο θα κάνουμε με τον μαιντανό ή τα τα άλλα φύλλα..

Πορτοκαλί χρώμα με πάπρικα

Πάπρικα, σκόνη τσίλι και το διάλυμα από φλούδες ξερών κρεμμυδιών δίνουν ανοιχτό πορτοκαλί
χρώμα. Το ξίδι και σε αυτή την περίπτωση αναδεικνύει και σταθεροποιεί το χρώμα


ΚΕΡΑΜΙΔΙ, ΜΕΛΙ ή ΑΝΟΙΧΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

Βράζετε τα αυγά για μισή ώρα στο διάλυμα που έχετε ήδη φτιάξει από τις εξωτερικές ξερές φλούδες πέντε-έξι μεγάλων κόκκινων κρεμμυδιών, δύο κουταλιές ξίδι, νερό και τα αφήνετε σε θερμοκρασία δωματίου.

Για έντονο πορτοκαλί, μπορείτε να ρίξετε και τσίλι ή πάπρικα.

Μοβ χρώμα με κόκκινο λάχανο

Για να πετύχουμε το μοβ - μπλε(συνήθως βγαίνει ανοιχτόχρωμο) χρώμα χρησιμοποιούμε τα φύλλα του κόκκινου λάχανου.
ΜΠΛΕ, ΓΑΛΑΖΙΟ ΚΑΙ ΑΝΟΙΧΤΟ ΜΟΒ

Χρειάζεστε 1 κόκκινο λάχανο, κομμένο σε φαρδιές λωρίδες ή 1 κιλό περίπου βιολέτες, νερό και μια κουταλιά ξύδι.Μετά από είκοσι λεπτά βράσιμο, τοποθετείτε τα αυγά στην κατσαρόλα και τα αφήνετε μέχρι και έξι ώρες, αν στοχεύετε να έχετε τη μοβ εντυπωσιακή απόχρωση.

Ενας άλλος τρόπος βαφής με φυτά ειναι ο τρόπος του αργού βρασμού..Βάζουμε τα κρεμμυδόφυλλα ( ή τις μαργαρίτες ή τις παπαρούνες, κ.ο.κ)με λίγο ξύδι και αλάτι σε παλιά κατσαρόλα. Πάνω τους τοποθετούμε τααυγά και προσθέτουμε τόσο νερό όσο να τα σκεπάζει.Βράζουμε σε σιγανή φωτιά για αρκετή ώρα περίπου 45΄. Όταν τα αυγά πάρουν το επιθυμητό χρώμα τα βγάζουμε προσεκτικά και
ένα-ένα τοποθετώντας τα σε στεγνό πανί.
Τα περνάμε μετά με ένα ελαφρά λαδωμένο βαμβακάκι και τα σκουπίζουμε απαλά με ένα στεγνό πανάκι
Με το βράσιμο (ζεστός τρόπος), θα έχετε εντονότερα χρώματα, ενώ σε θερμοκρασία δωματίου (κρύος τρόπος), απαιτείται περισσότερος χρόνος παραμονής των αυγών στο κάθε διάλυμα.


-Μούρα μαύρα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για μπλέ αυγά

-Καφές μπορεί να χρησιμοποιηθεί για καφέ αυγά


ΑΥΓΑ..ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΦΥΛΛΩΝ..αλλά και ελεύθερο σχέδιο...
Χρειαζόμαστε: αυγά, φύλλα, φλούδες κρεμμυδιών, παλιά καλσόν, σχοινιά, βαφή, γάντια και λάδι.

Οδηγίες για τα αυγά με σχέδιο φύλλου:

Βάζουμε πάνω στο αυγό ένα φύλλο (βρεγμένο γιά να κολλάει) με προσοχή.Στη συνέχεια τυλίγουμε το αυγό με ένα κομμάτι καλσόν και το δένουμε με ένα σχοινί. Μετά βάζουμε τα αυγά στη βαφή και περιμένουμε να βάψουν. Μόλις βάψουν τα βγάζουμε από την κατσαρόλα με τη βαφή. Φοράμε γάντια και με ένα ψαλίδι κόβουμε το καλσόν και βγάζουμε από το αυγό το καλσόν και το φύλλο.

1) Για δική μας ευκολία καλό είναι να ξεκινάμε πάντα τοποθετώντας τα υλικά μας στον πάγκο.
Τα αυγά μας καλά πλυμένα, κορυφές μαϊντανού, ουρές από φρέσκα κρεμμυδάκια, κρεμυδόφυλλα
σκορδόφυλλα, φύλλα ή λουλούδια, καλτσόν κομμένα κομμάτια ή ακόμα καλύτερα τούλι και ότι άλλο μας αρέσει. Τέλος ένα μπολάκι με
Φορέστε πλαστικά γάντια και καλύψτε τραπέζι και πάγκο κουζίνας. Και οι φυτικές βαφές λερώνουν.
Χαμηλώνετε τη φωτιά μόλις πάρει βράση, για να μη σπάνε τα αυγά σας πάνω στη διαδικασία της
βαφής,μόλις πάρουν βράση, πρέπει να χαμηλώσετε οπωσδήποτε τη φωτιά.

Πρωτοτυπήστε, τυλίγοντας τα αυγά με λαστιχάκια ή σπάγκο πρίν τη βαφή. Αφού βράσουν,
βαφούν με το χρώμα και κρυώσουν, αφαιρέστε τα λαστιχάκια και θα μείνουν
λευκές διακοσμητικές γραμμές.

ΚΟΛΛΗΜΕΝΑ ΠΕΤΑΛΛΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ ΚΑΙ ΦΥΛΛΑ-ΑΦΟΥ ΠΡΩΤΑ ΤΑ ΑΠΟΞΗΡΑΝΟΥΜΕ
ΤΑ ΒΡΕΧΟΥΜΕ ΕΛΑΦΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΤΟΠΟΘΕΤΟΥΜΕ ΕΠΑΝΩ ΣΤΟ ΑΥΓΟ.. με τη βοήθεια αραιής
αλευρόκολας..

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΑΨΙΜΟ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΟΨΕΤΕ ΑΠΟ ΧΡΩΜΑΤΙΣΤΟ ΧΑΡΤΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΧΕΔΙΑ
ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΚΟΛΛΗΣΕΤΕ ΜΕ ΚΟΛΑ,ΕΠΙΣΗΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΟΛΛΗΣΕΤΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΙΚΡΑ ΔΙΑΚΟ
ΣΜΗΤΙΚΑ ΚΑΙ ΧΑΝΤΡΕΣ..ή ότι έχει περισέψει απο παιχνίδια των παιδιών..απο συσκευασίες..
μικρά λουλούδια..και βάλτε τη φαντασία σας να δουλέψει..

ΤΑ ΔΙΑΚΟΣΜΗΜΕΝΑ ΑΥΓΑ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΑ ΔΩΡΙΣΕΤΕ
ΣΕ ΟΜΟΡΦΕΣ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΕΣ-ΚΟΥΤΙΑ ΑΠΟ ΧΑΡΤΟΝΙ- ΠΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΕΤΕ ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ

μυστικά:
Γιά να πετύχετε τα χρώματα καλύτερα ,θα πρέπει να προτιμήσετε να βάψετε άσπρα αυγά και όχι μπέζ.
Καλύψτε την επιφάνεια εργασίας με διάφορα στρώματα της εφημερίδας, στη συνέχεια, λίγο απορροφητικό χαρτί - τα χρώματα είναι πολύ ισχυρά και μπορεί να βάψετε το περιβάλλον της κουζίνας σας . Τοποθετήστε σχάρα πάνω από το χαρτί.

Για να μην σπάσουν τα αβγά κατά το βράσιμο , να τα βάλετε μαζί με το νερό σε σιγανή φωτιά από την αρχή, τοποθετώντας μαζί, μια μεταλλική κουτάλα. Το μέταλλο που θα εξέχει από την κατσαρόλα, απορροφά την επιπλέον θερμοκρασία και έτσι υπάρχουν λιγότερες πιθανότητες να σπάσουν τα αβγά .

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Η Μαγειρική στην Αρχαία Ελλάδα

Η ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

Μπορείτε να φανταστείτε τη ζωή χωρίς πατάτες ή μακαρόνια; Και όμως, στο αρχαιοελληνικό τραπέζι δεν υπήρχαν πολλά γνωστά μας τρόφιμα, χωρίς να υστερεί σε σχέση με το σημερινό -το αντίθετο μάλιστα!

Ο Πλάτωνας δεν έφαγε ποτέ πατάτες. Ο Σωκράτης ήπιε το κώνειο πριν προλάβει να δοκιμάσει ποτέ μακαρόνια, τομάτες, ζάχαρη, πορτοκάλια ή λεμόνι. Οι αρχαίοι Έλληνες γευόταν πολύ διαφορετικά φαγητά από τους μοντέρνους, όμως υπάρχει κάτι που δεν έχει αλλάξει εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια: η αγάπη τους για το κρασί.

Αντίθετα με τους κατοίκους των σύγχρονων μεγάλων αστικών κέντρων, των αντιστοίχων του κλεινού άστεως της εποχής εκείνης, οι αρχαίοι Αθηναίοι είχαν όλο το χρόνο να ασχοληθούν –εκτός των άλλων- και με την υγιεινή διατροφή αλλά και τη φυσική άσκηση, δεδομένου ότι τουλάχιστον στα σπίτια των αστών, υπήρχαν δούλοι για τις καθημερινές εργασίες –ανάμεσα στις οποίες βέβαια και το μαγείρεμα.

