Κάποιες φορές θέλουμε να νιώσουμε ότι υπάρχει κάποιος που μας προσέχει,μας ακούει,μας αγαπάει,είναι γιά μας μιά αστύρευτη πηγή γνώσης που πάντα είναι εκεί και μας περιμένει.Συχνά η πηγή αυτής της αγάπης και της γνώσης δεν είναι άλλη από τις γιαγιάδες μας που και εκείνες όλα αυτά,τα έβρισκαν,στις δικές τους γιαγιάδες.Ας γίνει αυτός ο χώρος μία μικρή δεξαμενή, γιά να βρίσκουμε πάντα, ότι γλυκό, ότι όμορφο, ότι χρήσιμο,ότι σοφό και ότι αγαπημένο έχουν αφήσει σε μας οι γιαγιάδες μας .
Βάζουμε τα αμύγδαλα σε ένα κατσαρολάκι να βράσουν για 5 λεπτά. Βάζουμε το σκόρδο καθαρισμένο στο μπλέντερ να λιώσει καλά με λίγο ζεστό νερό. Ξεφλουδίζουμε τα αμύγδαλα και τα βάζουμε και αυτά στο μπλέντερ με τη ψίχα (ψωμιού), το αλάτι, το λάδι και το χυμό από το λεμόνι λίγο-λίγο μέχρι να δέσουν μαζί.
Η διαφορά της κεφαλλονίτικης αλιάδας από τη σκορδαλιά που συναντάμε σε άλλες περιοχές της Ελλάδας είναι ότι γίνετε αποκλειστικά με σκόρδα και πατάτες, χωρίς ψωμί και χωρίς καρύδια. Μάλιστα η παραδοσιακή αλιάδα θέλει πολλά σκόρδα αλλά και πολύ λαδάκι για να γλυκάνει από την πολύ αψάδα. Εξάλλου το λαδάκι το έχουν δίπλα τους οι συνδαιτυμόνες για να το προσθέτουν στο πιάτο τους. Η παραδοσιακή αλιάδα θέλει γουδοχέρι και γερά μπράτσα για να γίνει το μείγμα αλοιφή ενώ απαραίτητο είναι και το ζουμί από βρασμένο μπακαλιάρο.
Μάλιστα οι σιόρες της Κεφαλονιάς αφού ξαλμυρίσουν τον μπακαλιάρο, τα μισά κομμάτια τα βράζουν και τα άλλα μισά τα τηγανίζουν. Το πρώτο κοπάνισμα στο γουδοχέρι γίνεται με τα πολλά-πολλά σκόρδα και το αλάτι. Στη συνέχεια μεταφέρουν το μείγμα σ’ ένα πιάτο και βάζουν στο γουδί τις βρασμένες πατάτες. Εδώ είναι που χρειάζονται τα γερά μπράτσα αφού οι πατάτες θέλουν πολύ κοπάνισμα για να γίνουν αλοιφή.
Εδώ πια έρχεται η σειρά του ζωμού από τον βρασμένο μπακαλιάρο ή από τα βρασμένα κόκαλα, πέτσες και ουρά, όπως στη συνταγή που σας δίνουμε. Μέσα στο γουδί βάζουμε το ζωμό μια κουταλιά από το μείγμα σκόρδο-αλάτι και 5 κουταλιές πολτό πατάτας. Καθώς κοπανάτε επαναλαμβάνεται τη διαδικασία μέχρι να τελειώσουν τα μείγματα και να ανακατωθούν όλα σε μία ομοιόμορφη και λεία αλιάδα.
Μαζί με τα κομμάτια του βρασμένου και τηγανισμένου μπακαλιάρου στην Κεφαλονιά σερβίρεται και το νοστιμότατο Κοφίσι με το ιδιαίτερο άρωμά του (στοκφις=σκληρό ψάρι), ψάρι συγγενικό με τον μπακαλιάρο σε ξερή κατάσταση, το οποίο μουσκεύεται επί μέρες για να μαλακώσει κι απαιτεί και πολύωρο βράσιμο.