Για τους αθλητές, η δίαιτα περιελάμβανε καρύδια και γαλακτοκομικά. Μετά τον πέμπτο προ Χριστού αιώνα, προστέθηκε επίσης στη δίαιτα των αθλητών και το κρέας, συνήθως κατσίκας.

Η οινοποσία ξεκινούσε από το πρωινό γεύμα και συνεχιζόταν καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας. Πριν απορήσετε για τη δυνατότητα αντίστασης στη μέθη, θα πρέπει να ξέρετε ότι οι αρχαίοι Έλληνες δεν έπιναν ποτέ σκέτο κρασί – το νέρωναν και μάλιστα αρκετά (στον Όμηρο αναφέρεται ότι το συνηθέστερο ήταν δύο μέρη νερό ένα κρασί).


Ο Τρυπτόλεμος ξεκινά από την Αττική για να διδάξει σε όλη τη γη την καλλιέργεια του σιταριού. Η Δήμητρα του προσφέρει το ποτό του αποχωρισμού. Από αγγείο του 5ου αι. π.Χ. (arxaion.gr)
Μια από τις πληρέστερες πηγές πληροφοριών για την αρχαιοελληνική κουζίνα είναι τα γραπτά του Αθήναιου, συγγραφέα των «Δειπνοσοφιστών». Ο Αθήναιος έζησε τον 3ο μ.Χ. αιώνα και στο έργο του περιγράφει ένα δείπνο που δόθηκε από τον πλούσιο Κάρανο, με την ευκαιρία του γάμου του.

Διαβάζοντας το έργο του Αθήναιου μπορεί κανείς να μεταφερθεί στην ατμόσφαιρα ενός επίσημου δείπνου της εποχής. Σύμφωνα με το κείμενο, αρχικά προσφέρθηκε ένα ασημένιο ποτήρι και ένα χρυσό διάδημα σε κάθε παρευρισκόμενο. Ακολούθησε η … «προσέλευση» ασημένιων και χάλκινων δίσκων με τα εδέσματα: Κοτόπουλα, πάπιες και χήνες ψητές, κατσικάκια, λαγοί, περιστέρια, τρυγόνια και πέρδικες.

Ενδιαμέσως των φαγητών υπήρξε ένα διάλειμμα με μουσικούς και αυλητρίδες (νέες γυναίκες που έπαιζαν αυλούς, γνωστές από απεικονίσεις σε αγγεία).

Στο δεύτερο μέρους του δείπνου ακολούθησε το ψητό γουρουνόπουλο σε ασημένιο δίσκο, γεμιστό με ψητές τσίχλες και συκοφάγους, στρείδια και χτένια σκεπασμένα με κρόκους αβγών. Δεν θα είναι εύκολο για κάποιον να κατηγορήσει τον Κάρανο ότι παρέθεσε ένα φτωχό δείπνο!

Όμως ο Αθήναιος δεν αποτελεί το μοναδικό μάρτυρα των διατροφικών συνηθειών των προγόνων μας. Ο Πλάτωνας, ο Ησίοδος, ο Πλούταρχος αλλά και άλλοι συγγραφείς μας έχουν μεταλαμπαδεύσει πολλές γαστρονομικές γνώσεις!

Οι αρχαίοι Ελληνες κατέγραψαν από πολύ νωρίς (5ος αιώνας π.Χ) τους τρόπους παρασκευής των φαγητών. Τα κείμενα που έχουν διασωθεί, αποτελούν ένα από τα αρχαιότερα γαστρονομικά αρχεία.

Για παράδειγμα, σήμερα γνωρίζουμε ότι οι πρόγονοί μας (κυριότερα οι Μακεδόνες και οι Θεσσαλοί) ...έτρωγαν καλά!

Οι Μυκηναΐοι, από τον 15ο και 14ο αιώνα π.Χ., είχαν ως βασική τροφή τα δημητριακά και χρησιμοποιούσαν τις λέξεις «σίτος» και «κριθή». Επίσης, έτρωγαν πολλά σύκα, μέλι και τυριά.


Καθημερινή σκηνή σε κρεοπωλείο των Αθηνών. Ο κρεοπώλης τεμαχίζει κομμάτι κρέατος ενώ τον διευκολύνει ο βοηθός του. Από αγγείο του 6ου αι. π.Χ.(arxaion.gr)
Μάλιστα, στο αρχαιοελληνικό τραπέζι θα μπορούσε κανείς να συναντήσει ακόμα και γλυκόξινες γεύσεις, πατρίδα των οποίων σήμερα θεωρούμε την Κίνα!

Επίσης, γνωρίζουμε ότι χρησιμοποιούσαν μια μεγάλη ποικιλία από καρυκεύματα για το κυνήγι, πολλά κρεμμύδια, αγουρέλαιο αρωματισμένο με μέντα ή θυμάρι, ενώ έφτιαχναν γλυκίσματα από ψιλοκοσκινισμένο αλεύρι και μελωμένο κρασί!

Ο Θεόφραστος αναφέρει 5 ποικιλίες ραπανιών, διευκρινίζοντας ότι εκείνο της Βοιωτίας ήταν το πιο γλυκό. Επίσης είναι γνωστό ότι έτρωγαν τα ραπανάκια μαζί με το ψωμί για πρωινό!

Η αρχαία ελληνική κουζίνα περιλαμβάνει τις περισσότερες από τις υγιεινές διατροφικές συνήθειες που έχουν υιοθετηθεί από το σύγχρονο πολιτισμό στις περισσότερες περιοχές του κόσμου.

Οσο και αν ακούγεται παράξενο, πολλά από τα καθημερινά μας πιάτα σε παγκόσμια κλίμακα ,έχουν τις ρίζες τους στην κλασσική Ελλάδα. Με το πέρασμα των αιώνων, οι γνώσεις και η πείρα των ανθρώπων ολοένα και εμπλουτίζονταν, για να φτάσει η τέχνη της μαγειρικής στην τελειότητα. Μελλοντικά θα μπορείτε να βρείτε εδώ ,πληροφορίες για τις διατροφικές συνήθειες των ανθρώπων της εποχής εκείνης, συνταγές, και εύχομαι στο μέλλον να μπορέσω να εμπλουτίσω αυτή τη σελίδα με πληροφορίες για διάφορες τροφές των προγόνων μας , αλλά και άλλες ενδιαφέρουσες πληροφορίες γιά την καθημερινότητά τους.
Σκοπός αυτής της σελίδας είναι να μας φέρει πιο κοντά σαν ανθρώπους ,να ξαναδούμε με άλλο μάτι ,ότι έχει σχέση με τη καθημερινή μας ζωή σήμερα ,αλλά και να θυμηθούμε πάλι συνήθειες και ότι άλλο χρήσιμο συνέβαινε στην πατρίδα μας ,πηγαίνοντας προς τα πίσω και φτάνοντας ακόμα μέχρι τα

αρχαία χρόνια.
Ας ανοίξουμε τα πανιά μας λοιπόν και όπου μας βγάλει !!!!!Σίγουρα θα είναι ένα πανέμορφο παραμυθένιο ταξείδι,παρεούλα μαζί με εμάς, .....τις" Ελληνίδες γιαγιάδες"!!!!!!!!!!
Καλό μας ταξείδι λοιπόν παιδιά μου!!!!!!!!!!!

Σαλατίτσα με ζημαρικά που τρελαίνει μικρά και μεγάλα παιδιά.....!

Μια δροσιστική σαλατίτσα ζυμαρικών, που είναι υποψήφια σήμερα για το τραπέζι. Πολύ εύκολη και γρήγορη συνταγή.

Ένα πακέτο ζυμαρικά της αρεσκίας σας, βιδούλες ,κογχυλάκι ....
300 γραμμάρια καλομπόκι βρασμένο
φρέσκο κρεμμυδάκι ψιλοκομμένο
ένα αγγουράκι ψιλοκομμένο
μία χουφτίτσα άνηθο ψιλοκομμένο
2 κονσέρβες τόνο σε λάδι
για την σως ή βάζουμε μαγιονέζα(εγώ δεν την προτιμώ,βάζω γιαουρτάκι που κάνει και γιά τα πιτσιρίκια) ή γιαουρτάκι ή μαγιονέζα με κέτσαπ ή φτιάχνετε μία σώς από αβοκάντο και γιαουρτάκι και δύο κουταλάκια μπαλσάμικο χτυπημένα όλα μαζί στο μούλτι(εγώ τρελαίνομαι για αυτήν τη σώς).

Βράζω τα ζυμαρικά και το καλαμπόκι και τα αφήνω να στραγγίξουν, ψιλοκόβω τα υπόλοιπα υλικά και τα ανακατεύω όλα μαζί. Αν θέλω να βάλω γιαούρτι, θα το ανακατέψω με τον άνηθο και 2-3 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο και μετά θα το προσθέσω στην σαλάτα μου.
Μην χρησιμοποιείτε το λάδι του τόνου γιατί πειράζει στο στομάχι,είναι πολύ βαρύ, αν βάλετε μαγιονέζα δεν χρειάζεστε επιπλέον λάδι και αν βάλετε γιαούρτι, προσθέστε ελαιόλαδο.

Τι θα φάμε σήμερα;Τι θα λέγατε γιά φέτες σωλομού στο φούρνο;

Ενα νόστιμο, υγιεινό και γρήγορο πιάτο, με λίγα υλικά , θα κάνει την θεαματική ,εμφάνισή του στο τραπέζι μας σήμερα!!!!!!

Υλικά:
2 Φέτες σολωμός
2 πατάτες
χυμός από ένα πορτοκάλι
άνηθος
ελαιόλαδο

Πριν βάλετε τις πατάτες στο φούρνο, ανακατέψτε το ελαιόλαδο, το πορτοκάλι, τον άνηθο και το αλατοπίπερο και αφήστε μέσα σε αυτό το χυμό, τον σολωμό για περίπου μια ώρα.Αν δεν έχετε χρόνο αφήστε το λιγότερο.
Σε ένα ταψάκι (ή σε πήλινο ή σε γάστρα) βάζετε ,τις πατάτες κομμένες , λίγο ελαιόλαδο περίπου 2 κουταλιές της σούπας), άνηθο, το χυμό από το πορτοκάλι, αλάτι-πιπέρι και λίγο νεράκι και ψήνετε στο φούρνο για 30 λεπτά. Μετά προσθέτετε και τον σολωμό και συνεχίζετε να ψήνετε για άλλα 10 λεπτά. Καί ......καλή σας όρεξη!!!!!!

Τα Πασχαλινά Τσουρέκια της μαμάς μου που τα έμαθε από την δική της τη μαμά!!!!!

Η συνταγή αυτή έκανε ταξίδι από το βάθος του χρόνου γιά να έρθει να σας συναντήσει! Μού την έδωσε η μαμά μου μέσα από την πολύτιμη ατζέντα της, και της την έμαθε η μανούλα της ,όταν παιδάκι ακόμα την βοηθουσε στο ζύμωμα ,αλλά και στις κοτσιδούλες που τις έπλεκε υπέροχα και τους έφτιαχνε στολίδια !
Τα έλεγαν Λαμπροκουλούρες.Κουλούρες της Λαμπρής.

Υλικά γιά μία δόση(γιά 4 μεγάλα και δύο σαλιγγαράκια μικρά)
1κιλό αλέυρι
60 γρ μαγιά νωπή
500 μλ γάλα χλιαρό
ξύσμα από ένα λεμόνι (τριμένο πολύ λεπτό )
(Εγώ προσωπικά δεν το βάζω.....αφού το έχει όμως η συνταγή σας το αναφέρω,η μαμά μου το έβαζε)
1 κουταλιά σ μαχλέπι
250 γρ ζάχαρη
1/2 κουταλιά σ κοπανισμένη μαστίχα
4 αυγά
125 γρ βούτυρο λιωμένο ζεστό(όχι καυτό)
1αυγό αραιωμένο με λίγο νεράκι γιά να τα αλείψουμε
αμύγδαλα τριμένα
σουσάμι (άν θέλετε)

Προζύμι
Κατ΄αρχάς φτιάχνουμε το προζύμι βάζοντας 100 μλ γάλα και 80 γραμ αλέυρι και τη μαγιά μας ,σε μία λεκανίτσα ανακατεύοντας έτσι ώστε να γίνει ένας χυλός.Το σκεπάζουμε με μία ζελατίνα και το αφήνουμε τουλάχιστον 30 λεπτά γιά να φουσκώσει και να διπλασιαστε μέχρι να βγάλει φούσκαλίτσεςί.Βάλτετο σε ζεστό μέρο και υγρό .Το καλύτερο είναι να έχετε προθερμάνει το φούρνο γιά λίγο και να το βάλετε εκεί μέσα ,αφού τον έχετε σβήσει φυσικά, μαζί με ένα μπολάκι νερό (γιά υγρασία).Ο φούρνος πρέπει να είναι απλά ζεστός και όχι καυτός.Παλιά το σκέπαζαν με μία κουβέρτα.

Ζήμωμα


Ζεσταίνουμε το βούτυρο , το ρίχνουμε στο μίξερ και ανακατεύουμε με τη ζάχαρη ,το ξύσμα ,τα αυγά, το γάλα , συνεχίζοντας το ανακάτωμα (με το γάντζο του μίξερ καλύτερα) προσθέτουμε το προζύμι που είναι έτοιμο πιά , ανακατεύουμε, μετά προσθέτουμε τη μαστίχα, ανακατεύουμε και μετά βάζουμε το μαχλέπι.Αρχίζουμε να προσθέτουμε το αλεύρι σε τούφες .Αν έχετε μικρό μίξερ και δεν ζυμώνει καλά (χωρίστε το μίγμα και ζημώστε το, μισό μισό ), ή ακόμα καλύτερα ,σταματήστε το μιξεράκι σας ,βγάλτε τα όλα και βάλτε τα σε μεγάλη λεκάνη και ζημώσε τα στη συνέχεια με το χέρι .Ζημώνουμε πάντα από εξω πρός τα μέσα σαν να ανακατεύουμε τη ζύμη ,τραβώντας την σαν να προσπαθούμε να την ξεχυλώσουμε(έχει μεγάλη σημασία το ζήμωμα).
Η ζήμη θα σας κολάει στην αρχή αλλά μετά όταν θα την τσιμπάτε με τα δάχτυλά σας δεν θα σας κολάει.
Αφού τελειώσετε με το ζύμωμα,σκεπάστε τη λεκάνη σας με ζελατίνη (για να μην σας χυθεί έξω ότα φουσκώσει) και σκεπάστε με μία κουβερτούλα και βάλτε τη σε ελαφρά ζεστό φούρνο γιά 3 ώρες μέχρι να φουκώσει. Θα είναι έτοιμη όταν την πιέζετε με το δάχτυλο σαν να πρωσπαθείτε να τρυπίσετε και μένει όπως είναι ,δεν ανασηκώνεται.Το ζημάρι μας φούσκωσε όσο παιρνει,είναι έτοιμο!
Πλάθουμε
Ξεκινάμε τώρα το πλάσιμο και το πλέξιμο των τσουρεκιών μας.Θέλει προσοχή και δεξιοτεχνία γιατί η ζύμη μας είναι μαλακη σαν βελουδένια.Γιαυτό τη ραντίζουμε με αλεύρι γιά να πλέκεται σωστά.
Κόβουμε τη μισή ζύμη και πλάθουμε κοματάκια ίσα, σε μπαστουνάκια μακρουλά ίσα μεταξύ τους ,γιά να γίνουν τα τσουρέκια μας πλεξούδες , ομοιόμορφα..
Η ζύμη είναι μαλακή και υγρή (γιά να γίνουν αφράτα) και μάλλον κολλάει στον πάγκο μας.Ραντίσουμε τα μπαστουνάκια με λίγο αλευράκι γιά να μπορούμε να τα πλέξουμε σε κοτσίδες.Τα πλέκουμε και τα τοποθετούμε σε λαδόκολα και σε ταψάκι.
Φουρνίζουμε
Προθερμάνετε το φούρνο σας σε 200 βαθμούς και αλείψτε με το αυγό , το τσουρέκι που θα βάλετε μέσα ,μόνο.Βάζουμε την αμυγδαλόψυχα σε σχεδιάκια όχι όπου λάχει ,πάνω στις κούρμπες καλύτερα!

Αργότερα ,τα άλλα , τα αλείφετε την ώρα που είναι να μπούν στο φούρνο .Αλείψτε προσεκτικά να μή
σπασετε την κρούστα γιατί μετά θα καθήσει δεν θα πετύχει στο φούσκωμα.
Η μαμά μου τα έψηνε στις αντιστάσεις, πάνω και κάτω,στους 200 βαθμούς στην δεύτερη σκάλα από κάτω ,γιά 15 λεπτα τα μεγάλα και γιά 10 λεπτά τα μικρά.(καθόταν από πάνω μήν της καούν) ,ΠΡΟΣΟΧΗ! Έτσι γινόντουσαν αφράτα και δεν στεγνώνανε την δεύτερη μέρα όπως συμβαίνει συνήθως και αυτό ήταν η μεγάλη της επιτυχία.
Κάποιες φορές ένα από όλα τό έκανε γεμιστό με μερέντα και το έπλαθε στρογγυλό σαν σαλιγγάρι.Ήταν το νοστιμότερο θυμάμαι!!!
Καλή επιτυχία και του χρόνου!!!!!!!!!

Πείτε μας τη γνώμη σας!!!!!!! Κάντε τα σχόλιά σας!!!!!!!

Το blog μας είναι ακόμα στα σπάργανα! Συγχωρήστε μας για κάποια λάθη ,γιατί ακόμα η λειτουργία του είναι κάτι δύσκολο για εμάς , .........γιαγιάδες είμαστε... και αυτό που για εσάς είναι πανεύκολο , εμάς μας φαίνεται βουνό...! Εδώ δεν είναι η κουζίνα μας .......και τα βρίσκουμε λίγο μπαστούνια χεχεχε Προσπαθούμε όμως.. και με λίγο υπομονή, θα σταματήσουμε να σας κουράζουμε με τις ατέλειες , την άγνοιά μας και τους πειραματισμούς μας!Ευχαριστούμε για την υπομονή,τη στήριξη και την κατανόησή σας αλλά και για το τρυφερό ενδιαφέρον σας!!!Παρ όλα αυτά σας ζητάμε να το δείτε και να μας πείτε τη γνώμη σας !!!!!

Αρωματικά φυτά - Βότανα .Η ιστορία τους στο βάθος των αιώνων!!!!!!