Η αλιάδα εκτός από τον μπακαλιάρο και το κοφίσι συνοδεύει υπέροχα κι άλλα ψάρια, βραστά, ψητά και τηγανιτά. Εξάλλου αναλόγως την εποχή η αλιάδα συνοδεύεται από διάφορα βραστά χόρτα όπως: κοκκινογούλια (παντζάρια), βλήτρα, (βλήτα), αμπελοφάσουλα, κάβολε (κουνουπίδια), μορόπουλα (κολοκύθια) κ.α.
Αλλά και ο τρόπος σερβιρίσματος της αλιάδας έχει την παραδοσιακή του χροιά, που συνιστά ολόκληρη ιεροτελεστία. Κατ’ αρχήν χρειάζεται ένα μεγάλο και βαθύ πιάτο. Παλιά υπήρχαν τα λεγόμενα «πιάτα για την αλιάδα», ειδικά ξύλινα ή πήλινα πιάτα. Η πρώτη στρώση αποτελείται από μια ποσότητα βραστού και τηγανιτού μπακαλιάρου και κοφισιού, την οποία ραντίζει με χυμό λεμονιού. Από πάνω βάζουμε τα διάφορα χόρτα και τέλος όση αλιάδα θέλουμε.
Εδώ είναι που χρειάζεται και το λάδι που λέγαμε στην αρχή. Η επιτυχία της αλιάδας εξαρτάται από την αψάδα της, στην οποία δεν έχουν όλοι την ίδια αντοχή. Για να μη «σηκώσει καντήλες» λοιπόν η γλώσσα ρίχνουμε ελαιόλαδο στην αλιάδα προκειμένου να γλυκάνει λιγάκι.
Όποιος ξέρει να φάει κεφαλλονίτικη αλιάδα, για να μη το μετανιώσει κατόπιν εορτής πίνει ένα ποτήρι δροσερό νερό ενώ δεν πίνει καθόλου κρασί, παρά μόνο αφού έχει τελειώσει το φαγητό του.
Η αλιάδα καταναλώνεται σε κάθε κεφαλλονίτικο σπίτι την 25η Μαρτίου και την Κυριακή των Βαΐων
Παραλλαγή
Υλικά
1 φύλλο μπακαλιάρου παστού περίπου 1 κιλό
Για το κουρκούτι:
2 φλιτζάνια αλεύρι 1 φακελάκι μαγιά σε σκόνη αλάτι, ζάχαρη και άσπρο πιπέρι νερό όσο πάρει
Για την Αλιάδα
4 πατάτες βρασμένες και ξεφλουδισμένες 2-4 σκελίδες σκόρδο, ανάλογα με το πόσο δυνατή τη θέλετε 3-4 κουταλιές ξίδι 1/2 φλιτζάνι ελαιόλαδο λίγο ζωμό από τον μπακαλιάρο αλάτι πιπέρι
Εκτέλεση:
Κόβετε τον μπακαλιάρο σε φέτες και τον βάζετε να ξαλμυριστεί σε μια λεκάνη γεμάτη κρύο νερό για 12-14 ώρες, ενώ αλλάζετε το νερό 3-4 φορές. Στη συνέχεια αφαιρείτε την πέτσα, τα κόκαλα και την ουρά του μπακαλιάρου, τα οποία βράζετε για 15' σε μία κατσαρόλα με λίγο νερό. Σουρώνετε τον ζωμό και τον κρατάτε στην άκρη για τη σκορδαλιά.
Ετοιμάζετε το κουρκούτη. Μέσα σ’ ένα μπολ, διαλύετε τη μαγιά και τη ζάχαρη με λίγο χλιαρό νερό, και προσθέτετε λίγο από το αλεύρι. Ανακατεύετε με σύρμα, και αφήνετε το μίγμα να αφρίσει και να φουσκώσει. Ρίχνετε σε μία λεκανίτσα το υπόλοιπο αλεύρι, κάνετε μία λακκούβα στη μέση και ρίχνετε το προηγούμενο μείγμα. Προσθέτετε λίγο αλάτι, πιπέρι, ζάχαρη, και αρχίζετε να ρίχνετε σταδιακά τόσο νερό, όσο χρειάζεται ώστε να πάρετε έναν λείο και παχύρρευστο χυλό. Αφήνετε τον χυλό να φουσκώσει.
Ετοιμάστε την αλιάδα
Χτυπάτε στο γουδί το σκόρδο, με λίγο αλάτι, μέχρι να λιώσει. Προσθέτετε τις βρασμένες πατάτες και συνεχίζετε το χτύπημα, μέχρι να λιώσουν και να γίνουν κρέμα. Προσθέτετε σταδιακά το ξίδι και το ελαιόλαδο, έως ότου γίνουν λεία. Στη συνέχεια προσθέτετε και τον ζωμό του ψαριού λίγο-λίγο ανακατεύοντας, μέχρι να γίνει αλοιφή η αλιάδα. Δοκιμάζετε και διορθώνετε τη γεύση, αν είναι απαραίτητο, με αλατοπίπερο, ελαιόλαδο και ξίδι.
Κόβετε τον μπακαλιάρο σε μικρότερα κομμάτια, και βάζετε μπόλικο λάδι σε βαθύ τηγάνι για να ζεσταθεί. Τηγανίζετε τον μπακαλιάρο, αφού πρώτα βουτήξετε τα κομμάτια του στο κουρκούτι που ετοιμάσατε. Αφού ροδίσει ο μπακαλιάρος και από τις δύο πλευρές, τον βγάζετε από το λάδι πάνω σε χαρτί κουζίνας να στραγγίσει.
Tips
1.Σερβίρετε τον μπακαλιάρο ζεστό, συνοδεύοντας με την αλιάδα και με διάφορα χορταρικά, όπως παντζάρια, κολοκυθάκια και βλίτα. 2.Για μεγαλύτερη επιτυχία φτιάξτε την αλιάδα σας παραδοσιακά, δηλ. κοπανώντας τα μίγματα λίγα-λίγα και εναλλάξ.
Οι Πορτογάλοι που τον μαγειρεύουν με χίλιους τρόπους τον αποκαλούν «πιστό» φίλο, οι Βάσκοι τον λένε «ψάρι του βουνού». Ο «φτωχογιάννης» κατά τους Ελληνες, από τον 15ο αιώνα που ήρθεστη χώρα μας, έθρεψε γενιές και γενιές, κέρδισε ακόμη και τους νησιώτες και κατάφερε να διεκδικήσει τη δική του ημέρα στο εθνικό μας εδεσματολόγιο. Η κατανάλωσή του επετράπη από την Εκκλησία δύο φορές μέσα στη Νηστεία της Σαρακοστής, την 25η Μαρτίου και την Κυριακή τωνΒαΐων. Πρώτοι τον πάστωσαν οι Βάσκοι, όταν ανακάλυψαν τους πλούσιους ψαρότοπους δίπλα στις ακτές της Νέας Γης, στις αρχές του 16ου αιώνα. Αργότερα οι Αγγλοι απέκτησαν τον έλεγχο του εμπορίου και πάστωναν τη δική τους πραμάτεια. Η εισαγωγή του μπακαλιάρου στη χώρα μας πιθανότατα οφείλεται σε εκείνους, αφού η ιστορία του εμπορίου μάς λέει ότι οι Αγγλοι τον αντάλλασσαν με σταφίδες στα λιμάνια της Πελοποννήσου. Η προετοιμασία Φροντίζουμε να τον αγοράσουμε δύο ημέρες νωρίτερα γιατί απαιτείται κάποια διαδικασία. Πλένουμε καλά το ψάρι από το πολύ αλάτι, αφαιρούμε με ψαλίδι το τέλος της ουράς και τα πτερύγια και με ένα κοφτερό μαχαίρι το κόβουμε σε μερίδες. Καθώς κόβουμε, βλέπουμε ότι η πέτσα του με λίγη προσπάθεια αποχωρίζεται από τη σάρκα. Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα: άλλοι τον θέλουν χωρίς πέτσα, άλλοι θεωρούν ότι στο τηγάνισμα η πέτσα φουσκώνει και γίνεται λιχουδιά. Αν σκοπεύετε να τον μαγειρέψετε σε κροκέτες, τότε θα του αφαιρέσετε οπωσδήποτε την πέτσα. Βάζουμε τα κομμάτια σε ένα μεγάλο μπολ και τα σκεπάζουμε με νερό. Κανονικά, ένα εικοσιτετράωρο αρκεί για να είναι ο μπακαλιάρος βρώσιμος, αφού βεβαίως έχουμε τον νου μας να του αλλάζουμε το νερό 4-5 φορές μέσα στην ημέρα. Μερικοί τον προτιμούν με λίγο παραπάνω αλατάκι. Αν εσείς τον θέλετε εντελώς ανάλατο, τότε προσθέστε άλλη μία ημέρα στο ξαλμύρισμα και στις αλλαγές νερού.