Η χρήση των φυτών για φαρμακευτικούς σκοπούς είναι τόσο παλιά όσο και ο πολιτισμός και η πρώτη γνωστή γραπτή αναφορά για θεραπευτικά φυτά έρχεται από τους Σουμέριους το 2200 π.Χ. Ο πατέρας της Ιατρικής, ο Έλληνας Ιπποκράτης κατέγραψε περίπου 400 είδη βοτάνων που η χρήση τους ήταν γνωστή κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. και ο Διοσκουρίδης κατά τον πρώτο μ.Χ. αιώνα έγραψε μια βοτανική χρησιμοποιώντας 600 φυτά. Αυτό το έργο ήταν βάση για πολλές μεταγενέστερες βοτανικές έρευνες. Μια από τις πιο δημοφιλείς βοτανικές γράφτηκε από τον Culpeper το 17ο αιώνα.

Κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα και του σκοταδισμού οι προλήψεις σε συνδυασμό με την άγνοια απέδωσαν μαγικές ιδιότητες στα φυτά, μερικές φορές για ασήμαντη αιτία, και ανέπτυξαν ιεροτελεστίες όπου μηχανορραφούσαν για συντηρήσουν το μυστήριο και την μαγεία.

Ο άνθρωπος ήταν επίσης πληροφορημένος, από την αρχή του πολιτισμού, για τα αποτελέσματα των αρωμάτων στο σώμα στο μυαλό και στα συναισθήματα. Τα λουλούδια χρησιμοποιούνταν για να προσελκύσουν αγάπη, φαγητό και προστασία. Τα αρωματικά φυτά χρησιμοποιούνταν για να γιατρέψουν το σώμα. Τα πιο ακριβά λουλούδια προσφέρονταν στους θεούς και στις θεές σαν θυσία, και η χρήση αρωματικών θυμιαμάτων έχει καταγραφεί από την αρχαιότητα.

Σε όλο τον κόσμο, από την αρχαιότητα μέχρι την σύγχρονη εποχή, διαφορετικές κουλτούρες έχουν ανακαλύψει πολλά κοινά σημεία όπως και ποικίλες χρήσεις για βότανα και αιθέρια έλαια. Οι μύθοι, οι θρύλοι, η παράδοση και η ιατρική αντικατοπτρίζουν αυτές τις γνώσεις.

Η λεκάνη της Μεσογείου υπήρξε από τις σπουδαιότερες εστίες πολιτισμού, και ίσως γι' αυτό τα φυτά της είχαν την τύχη να μελετηθούν και να αξιολογηθούν πολύ νωρίτερα απ' ότι φυτά άλλων περιοχών του πλανήτη. Από την αρχαία Αίγυπτο ως την Μικρά Ασία και από τον Όμηρο ως τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους βρίσκουμε αναφορές στη μεσογειακή χλωρίδα και πλήθος στοιχείων που πολλές φορές ανακατεύουν την ιστορία με το μύθο, την ιατρική με την μαγεία, την φύση με την τέχνη.

Οι αρχαιότερες αναφορές σχετικά με τα φυτά (Βαβυλωνιακές πηγές, Παλαιά διαθήκη, Τα έργα του Ομήρου) που έχουν φτάσει ως εμάς μνημονεύουν τα φυτά κυρίως κάτω από το πρίσμα της χρησιμότητάς και της φαρμακευτικής χρήσης τους.

Κανείς δεν γνωρίζει πότε συλλέχθηκαν για πρώτη φορά βότανα, άγρια από την φύση, ή πότε καλλιεργήθηκαν για πρώτη φορά, ωστόσο αναφορές από τους αρχαίους Αιγυπτίους δείχνουν τα βότανα να συνιστούνται σαν φάρμακα και να χρησιμοποιούνται σαν φαγητό, σαν καλλυντικά, σαν αρώματα και σαν βαφές.

Οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι εστιάζονταν περισσότερο στη σύγκριση των ζώων και των ανθρώπων από την μία πλευρά και των φυτών από την άλλη. Ο Εμπεδοκλής για παράδειγμα επέμενε στη θεωρία ότι τα φυτά έχουν ψυχή ενώ ο Αριστοτέλης τα κατατάσσειανάμεσα στα έμψυχα και τα άψυχα.

Ο πατέρας της Ιατρικής, ο Έλληνας Ιπποκράτης επικεντρώθηκε στις θεραπευτικές ιδιότητες των φυτών και κατέγραψε περίπου 400 είδη βοτάνων που η χρήση τους ήταν γνωστή κατά τον 5ο αιώνα π.Χ.

Ο Θεόφραστος, ο σπουδαίος αυτός ερευνητής, ξεκινώντας μαζί με τον Μέγα Αλέξανδρο κατέγραψε σημαντικό αριθμό φυτών των χωρών γύρω από την ανατολική Μεσόγειο προτού συνεχίζει μέχρι τα ενδότερα της μέσης ανατολής.

Αργότερα, κατά τους Ρωμαϊκούς χρόνους τα φυτά μελετούνται μόνο για την χρησιμότητά τους. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος με τις καταγραφές του και ο Διοσκουρίδης με τη βοτανική του θα κρατήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον για την μελέτη των βοτάνων μέχρι σήμερα.

Όπως είναι αντιληπτό, η επιστήμη της βοτανικής γεννήθηκε στις μεσογειακές χώρες γι' αυτό και τα βότανα της μεσογείου κατέχουν περίοπτη θέση στην ιστορία της βοτανικής.
Η περιοχή γύρω από τη Μεσόγειο θάλασσα, που αποτελείται από ένα τμήμα της Ευρώπης, της Ασίας και της Αφρικής, ήταν πάντα κοιτίδα πολιτισμού. Τα βότανα ταξίδεψαν από την Μεσόγειο στην Ανατολή και αντίστροφα. Από νωρίς το εμπόριο βοτάνων και μπαχαρικών δρομολογήθηκε από την Κίνα και την Ινδία δια μέσου της Αραβίας στις χερσονήσους της Μεσογείου θάλασσας, που έκανε την περιοχή σημαντικό σημείο πολιτισμού και εδεσματολογικής ανταλλαγής. Στο ζεστό μεσογειακό κλίμα, πολλά αρωματικά φυτά αναπτύσσονταν σε αφθονία, και στο πέρασμα των αιώνων ακόμη περισσότερο καθώς συστήνονταν από τους εμπορευόμενους, τους πρόσφυγες ή τους μετανάστες από τα βάθη της Ανατολής.
Τα ασιατικά μπαχαρικά έγιναν διάσημα στην Ευρώπη αρχικά τα Ελληνιστικά χρόνια. Αργότερα, οι εμπορικές συναλλαγές των μπαχαρικών άνθισαν στις τελευταίες μέρες της αρχαίας Ρώμης, περίπου διακόσια χρόνια πριν. Στο ξεκίνημα, το εμπόριο των μπαχαρικών ήταν στα χέρια των Αράβων. Το Apicius' De re coquinaria είναι ένα από τα παλιότερα ευρωπαϊκά βιβλία μαγειρικής, στο οποίο απαριθμούνται μερικά τροπικά μπαχαρικά, εκ των οποίων το long pepper είχε την μεγαλύτερη εκτίμηση. Το μαύρο πιπέρι, οι σκελίδες και η κινέζικη κανέλα (cassia) ήταν εξέχουσας σημασίας επίσης. Το αινιγματικό μπαχαρικό silphion (με καταγωγή πιθανόν από τη βόρεια Αφρική) αφανίστηκε γύρω στο 100 π.Χ. και αντικαταστάθηκε από το asafetida (από την κεντρική Ασία). Η χρήση του ελαιόλαδου είναι διαρκές στοιχείο πολιτισμού στη Μεσόγειο, εδώ και πέντε χιλιετηρίδες.

Σήμερα, η μεσογειακή Ευρώπη κατά κύριο λόγο επανέρχεται στα εγχώρια ή εισαγόμενα βότανα. Ο βασιλικός (προερχόμενος κυρίως από τη νότια ή τη νοτιοανατολική Ασία) φυτρώνει άγριος σε όλη τη νότια Ευρώπη και χρησιμοποιείται ευρέως, ιδιαίτερα στην ιταλική κουζίνα. Το ίδιο ισχύει και για την ενδημική ρίγανη. Το σκόρδο εμφανίζεται πιο δημοφιλές απ' ότι στις χώρες της βόρειας Ευρώπης. Τοπικά, το σαφράν χρησιμοποιείται στο ψάρι ή σε θαλασσινές σπεσιαλιτέ, αλλά η υψηλή τιμή αυτού του μπαχαρικού οριοθετεί τη χρήση του. Από περιοχή σε περιοχή, μερικά πιάτα απαιτούν μικρές ποσότητες από τσίλι, καυτερό έδεσμα, όμως δεν είναι καθιερωμένο

Μύθος τα γιατροσόφια; Μήπως..... είχαν κάπου δίκιο οι παλιοί;

Θεραπεύει το κάρδαμο την κυστίτιδα; Βοηθά όντως το ούζο στον πονόδοντο; Γιατροσόφια από τα παλιά... Μύθος ή πραγματικότητα; Όλοι έχουμε βρεθεί με τον πάππου ή τη γιαγιά που θα μας δώσουν μια συμβουλή, ένα "γιατρικό" από τα παλιά στο οποίο ορκίζονται περισσότερο και από το καλύτερο φάρμακο.

Ισχύουν όμως οι ευεργετικές ιδιότητες αυτών των "εθυμοτυπικών" γιατρικών; Η Κλινική Διαιτολόγος Διατροφολόγος Κατερίνα Πέλκα δίνει της απαντήσεις... Να τα εμπιστευθούμε ή όχι τελικά; Άλλα ναι... και άλλα όχι!