Το τελευταίο νερό πρέπει να είναι χλιαρό. Ετσι θα γίνει πιο τρυφερός.
Οταν μαλακώσει, τα κόκαλά του αφαιρούνται πιο εύκολα. Κάνουμε μια προσπάθεια να τον ελαφρύνουμε από τα πιο εμφανή.
Τον σκουπίζουμε πολύ καλά, πιέζοντας τα κομμάτια ανάμεσα σε χαρτί κουζίνας.
Τα κομμάτια που θα περισσέψουν, τα κλείνουμε καλά σε πλαστική σακουλίτσα και τα διατηρούμε στην κατάψυξη. Οταν μιλούν οι ειδικοί
Ο κ. Γιάννης Βασιλόπουλος του «Μανδραγόρα»», δηλωμένος εραστής του «καλύτερου», έχει καταλήξει στις επιλογές του:«Φέρνω μόνο ισλανδικό μπακαλιάρο, για την καλύτερη ποιότητα του ψαριού, τη λευκήκαι νόστιμη σάρκα του. Εχω βρει όμως και μια σπάνια νοστιμιά:τα μάγουλα του ψαριού σε υγράλατημορφή, το πιο νόστιμο κομμάτι του μπακαλιάρου. Τηγανητά με κουρκούτιδίνουν την πιο γκουρμέεκδοχή του “φτωχογιάννη”». Οσο για τα μυστικά του ειδήμονα, για να μη σας πιάσουν κορόιδο, συμβουλεύει: «Το φιλέτο πρέπει να είναι παχύ και όχι λεπτό σαν τσιγαρόχαρτο. Η επιφάνεια πρέπει να είναιλευκή και να μην έχει πληγές. Το θαμπό, υποκίτρινο χρώμα σημαίνει είτε πως είναι μπαγιάτικος είτε πως κάτι δεν πήγε καλά στο πάστωμα. Οι γκρίζες παράλληλες γραμμές από την πλευρά του δέρματοςαποδεικνύουν ότι όντως πρόκειται για μπακαλιάρο και όχι για κάποιο άλλο ψάρι- καθ΄ ότι συμβαίνεινα κυκλοφορούν σε υγράλατη μορφή και άλλα, πιο δεύτερα ψάρια».
Ο Μανδραγόρας βρίσκεται στον Πειραιά, θαυμάσια κουζίνα Το κουρκούτι Οι συνταγές για κουρκούτι θα μπορούσαν από μόνες τους να γεμίσουν ένα ολόκληρο βιβλίο. Η κλασική, που πετυχαίνει πάντα, περιλαμβάνει 1/2 φλ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις, 1 κ.σ. ελαιόλαδο, 2 κ.σ. ρακή ή ένα σφηνάκι μπίρα, κ.γ. ζάχαρη, λίγο αλάτι. Ανακατεύουμε όλα τα υλικά με όσο νερό χρειαστεί για να έχουμε ένα παχύρρευστο κουρκούτι. Το κρύο νερό στο κουρκούτι είναι σημαντικό γιατί εμποδίζει το ψάρι να απορροφήσει πολύ λάδι. Μουλιάζουμε καλά τον μπακαλιάρο στο κουρκούτι.