ΚΑΡΔΑΜΟ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΥΣΤΙΤΙΔΑΣ

Το κάρδαμο είναι γνωστό από την αρχαιότητα ως το φυτό που ανοίγει την όρεξη. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη δυσπεψία και την ανακούφιση των κολικών πόνων. Επίσης ανοίγει την όρεξη, είναι διουρητικό, καθαρκτικό του αίματος και ευεργετικό στο συκώτι. Συνοδεύει κυρίως σαλάτες αλλά και μαγειρευτά λαχανικά.
Όσον αφορά τη σούπα από κάρδαμο ως θεραπευτικό τρόφιμο, θα μπορούσαμε να πούμε ότι λόγω της διουρητικής ιδιότητας του κάρδαμου, θα μπορούσε να θεωρηθεί θεραπευτική προς την κυστίτιδα. Αλλά, πολλοί γυναικολόγοι συστήνουν σαν επιπλέον θεραπευτικό τρόφιμο ( πέρα της φαρμακευτικής αγωγής που συστήνεται πάντα) τα μύρτιλλα.

Μύρτιλλα, σύμμαχος στην υγεία. «Είναι γνωστό ότι τα βατόμουρα θεραπεύουν την κυστίτιδα, αλλά τα μύρτιλλα είναι πιο εύκολη και νόστιμη εναλλακτική λύση». Τα μύρτιλλα περιέχουν τις ίδιες ενώσεις με τα κράνμπερι, που βοηθούν στη θεραπεία της μόλυνσης, απλώς σε λίγο μικρότερη ποσότητα.
ΟΥΖΟ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΑΛΛΑΓΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΝΟΔΟΝΤΟ

Όλοι έχουμε ακούσει ότι ο πονόδοντος μπορεί να περάσει, αν τρίψουμε τα ούλα μας με λίγο αλκοόλ, κάνουμε γαργάρες με ούζο ή αφήσουμε λίγο ένα δυνατό ποτό στο στόμα μας και μετά το καταπιούμε. Ωστόσο, οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι όχι μόνο δεν θα μας βοηθήσει, αλλά μπορεί και να μας βλάψει. Επιπλέον, ο πονόδοντος συχνά αποτελεί πρώιμο σύμπτωμα ενός προβλήματος που πρέπει να αντιμετωπισθεί από τον οδοντίατρό του – και η καθυστέρηση της θεραπείας μπορεί να επιδεινώσει την εξέλιξη αυτού του προβλήματος.
Εάν, λοιπόν, σε πιάσει πονόδοντος στη μέση της νύχτας ή κάποια στιγμή που δεν μπορείς να πας αμέσως στον οδοντίατρο, πάρε κάποιο παυσίπονο φάρμακο – ή καλύτερα ακόμα τηλεφώνησε στον οδοντίατρό σου, για να σου πει τι ακριβώς πρέπει να κάνεις μέχρι να τον επισκεφτείς.

ΚΑΗΚΕΣ; ΒΑΛΕ ΩΜΗ ΠΑΤΑΤΑ ΣΤΟ ΕΓΚΑΥΜΑ

Αν ακουμπήσεις κατά λάθος στο μάτι της κουζίνας ή πάθεις κάποιο έγκαυμα και δεν έχεις κάποια ειδική αλειφή, τότε μια ωμή πατάτα είναι η καλύτερη αντιμετώπιση "Πρώτων Βοηθειών"! Κόψε την πατάτα στη μέση και πέρασε την απαλά κάποιες φορές πάνω από το έγκαυμα. Αν μπορείς, δέσε ένα κομμάτι πατάτας με μια γάζα επάνω στο σημείο.
Αν δεις πως το έγκαυμα επιμένει ή είναι πολύ σοβαρό τότε καλό θα ήταν να απευθυνθείς σε ειδικό.

ΕΧΕΙΣ ΤΑΣΗ ΛΙΠΟΘΥΜΙΑΣ; ΠΙΕΣ ΜΙΑ ΠΟΡΤΟΚΑΛΑΔΑ

Έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε ότι η πορτοκαλάδα είναι μία καλή λύση για την αντιμετώπιση της υπότασης. Παρ’ όλα αυτά, η πορτοκαλάδα δεν ανεβάζει την πίεση, και -αν κάνει κάτι- μάλλον τη ρίχνει, ή ακόμα καλύτερα την εξομαλύνει. Γενικά, η βιταμίνη C, ως αντιοξειδωτική βιταμίνη που είναι, βοηθά στην καλύτερη λειτουργία του ενδοθηλίου, οπότε και στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης.

Aπό την άλλη πλευρά, το πορτοκάλι περιέχει σημαντικές ποσότητες καλίου, που είναι διουρητικό και βοηθά στη σχετική πτώση της πίεσης. O μόνος τρόπος με τον οποίον θα μπορούσε να θεωρηθεί πως η πορτοκαλάδα ανεβάζει την πίεση είναι ότι -ως υγρό που είναι- αν ληφθεί σε μεγάλες ποσότητες, μπορεί να λειτουργήσει όπως το νερό, αυξάνοντας τον όγκο του κυκλοφορούντος αίματος, και κατ’ επέκταση την αρτηριακή πίεση.

ΣΚΟΡΔΟ, ΣΥΜΜΑΧΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

Το σκόρδο εκτός από μοναδικό συστατικό για μια σειρά από συνταγές κάνει και πολύ καλό στην καρδιά. Τώρα η έρευνα δείχνει ότι μπορεί να έχει σημαντική επίδραση στην καρδιαγγειακή υγεία. Με τη μείωση του ιξώδους του αίματος καθώς και με την αύξηση της αρτηριακής διαμέτρου, το σκόρδο μπορεί να βοηθήσει να βελτιώσει την κυκλοφορία του αίματος η οποία είναι πολ ύ σημαντική, σε οσους έχουν προβλήματα χοληστερόλης / ή συσσώρευση κατά μήκος των τοιχωμάτων των αρτηριών σας. Ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι το σκόρδο μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην πρόληψη της καρδιαγγειακής νόσου.

Σπανακόρυζο ....το νόστιμο και υγιεινό!!!

1 1/2 κιλού σπανάκι φρέσκο

1 κούπα λάδι

1 μικρό κρεμμύδι, τριμμένο

5 φρέσκα κρεμμυδάκια, ψιλοκομμένα

1/4 κούπας ψιλοκομμένο άνηθο

1 κούπα ντομάτα λιωμένη ή (αν δεν σας αρέσει με ντομάτα

1/2 κούπας ζεστό νερό

αλάτι, πιπέρι

1/3 κούπας ρύζι Καρολίνα

Πλύντε και καθαρίστε το σπανάκι αφαιρώντας  τα μεγάλα κοτσάνια. Κόψτε το σε κομμάτια και ρίξτε το σε κατσαρόλα, μέσα σε νερό που βράζει. Ζεματίστε το 5΄και στραγγίστε το. Σε μια πλατιά ρηχή κατσαρόλα βάλτε το λάδι, ζεστάνετέ το, ρίξτε το κρεμμύδι και τα κρεμμυδάκια και σοτάρετε, ώσπου ναμαραθούν. Ρίξτε μέσα την ντομάτα ή το νερό(αν δεν σας αρέσει με ντομάτα), το αλάτι, το πιπέρι, το άνηθο, το σπανάκι κι ανακατέψτε ελαφρά και βάλτε το ρύζι. Σκεπάστε την κατσαρόλα και σιγοβράστε 20΄, χωρίς ν'ανακατέψετε το φαγητό στο διάστημα αυτό. Σβήστε τη φωτιά, βγάλτε το καπάκι της κατσαρόλας, σκεπάστε τη με απορροφητικό χαρτί και ξαναβάλτε το καπάκι. Αφήστε το φαγητό να σταθεί έτσι 10΄επάνω στη σβησμένη φωτιά, προτού το σερβίρετε. Σερβίρετέ το ζεστό με ελιές ή τυρί φέτα.Αν δεν το θέλετε με ντομάτα,απλά μόλις το σβήσετε ρίξτε μέσα το χυμό από ένα λεμόνι.

Τσουκνιδόπιτα η Χωριάτικη!

Η τσουκνιδόπιτα πρέπει να γίνει από σουκνιδοκορφές που με γάντια και με πολλή προσοχή έχουμε μαζέψει τον Απρίλη, όταν είναι  τρυφερούλες (πριν σποριάσουν) και έχουμε φυλάξει στην κατάψυξη,γιά να φτιάξουμε την πίτα μας άνετα όποτε θέλουμε.
 Ζύμη 

1 ποτήρι χλιαρό νερό
ένα κουταλάκι αλάτι
ένα κουταλάκι ξύδι
ένα φλιτζανάκι του ελληνικού(ή τούρκικου – όπως θέλετε) καφέ λάδι
μιά μύτη σόδα φαγητού (γίνεται πιο τριφτό το φύλλο)
και γύρω στα 2+ ποτήρια αλεύρι ή για να μη ξεχνιόμαστε … «όσο πάρει …» 


Βάζουμε το αλεύρι σε λεκανίτσα, ρίχνουμε όλα τα άλλα υλικά σε μια λακκούβα στη μέση και ζυμώνουμε προσθέτοντας αλεύρι για μια μαλακή αλλά στιβαρή ζύμη. Την κάνουμε μια μπάλα,την πασπαλίζουμε με αλεύρι τη σκεπάζουμε με μεμβράνη και τη βάζουμε στο ψυγείο για 1-2 ώρες… 

Γέμιση

Όσο είναι μισοπαγωμένη η τσουκνίδα, την κόβουμε με το μαχαίρι σε διαστήματα ½ πόντου (γιατί αν ξεπαγώσει δεν κόβεται εύκολα), τρίβουμε στον τρίφτη ένα μέτριο ξερό κρεμμύδι, ψιλοκόβουμε και 5-6 φρέσκα κρεμμυδάκια και τα σωτάρουμε μέχρι να μαλακώσουν. Προσθέτουμε  την τσουκνίδα μας (ένα κιλό περίπου), πιπέρι και σιγοβράζουμε για 10 λεπτά ,(αν χρειαστεί ρίχνουμε ελάχιστο νερό). Ρίχνουμε στη γέμιση μια χούφτα (σχεδόν ένα φλιτζανάκι του καφέ)  πλιγούρι  κι αφήνουμε στην άκρη να κρυώσει. Ξεκινάμε ν’ ανοίγουμε φύλλα κι όταν έχουμε φτάσει στη μέση κι έχει κρυώσει κι η γέμιση ,  προσθέτουμε 5-6 κλαδάκια άνηθο ψιλοκομμένο, 2-3 αυγά, ¼ τυρί φέτα κι αλάτι ανάλογα με το πόσο αλμυρή είναι η φέτα.

Πίτα

Βάζουμε τα μισά φύλλα στο λαδωμένο πάτο του ταψιού, λαδώνοντάς τα καλά ενδιάμεσα και αφήνοντας το κάτω φύλο να εξέχει του ταψιού, ώστε να κάνουμε μία «γιρλάντα». Ένα νοστιμευτικό tip είναι αντί για λάδι να χρησιμοποιούμε φυτίνη λιωμένη μαζί με λίγο φρέσκο βούτυρο για το λάδωμα των φύλλων. Βάζουμε τη γέμιση και συνεχίζουμε με τα υπόλοιπα φύλα. Τελειώνουμε γυρνώντας το φύλο του πάτου που εξέχει απ΄το ταψί μέσα και τυλίγοντάς το με τρόπο που να δημιουργεί μια κουλούρα γύρω απ΄την πίτα που στη Θράκη λέγεται «κόθορος». Πατάμε με πλάγιες μαχαιριές τον κόθορο, χαράζουμε προσεχτικά την πίτα, ραντίζουμε με λάδι και νερό (περίπου ένα φλυτζανάκι του καφέ νερό) και ψήνουμε στους 180 για 45’ περίπου. Καλή μας όρεξη!!!!!!!

Τσουκνίδα η αγαπημένη της γιαγιάς μου!!!!

http://www.facebook.com/pages/%CE%A3%CE%A5%CE%9D%CE%A4%CE%91%CE%93%CE%95%CE%A3-%CE%91%CE%A0%CE%9F-%CE%95%CE%9B%CE%9B%CE%97%CE%9D%CE%99%CE%94%CE%95%CE%A3-%CE%93%CE%99%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91%CE%94%CE%95%CE%A3/164865096879053
ΤΣΟΥΚΝΙΔΑ
Το φαρμακευτικό σκεύασμα αποτελείται από τα στεγνωμένα φύλλα, τα άνθη και τις ρίζες της Τσουκνίδας, η οποία είναι ένα πολυετές φυτό, ευρέως διαδεδομένο κοντά στις κατοικίες των ανθρώπων και στα νιτρώδη εδάφη. Όπως γράφει ο άγγλος βοτανολόγος του 17-αιώνα, Κουλπεπέρ στο πιο δημοφιλές βοτανολογικό βιβλίο όλων των εποχών, “οι τρίχες τις που κεντρίζουν και φέρνουν φαγούρα δεν χρειάζονται περιγραφή,- αυτές μπορεί να τις βρούμε και στο πιο βαθύ σκοτάδι, μέσων της αφής”. Η Τσουκνίδα έχει ίσιο κορμό που φτάνει μέχρι 1 μ. ύψος, φύλλα ωοειδή με πριονωτά χείλη που βγαίνουν αντίθετα το ένα από το άλλο στον κορμό. Τα φύλλα και ο κορμός της είναι σκεπασμένα με καυτερές τρίχες,- τα άνθη της είναι μικροσκοπικά πράσινα χωρισμένα σ΄ αρσενικά και θηλυκά σε ξεχωριστά φυτά, και βγαίνουν το καλοκαίρι σε τσαμπιά που κρέμονται μεγαλύτερα από την ουρά των φύλλων. Είναι γνωστή και με τα ονόματα: ακαληφή, ούρτικη, ατσικνίδα κ.ά.

Ο Ιπποκράτης (460 – 375 π.Χ.) αριθμεί την Τσουκνίδα ανάμεσα στα φυτά “πανάκεια” (που κάνουν για όλες τις ασθένειες) και σήμερα ύστερα από 2 500 χρόνια κανείς δεν μπορεί να αμφιβάλει γι αυτό, η Τσουκνίδα είναι από τα πιο θαυματουργά και χρήσιμα φαρμακευτικά φυτά, που δεν χρειάζεται να ψάξουμε στην άκρη του κόσμου για να τα βρούμε και η χρήση της πέρα από την ευεργετική δράση δεν παρουσιάζει καμιά παρενέργεια, ανεξάρτητα από την δόση χρήσεως της.
ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ
Τα φύλλα τις Τσουκνίδας περιέχουν αμμωνία, οξικό οξύ, φορμικό οξύ, γλουκονικές και αντιβιοτικές ουσίες, χλωροφύλλη, καροτίνες, βιταμίνες Β-2, προβιταμίνη Α (πιο πολύ από το Καρότο), βιταμίνη C (πιο πολύ από το Φραγκοστάφυλλο) και βιταμίνη Κ, πατοτενικό οξύ, ποτασικά άλατα, σίδηρο, πυρίτιο κ.ά. Περιέχει επίσης ασετιλκολίνη, ισταμίνη και σεροτονίνη (η επιρροή της ασετιλκολίνης και ισταμίνης στη δράση του σκευάσματος είναι μικρή). Έχει στυπτικές, διουρητικές και τονωτικές ιδιότητες, ελέγχει τις αιμορραγίες, καθαρίζει τον οργανισμό από τις τοξίνες, αυξάνει την αιμογλομπίνη, τα ερυθρά αιμοσφαίρια και τις πηκτικές ουσίες του αίματος και ολίγον κατεβάζει την πίεση και το σάκχαρο του αίματος.

Χάρη σ΄αυτές τις ιδιότητες χρησιμοποιείται εσωτερικά για τις αναιμίες, τις αιμορραγίες (ειδικά της ουρήθρας), την διάρροια (ακόμα και αυτής της χολέρας), τα υπερβολικά έμμηνα, αιμορροΐδες, ρευματισμό, ποδάγρα και ασθένειες του δέρματος (ειδικά στο έκζεμα), επίσης αυξάνει το γάλα στις θηλάζουσες μητέρες. Συνιστάται σαν ελαφρύ διουρητικό στα οιδήματα (πρηξίματα), στους ερεθισμούς των ουροφόρων οδών (νεφρών και ουρήθρας), και στο ρευματισμό. Είναι χρήσιμη επίσης και στις ασθένειες του συκωτιού και της χολής, φυματίωση, αρτηριοσκλήρυνση και δυσλειτουργίες του μεταβολισμού Το αφέψημα σπόρων της Τσουκνίδας είναι ένα καλό καθαρτικό μέσο ενάντια στην δυσκιλιότητα ωφειλώμενη σε δυσλειτουργία του συκωτιού και της χολής, συνδιάζεται καλά για αυτό το σκοπό με μουστάκια Καλαμποκιού.

Το έγχυμα ή αφέψημα του φυτού παίρνεται στην γαστρίτιδα με υπερέκκριση πεπτικών υγρών. Είναι γνωστή σαν φυτό με πολλές βιταμίνες, γ΄ αυτό συνιστάται υπό μορφή τσαγιού όταν ο οργανισμός έχει ανάγκη για βιταμίνες. Οι τρυφερές Τσουκνίδες μπορεί να χρησιμοποιηθούν σαν ζαρζαβατικά στις σαλάτες για την αύξηση και ρύθμιση της λειτουργίας των εντέρων, και στις αναιμίες. Στα αδύνατα παιδιά με καθυστέρηση ανάπτυξης συνιστάται να πίνουν χυμό Τσουκνίδας ανεμιγμένο με χυμό Καρότου σε ποσοστό 1 : 3. Το έγχυμα και ο χυμός του φυτού βελτιώνουν την λειτουργία των νεφρών και δρα σαν διουρητικό και αντιφλεγμονώδες μέσο στις παθήσεις των νεφρών και τις ουρήθρας και σε περιπτώσεις κατακράτησης ούρων. Για τις πέτρες στα νεφρά συνιστάται να πίνεται έγχυμα σπόρων, ενώ σε περιπτώσεις κατακράτησης ούρων συνιστάται να πίνεται αφέψημα ριζών Τσουκνίδας. Σε περιπτώσεις αιματουρίας συνιστάται έγχυμα φύλλων από ½ ποτηριού πρωί και βράδυ και φρέσκος χυμός από 1 κουταλάκι του καφέ, 3 φορές την ημέρα.

Το τσάι των φύλλων και τα φρέσκα φύλλα με μέλι παρουσιάζουν καλή αποχρεμπτική δράση στο βήχα, βρογχίτιδα, δύσπνοια, πνευμονία, φυματίωση και σε περιπτώσεις αιμοπτησίας. Κρασί φύλλων Τσουκνίδας (1:3) παίρνεται από 1 κουτάλι φαγ. για τον βήχα, βρογχίτιδα και πλευρίτιδα.
Έγχυμα και χυμός του φυτού δρα σαν ηρεμιστικό μέσο στις νευρικές διαταραχές, επιληψία, υστερία και σπασμούς. Στις αιμορραγίες από την μύτη τοποθετείται στην μύτη μια γάζα μουσκεμένη με τον φρέσκο χυμό του φυτού.