Το κουρκούτι που περισσεύει δεν το πετάμε. Σε ένα καθαρό τηγάνι με φρέσκο λάδι φτιάχνουμε τηγανίτες που θα σερβίρουμε με μέλι και κανέλα. Αλλωστε αρέσουν στα παιδιά περισσότερο από τον μπακαλιάρο. Με ένα κουτάλι της σούπας ρίχνουμε τον χυλό στο καυτό λάδι, πολύ αραιά, για να μην κολλήσουν μεταξύ τους τα κομμάτια.
Άν θέλουμε πιο πικάντικο κουρκούτι μπορούμε να προσθέσουμε 1 κ.γ. γλυκιά πάπρικα.
Πού θα ψωνίσουμε τον καλύτερο Στη λαϊκή, στη Βαρβάκειο Κεντρική Αγορά, στα μαγαζιά με παραδοσιακά προϊόντα και στις ειδικές προθήκες που στήνουν τα μεγάλα σουπερμάρκετ εν όψει των ημερών, θα βρείτε υγράλατο μπακαλιάρο. Παντού οι τιμές είναι πάνω- κάτω ίδιες. Τον παστό τον βρίσκουμε σε ολόκληρη ράχη, σε φιλέτο, αλλά και ξαλμυρισμένο στα κατεψυγμένα. Μακράν νοστιμότερος είναι αυτός της ράχης, με μόνο ελάττωμα τα κοκαλάκια του. Με παχιά, μαλακιά σάρκα, παραδόξως πιο αφράτος και πιο μαλακός από το φιλέτο. Ρωτήστε, επίσης, από πού κρατάει η σκούφια του: ο ισλανδικός είναι πολύ πιο νόστιμος και με πιο κρουστή σάρκα από τον νορβηγικό. Ενα φύλλο για 12-14 μερίδες κοστίζει περίπου 25 ευρώ.Το τηγάνισμα
Ελαιόλαδο ή σπορέλαιο; Τα γούστα διίστανται. Αρκεί ναβάλετε άφθονο λάδι και να το κάψετε αρκετά. Ο μπακαλιάροςδεν θέλει πολύ τηγάνισμα:2-3 λεπτά από κάθε πλευρά,ώσπου να ροδίσει.Ακολούθως στραγγίζουμε τα κομμάτια σε απορροφητικόχαρτί κουζίνας.Με χίλιους τρόπους Εκτός από τηγανητός, μαγειρεύεται επίσης στον φούρνο ή στην κατσαρόλα- όπου γίνεται πιο τρυφερός- με πατάτες, με όλων των ειδών τα άγρια και ήμερα χόρτα και μυρωδικά, με κουνουπίδι, με μπάμιες, με κολοκυθάκια, με πιπεριές, με κολοκυθοκορφάδες, με μαυρομάτικα, με φρέσκα φασολάκια, με δαμάσκηνα ή σταφίδες, σε λαχανοντολμάδες ή μαρουλοντολμάδες, κακαβιά, στιφάδο, πλακί, με μαϊντανό και λευκό κρασί, με πράσα αλλά και πίτα, όπως στην Κεφαλλονιά. Λεμονάτος ή με ντομάτα, ανάλογα με τη διάθεση.
Πηγή: Βήμα
Τόσες νήστεψε και ο Χριστός στην έρημο. Τις τρεις πρώτες μάλιστα μερικές γυναίκες δεν έβαζαν στο στόμα τους τίποτα, ούτε καν ψωμί ή νερό και την τέταρτη έτρωγαν μόνο ειδικά φαγητά - καρυδόπιτα, σούπα με φασόλια, πετιμέζι.