Σε περιπτώσεις κατακράτησης ούρων σαν ισχυρό διουρητικό μέσο συνιστάται να πίνεται αφέψημα φύλλων με μέλι. Σε περιπτώσεις κακοηθών εξογκωμάτων συνιστάται να γίνονται πλύσεις με το αφέψημα των φύλλων, ρίζας, φρέσκου χυμού και να παίρνεται εσωτερικά. Συνδυάζεται πιο καλά γι αυτό το σκοπό αφέψημα ριζών Τσουκνίδας με έγχυμα Χελιδονιού, 3 φορές την ημέρα μετά από το φαγητό. Στην Τσουκνίδα έχουν ανακαλυφθεί δραστικές βιολογικές ουσίες παρόμοιες με τις θηλυκές ορμόνες των γυναικών, γι αυτό η Τσουκνίδα αποδεικνύεται ένα από τα καλύτερα φυσικά μέσα για τις γυναικολογικές ασθένειες, όπως: διαταραχές των έμμηνων, αιμορραγίες μετά τον τοκετό, λευκόρροια κ.ά. Σε περιπτώσεις αδενωμάτων της μήτρας δεν συνιστάται να παίρνονται σκευάσματα Τσουκνίδας.

Ο φρέσκος χυμός της Τσουκνίδας κατεβάζει το σάκχαρο του αίματος, χάρη στο περιεχόμενο της σε “σεκρετίνη”, η οποία διεγείρει την λειτουργία του πάνκρεας.
Η χρήση της Τσουκνίδας αντενδείκνειται σε περιπτώσεις αυξημένης πηκτικότητας του αίματος, αρτηριοσκλήρυνση και υπέρταση, στους υπερήλικες πρέπει να περιορίζεται για αποφυγή δημιουργίας θρομβώσεων στα αιμοφόρα αγγείαΕξωτερικά χρησιμοποιείται ο χυμός, αφέψημα και έγχυμα για τους αρθριτικούς πόνους, ποδάγρα, ισχιαλγία, παράλυση, φλεγμονές του μυελού των οστών, νευραλγίες, αιμορροΐδες, για το δυνάμωμα των μαλλιών και ενάντια στην πιτυρίδα, τα καψίματα, πληγές (βοηθάει την επούλωση), τσιμπήματα των εντόμων, ρινορραγίες, μόλωπες κ.ά. Για τις ασθένειες του δέρματος φαγούρα, έκζεμα και σπυριά με αφέψημα των ριζών γίνονται κομπρέσες και μπάνια. Με το αφέψημα και τον χυμό του φυτού γίνονται πλυσίματα και τοποθετούνται κομπρέσες στο δαγκώματα των σκύλων. Συνδυάζεται καλά με την Κολλιτσίδα (Arctium lapa) για την αντιμετώπιση του εκζέματος.

Σημείωση
Οι καυστικές ιδιότητες της Τσουκνίδας οφείλονται σ΄ένα συνθετικό της χωρίς άζωτο (φορμικό οξύ), το οποίο είναι μη εξατμιστέο και ρετσινώδες, το οποίο προκαλεί κάψιμο και φαγούρα και όταν βρίσκεται σε πολύ μικρές ποσότητες. Το στεγνό σκεύασμα, όπως και τα υγρά παρασκευάσματα που φτιάχνονται από το χλωρό φυτό αλλά με ζέσταμα δεν έχουν καυστικές ιδιότητες. Αυτές τις ιδιότητες τις διατηρούν τα αλκοολούχα παρασκευάσματα που φτιάχνονται από το φρέσκο φυτό (όταν αυτό μουσκεύει για αρκετό χρόνο σε οινόπνευμα). Η Τσουκνίδα εκμεταλλεύεται οικονομικά για την παραγωγήτης χλωροφύλλης, από την οποία παρασκευάζεται η φητόλη, η οποία είναι η πρώτη ύλη για την σύνθεση των βιταμινών Ε και Κ.

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΚΑΙ ΧΡΗΣΗ
Αφέψημα: 2 κουτάλια φαγ. με θρυμματισμένο σκεύασμα βουτιέται σ΄ ένα ποτήρι (200 γρ.) νερό, βράζεται για 1 λεπτό, μετά το υγρό στραγγίζεται και πίνεται. Παίρνονται 2 – 3 τέτοιες δόσεις την ημέρα, γλυκαίνοντας κατά προτίμηση με μέλι ή ζάχαρη.

Για ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΧΡΗΣΗ προετοιμάζεται με τον παραπάνω τρόπο πιο συμπυκνωμένο αφέψημα (2-4 κουτάλια φαγ. σε 200 γρ. νερό) και κατά των ρευματισμών και νευραλγιών, για εντριβές και κατάπλασμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί αλκολάτ (οινοπνευματώδες διάλυμα χλωρών φύλλων της Τσουκνίδας σε οινόπνευμα), μία χούφτα χλωρά φύλλα σε 500 γρ. οινόπνευμα (40 % συμπυκνωμένο), ή στη θέση του τσίπουρου, ούζο ή βότκα,- να μουλιάσουν για 24 ώρες.

Για το σταμάτημα των εσωτερικών αιμορραγιών συστήνεται ο φρέσκος χυμός, ο οποίος πίνεται αμέσως.

Χαμομήλι το θαυματουργό!

Χαμομηλάκι Η πιο διαδεδομένη ιδιότητα του χαμομηλιού είναι η ικανότητα του να ηρεμεί τα νεύρα και να ανακουφίζει από τα έντονα συναισθηματικά προβλήματα που μας απασχολούν καθώς επίσης μας βοηθάει να αντιμετωπίζουμε φυσικά την αϋπνία.

Έχει αντιβακτηριδιακές και αντιφλεγμονώδεις δράσεις. Καταπολεμά τους ιούς και βοηθά εναντίον του έλκους. Έχει επίσης βρεθεί ότι μειώνει το ουρικό οξύ στο αίμα γεγονός που πιθανόν να είναι ευεργετικό για ασθενείς με ποδάγρα.

Η καταπραϋντική του δράση βοηθάει στην ανακούφιση των παιδιών από τους πόνους της οδοντοφυίας.

Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των κολικών, των αιμορροΐδων, της στοματίτιδας και για διάφορες άλλες παθήσεις του πεπτικού συστήματος. Επίσης μπορεί να βοηθήσει στην μείωση των αερίων του στομάχου και του εντέρου. Ενώ είναι ιδανικό για στομαχόπονους και κακή πέψη.

Η εμμηναγωγική του δράση συνιστάται σε περιπτώσεις δυσμηνόροιας που προκαλούνται από νευρικές διαταραχές.

Το τσάι από χαμομήλι έχει αντιπηκτικές ιδιότητες. Μειώνει τη συγκόλληση των αιμοπεταλίων. Έχει συνεργιστική δράση με φάρμακα που χορηγούνται σε ασθενείς με καρδιοπάθεια ή κίνδυνο για εγκεφαλικά επεισόδια και προσφέρει επιπρόσθετη αντιπηκτική δράση.

Αν υποφέρετε από το αντιαισθητικό "κριθαράκι" κάντε πλύσεις με αφέψημα χαμομηλιού. Θα ανακουφιστείτε άμεσα χάρη στις καταπραϋντικές και βακτηριδιοκτόνες ιδιότητες του.Καλλυντικές Ιδιότητες

Αν έχετε φυσικά ξανθά μαλλιά και θέλετε να ενισχύσετε το χρώμα τους χωρίς την χρήση βλαβερών χημικών συστατικών, λουστείτε (ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες) με αφέψημα χαμομηλιού. Θα εντυπωσιαστείτε από το αποτέλεσμα.

Αν ξεμείνατε από ντεμακιγιάζ μπορείτε πολύ εύκολα να φτιάξετε μόνες σας χρησιμοποιώντας 2 κουταλιές γάλα και 2 κουταλιές από αφέψημα χαμομηλιού. Χρησιμοποιήστε το κανονικά σα γαλάκτωμα καθαρισμού απλώνοντας το κατευθείαν στο πρόσωπο ή βάζοντας το σε βαμβάκι.

Για να βοηθήσετε τα πρησμένα κόκκινα μάτια σας ή αν υποφέρετε από μαύρους κύκλους βουτήξτε βαμβάκι σε αφέψημα χαμομηλιού και τοποθετήστε το στα μάτιασας για τουλάχιστον 10 λεπτά. Εναλλακτικά, αν χρησιμοποιείτε έτοιμα συσκευασμένα σακουλάκια χαμομηλιού κρατήστε τα στο ψυγείο και τοποθετήστε τα στα μάτια σας για τουλάχιστον 10 λεπτά

ΠΡΟΣΟΧΗ!!!
Επισημαίνεται ότι άτομα που είναι αλλεργικά στα φυτά γένους αμβροσία και στο χρυσάνθεμο, μπορεί να είναι αλλεργικά και στο χαμομήλι και για το λόγο αυτό πρέπει να το αποφεύγουν. Έχουν περιγραφεί περιπτώσεις έντονων αλλεργικών αντιδράσεων σε άτομα που έπιναν τσάι από χαμομήλι.

Επίσης το χαμομήλι μπορεί να επηρεάσει την απορρόφηση σιδήρου από το έντερο. Έτσι ασθενείς που πάσχουν από έλλειψη σιδήρου ή που παίρνουν σίδηρο πρέπει να ξέρουν για τη σχέση χαμομηλιού και απορρόφησης σιδήρου.

Τέλος, προτιμήστε να το συλλέξετε οι ίδιοι διότι αν περάσει ένας χρόνος από τη συλλογή του χάνει σχεδόν όλες τις ιδιότητες του.

Μούρα! Οι σύμμαχοι της καρδιάς!!!!

Μία πρόσφατη μελέτη που διεξήχθει στη Φιλανδία ισχυρίζεται ότι μία δίαιτα πλούσια σε διάφορα είδη της ευρείας κατηγορίας των μούρων (berries) μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα της καλής χοληστερόλης (HDL) και να μειώσει την αρτηριακή πίεση, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο εκδήλωσης καρδιαγγειακώ παθήσεων.

Στη συγκεκριμένη μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό American Journal of Clinical Nutrition τον Φεβρουάριο του 2008, βρέθηκε ότι η κατανάλωση των συγκεκριμένων φρούτων μείωσε τη συστολική αρτηριακή πίεση κατά 7.3 mmHg και ταυτόχρονα αύξησε την καλή χοληστερόλη κατά 5% σε σχέση με την ομάδα ελέγχου, μετά από παρέμβαση 2 μηνών με καθημερινή κατανάλωση των συγκεκριμένων φρούτων.

Στη μελέτη χρησιμοποιήθηκε συνδυασμός μούρων, όπως βατόμουρα, φραμπουάζ, φράουλες, τόσο στην ωμή μορφή τους, όσο και σαν χυμός ή πουρές φρούτων, ώστε να εξασφαλιστεί η υψηλότερη κατανάλωση διαφορετικών πολυφαινολών. Όλη η κατηγορία των μούρων και των χυμών τους είναι ιδιαίτερα γνωστή για τη σημαντική περιεκτικότητά της σε αντιοξειδωτικές ουσίες (φλαβονοειδή, πολυφαινόλες) και σε βιταμίνη C.

Η μελέτη αυτή έρχεται να προστεθεί σε ένα συνεχώς αυξανόμενο όγκο ερευνών, οι οποίες υποστηρίζουν ότι η κατανάλωση μούρων σχετίζεται θετικά με την προστασία της υγείας της καρδιάς και των αγγείων, π.χ. μειώνοντας την κακή χοληστερόλη (LDL).

Πηγές: American Journal of Clinical Nutrition February 2008, Volume 87, Number 2, Pages 323-331 'Favorable effects of berry consumption on platelet function, blood pressure, and HDL cholesterol'.

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

Καλό μήνααααααααα σε όλους σας,

και..... αν είναι έστω και παγωμένη η αρχή της Άνοιξης .........εμείς ας της πούμε... "καλημέρα Άνοιξη", και εκείνη σίγουρα θα μας χαμογελάσει.........που θα πάει;

ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ "ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΓΙΑΓΙΑΔΕΣ"

Η σελίδα μας στο facebook "ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΓΙΑΓΙΑΔΕΣ"
εύχεται καλό μήνααααααααα σε όλους σας!!!!!!!!!!!! Σας περιμένουμε να μιλήσουμε γιά συνταγές και συμβουλές από την γιαγιά της γιαγιάς της γιαγιάς της γιαγιάς μας!!!!!!!!!
Η Ατζέντα τους βρίσκεται στα χέρια μας και εμείς την θέτουμε στην διάθεσή σας,

γιά να απολαμβάνουν τα ωφέλη ,όοοολα τα εγγονάκια του κόσμου !!!!!!!!

Πού πήγε ο ύπνος των παιδιών μας ; Σήμερα τα παιδιά κοιμούνται λιγότερο!

Όλοι λίγο-πολύ έχουμε συνδέσει το σχολείο με το βασανιστικό ξύπνημα και τη στέρηση του ύπνου το πρωί. Μόνο που τα σημερινά παιδιά κοιμούνται ακόμη λιγότερο: κατά μέσον όρο μια ώρα λιγότερο από ότι πριν από 30 χρόνια.  Μάλιστα το 60% των εφήβων στις ΗΠΑ, μετά από έρευνες, λέει ότι υποφέρουν από υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρα. Το 25% των μαθητών λέει ότι οι σχολικές επιδόσεις του έχουν επιδεινωθεί εξαιτίας της έλλειψης ύπνου και το 20-30%  τωνμαθητών αποκοιμιέται μέσα στην τάξη τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα κατά τη διάρκεια του μαθήματος. Ακόμη και τα παιδιά προσχολικής ηλικίας κοιμούνται 30 λεπτά λιγότερο σε σχέση με παλιότερα  και αυτό έχει σοβαρές συνέπειες στην πνευματική τους ανάπτυξη, στη συμπεριφορά τους και στο βάρος τους. Από την άλλη το 90% των γονέων πιστεύει πως τα παιδιά τους κοιμούνται αρκετά.

Ποιος  έκλεψε  όμως μια  ώρα από τον  ύπνο των παιδιών; Γονείς, γιατροί, εκπαιδευτικοί, όλοι οι «μεγάλοι» που αγωνιούν για το μέλλον  τους  και  θέλουν  να  τα  βλέπουν «ξύπνια». Ωστόσο, τα κουρασμένα παιδιά δυσκολεύονται να θυμηθούν πληροφορίες που μόλις προσέλαβαν ,επειδή οι νευρώνες τους έχουν χάσει την πλαστικότητά τους και την ικανότητα να σχηματίζουν νέες συνοπτικές συνδέσεις που είναι απαραίτητες για την κωδικοποίηση της μνήμης.  Επιπλέον η έλλειψη ύπνου ενεργοποιεί έναν μηχανισμό ο οποίος κάνει τα παιδιά να είναι και απρόσεκτοι μαθητές. Με τον ύπνο ο εγκέφαλος μεταφέρει όσα έχει μάθει κατά τη διάρκεια της ημέρας σε «αποθηκευτικούς χώρους».  Επίσης η απώλεια του ύπνου παχαίνει, ενώ έρευνες έχουν δείξει ότι η έλλειψη ύπνου στα παιδιά μπορεί να οδηγεί σε αύξηση του σακχάρου.

Γι’ αυτό «Στο κρεβάτι ολοταχώς!», για γερή μνήμη και  σωστό βάρος, γεμάτοι υγεία!!

Ελεύθερος χρόνος; Ανύπαρκτος! Πάμε να τον βρούμε;

Συμβαίνει σε όλους μας! Τρέχουμε από την μια υποχρέωση στην άλλη, για να καταλήξουμε σε μια κατάσταση που τελικά: τίποτε δεν γίνεται όπως πρέπει, τίποτε δεν ολοκληρώνεται, τίποτε δεν γίνεται έγκαιρα και... σαν να μην έφταναν όλα αυτά; ο χρόνος που απομένει απλώς, δεν υπάρχει!
Συμβαίνει και σε σας;

Κάθε φορά νομίζω πως τα έχω όλα υπό έλεγχο και σχεδόν πάντα ο παράγοντας «απρόοπτο» μπερδεύεται στα πόδια μου. Αποτέλεσμα; Υπερβολική κούραση για να μπουν όλα σε τάξη, άγχος μέχρι αυτό να επιτευχθεί και βέβαια ανύπαρκτος ή έστω μη ικανοποιητικός ελεύθερος χρόνος με ότι αυτό συνεπάγεται!

Ως εδώ! Πρέπει να οργανωθούμε!
Και κατόπιν… δοκιμής νομίζω πως «ανακάλυψα» τα βήματα της επιτυχίας:

Βήμα 1ο
Αγοράστε 20 κάρτες σημειώσεων. Σε κάθε κάρτα, γράψτε ένα πράγμα που πρέπει να κάνετε, ένα που θέλετε να κάνετε, ένα που ελπίζετε να κάνετε και ένα που σκοπεύετε ή ονειρεύεστε να κάνετε. Συμπεριλάβετε τα πάντα δεν έχει σημασία αν είναι μικρά η μεγαλύτερα.

Βήμα 2ο
Αφού καταγράψετε όλους τους στόχους, τα σχέδια και τις ιδέες σας, χωρίστε τα χαρτιά σε 4 στίβες: α. στα πράγματα που είναι σημαντικά και επείγοντα,
β. σε εκείνα που είναι σημαντικά αλλά όχι επείγοντα,
γ. σε εκείνα που είναι επείγοντα αλλά όχι σημαντικά και
δ. σε εκείνα που δεν είναι ούτε επείγοντα, ούτε σημαντικά.
Βήμα 3ο
Κατόπιν τοποθετήστε τις δύο στοίβες με την ένδειξη "μη σημαντικά" μέσα σε ένα συρτάρι το οποίο και θα ξανανοίξετε εφόσον έχετε φέρει εις πέρας όλες τις δραστηριότητες που αναφέρονται στις στοίβες με την ένδειξη «σημαντικά» και φυσικά εάν σας έχει απομείνει χρόνος.
Βήμα 4ο
Ακολουθείτε ευλαβικά τις λίστες προτεραιοτήτων σας και σβήνετε καθετί που ολοκληρώνεται. Οτιδήποτε δεν βρίσκεται στην λίστα με τα σημαντικά, όσο και αν σας «πιέζει», απλά μην ασχοληθείτε. Στο τέλος θα δείτε πως με τον τρόπο αυτό τα πράγματα γίνονται πολύ πιο απλά, χωρίς άγχος και με τον χρόνο στο τέλος να…. περισσεύει!