Πόσο αργά περνούσε η σαρακοστή για όσους νήστευαν και νήστευαν οι περισσότεροι.
Η "κυρά Σαρακοστή" ήταν το ημερολόγιό τους. Την παρίσταναν ως καλογριά. Έπαιρναν μια κόλλα χαρτί και σχεδίαζαν μια γυναίκα. Δεν της έκαναν στόμα γιατί συνέχεια νήστευε και τα χέρια της ήταν σταυρωμένα γιατί όλο προσευχόταν.
Είχε 7 πόδια, τις 7 βδομάδες της Σαρακοστής.
Κάθε Σάββατο έκοβαν και ένα πόδι. Το τελευταίο το έκοβαν το Μεγάλο Σαββάτο.
Στη Χίο το έβαζαν μέσα σε ένα ξερό σύκο ή σε ένα καρύδι και όποιος το έβρισκε πίστευαν πως θα ήταν καλότυχος.
Αλλού την έκαναν και πάνινη την "κυρά Σαρακοστή" τους και τη γέμιζαν με πούπουλα.
Στον Πόντο έπαιρναν μια πατάτα ψημένη ή ένα κρεμμύδι, έμπηγαν 7 φτερά κότας, το έδεναν στο ταβάνι και κρεμόταν όλη τη Σαρακοστή.
Κάθε βδομάδα έβγαζαν και ένα φτερό.
Ο "κουκουράς", έτσι το έλεγαν, ήταν ο φόβος των παιδιών.
Πηγή: Έθιμα του Πάσχα - ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ - ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ
Ανακατευουμε 20γρ μαγια με 2 ποτήρια χλιαρο νερο και την βαζουμε σε 650γρ αλευρι ,βάζουμε 4 κουτ.σούπ. ελαολαδο 1 κουτ.γλυκ. αλατι,τα ανακατεύουμε να γίνουν μία ζύμη και τήν αφήνουμε για 1/2 ωρα περίπου σε ζεστο χωρο να φουσκωσει!!!!Πλάθουμε και απλώνουμε το ζημάρι μας (πάχος ένα δάχτυλο περίπου)σε ταψάκι με λαδοκολλα!!!Τρυπάμε τη λαγάνα μας επανω με πηρουνι,ριχνουμε σουσαμάκι και ψήνουμε σε φούρνο 180 βαθμούς για 20 λεπτα!!!! Έτοιμη η λαγάνα μας,και του χρόνου!!!!!!!!
Υλικά για μια δόση ( για 6-10 άτομα)
170 γραμ. λευκό ταραμά (πάντα γιατί είναι ο καλύτερος)
½ λευκό κρεμμύδι που να μήν είναιαψύ)
100 ml χυμό λεμόνι
120 ml ελαιόλαδο
3 φλυτζ. ψίχα ψωμιού καλύτερα ζυμωτό (να έχει υφή), μουσκεμένο σε νερό και στραγγισμένο καλά
Παρασκευή: Περνάτε το κρεμμύδι στο μπλέντερ να ψιλοκοπεί. Προσθέτετε τον ταραμά και λίγο -λίγο το λάδι, χτυπώντας τα να γίνουν πολτός (περίπου μισό λεπτό σε γρήγορη ταχύτητα). Προσθέτετε την ψίχα του ψωμιού και σιγά-σιγά το υπόλοιπο λάδι και το λεμόνι, χτυπώντας και δοκιμάζοντας, ώστε να έρθει ακριβώς στην γεύση που σας αρέσει.
Αυτό ήταν!! Έτοιμη!!!!!
Οι εκδηλώσεις για την Αποκριά φτάνουν στην κορύφωσή τους κι έρχεται η Καθαρά Δευτέρα όπου, όλοι μας θα φτιάξουμε ή θα προμηθευτούμε από τον φούρνο της γειτονιάς μας την παραδοσιακή λαγάνα.
Οι παρακάτω συνταγές θα μας βοηθήσουν στην κατασκευή της κλασικής παραδοσιακής λαγάνας όπως την έφτιαχναν οι γιαγιάδες μας πάντα, ώστε να τις φτιάξουμε και εμείς τώρα μόνοι μας στο σπίτι και να νιώσουμε το υπέροχο συναίσθημα της δημιουργίας μας .
ΠΡΩΤΗ ΣΥΝΤΑΓΗ
Για την πρώτη συνταγή θα χρειαστούμε τα εξής υλικά:
- Περίπου 20 γρ. μαγιά νωπή ή 2 κ.γ. μαγιά σε σκόνη
- 1/2 φλ. ζεστό νερό (40°)
- 1 κιλό αλεύρι χωριάτικο ή μαλακό
- 1 κ.σ. αλάτι
- 2 κ.σ. λάδι ή βούτυρο λιωμένο
- 2 κ.σ. ζάχαρη
- Λίγο σουσάμι
ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ
Διαλύουμε τη μαγιά στο ζεστό νερό, ρίχνουμε λίγο από το αλεύρι, να γίνει πηχτός χυλός, σκεπάζουμε με πλαστική μεμβράνη κι αφήνουμε το μείγμα σε ζεστό μέρος για 12 ώρες.Κοσκινίζουμε σε ένα μπολ το αλεύρι με το αλάτι και κάνουμε στο κέντρο ένα βαθούλωμα. Ρίχνουμε μέσα τη ζάχαρη, το λάδι, τη μαγιά και δύο κούπες χλιαρό νερό.
Ζυμώνουμε παίρνοντας το αλεύρι από τριγύρω, ώσπου να δημιουργηθεί μία ζύμη μάλλον μαλακιά, ελαστική και εύπλαστη. Χωρίζουμε σε μπάλες (όσες θέλουμε, ανάλογα με το μέγεθος της λαγάνας που θέλουμε να φτιάξουμε). Σκεπάζουμε κι αφήνουμε να φουσκώσουν μέχρι να διπλασιασθούν σε όγκο.
Πιέζουμε κάθε μπάλα με τον πλάστη, επάνω σε αλευρωμένη επιφάνεια και πλάθουμε χοντρές πίτες. Στη συνέχεια τις βάζουμε στα ταψιά που θα βάλουμε στο φούρνο (όσες χωράνε στο κάθε ταψί). Τις σκεπάζουμε και τις αφήνουμε να φουσκώσουν, ώσπου να διπλασιασθούν σε όγκο.
Πατάμε με τα δύο ακροδάκτυλα σε διάφορα σημεία, κάνοντας βαθιές ουλές σ' όλη την επιφάνεια. Τις αλείφουμε με λίγο νερό και τις πασπαλίζουμε με σουσάμι. Μετά τις βάζουμε στο φούρνο που έχουμε προθερμάνει, στους 200° Κελσίου για 15'-20'.
Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΥΝΤΑΓΗ
Για την δεύτερη συνταγή θα χρειαστούμε τα εξής υλικά (για δύο λαγάνες):
- 3 φακελάκια ξερή μαγιά
- 2 κουταλιές της κούπας ζάχαρη
- 8 κούπες αλεύρι σκληρό
- 2 1/4 κούπες χλιαρό νερό
- 1 κουταλιά αλάτι
- 5 κουταλιές ελαιόλαδο
- Σουσάμι
ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ
Σε ένα μπολ ανακατεύουμε τη μαγιά, τη ζάχαρη, 1/4 της κούπας αλεύρι και το χλιαρό νερό.Σκεπάζουμε με ένα πανί και αφήνουμε το μίγμα για 15 λεπτά μέχρι να 'πιάσει' κα να σχηματισθούν στην επιφάνεια φουσκάλες.Σε ένα άλλο μπολ ανακατεύουμε επτά κούπες αλεύρι και το αλάτι, σχηματίζουμε μία σχισμή στη μέση και προσθέτουμε το μείγμα μαγιάς και νερού.
Ανακατεύουμε μέχρι να αρχίσει να σχηματίζεται ζύμη. Αλευρώνουμε την επιφάνεια που θα δουλέψουμε την ζύμη μας.Ζυμώνουμε τη ζύμη για 10-17 λεπτά προσθέτοντας αλεύρι όσο χρειασθεί μέχρι να γίνει μια ζύμη απαλή που δεν θα κολλάει.Φτιάχνουμε μια μπάλα από τη ζύμη, την βάζουμε στο μπολ με λίγο λάδι από πάνω την σκεπάζουμε με πετσέτα και την αφήνουμε μέχρι να διπλασιασθεί σε όγκο (περίπου 2 ώρες).
Όταν η ζύμη φουσκώσει την βγάζουμε από το μπολ και την δουλεύουμε πάνω σε μια αλευρωμένη επιφάνεια για 6-7 λεπτά. Η ζύμη πρέπει να είναι μαλακιά (να μην κολλάει) και ζεστή.Χωρίζουμε τη ζύμη σε δύο μπάλες ίσου μεγέθους και σχηματίζουμε με την κάθε μία ένα μικρό καρβέλι μήκους περίπου 15 εκατοστών.
Λαδώνουμε δύο ταψάκια ή ένα μεγάλο σινί και με τον ξύλινο πλάστη σχηματίζουμε δύο καρβέλια σε σχήμα οβάλ με διαστάσεις 15Χ40 εκατοστά.Βάζουμε τα καρβέλια πάνω στα ταψάκια, τα αλείφουμε με λάδι και τα πασπαλίζουμε με σουσάμι.Καλύπτουμε το κάθε καρβέλι μέχρι να φουσκώσει και να διπλασιασθεί σε όγκο (περίπου 45-50 λεπτά).
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 230°C (ενώ θα φουσκώνει η ζύμη).Φουρνίζουμε την κάθε λαγάνα (ή και τις δύο μαζί) για περίπου 30 λεπτά μέχρι να χρυσίσει η επιφάνεια.Βγάζουμε τα ταψάκια (ή το σινί) από το φούρνο και τοποθετούμε τις λαγάνες πάνω σε συρμάτινες σχάρες μέχρι να κρυώσουν.
Σημείωση: Οι λαγάνες στεγνώνουν πολύ γρήγορα γι' αυτό είναι προτιμότερο να καταναλωθούν την ίδια μέρα. Σε διαφορετική περίπτωση μπορείτε να τις φυλάξετε στην κατάψυξη, κλεισμένες ερμητικά σε πλαστική σακούλα.
javascript:void(0);από ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΓΙΑΓΙΑΔΕΣ την Σάββατο, 11 Φεβρουάριος 2012 στις 4:53 μ.μ. ·
Τί θα μαγειρέψετε τη Σαρακοστή; Χρησιμοποιήστε λαχανικά, όσπρια και θαλασσινά καθώς και αρωματικά φυτά και μαγειρέψτε νόστιμα και υγιεινά πιάτα. Εκτός από την κλασική ταραμοσαλάτα, τα θαλασσινά μπορείτε να προσθέσετε ορισμένα ελληνικά παραδοσιακά εδέσματα και να δώσετε χρώμα, γεύση και άρωμα στο τραπέζι σας.
Για το τραπέζι της Σαρακοστής
ΕΛΙΕΣ: Ελιές με κρίταμο & πιπεριά. Πολτός (πατέ πράσινων ελιών, πολτός ελιών καλαμών, ελιές θρούμπες Θάσου με ελάχιστο αλάτιΛΑΧΑΝΙΚΑ/ΣΑΛΑΤΕΣ: Αγιορείτικη μελιτζανοσαλάτα με καρύδια, Πατζαροσαλάτα, Πολτός (πατέ) λιαστής ντομάτας, Κρίταμος στο ξύδι, Σταμναγκάθι, ΑσκόλυμπροιΕΔΕΣΜΑΤΑ: Λιαστή ντομάτα με κάπαρη & ελιές, Πατέ κάπαρης, μανιτάρια σε λάδι (Morchella conina), ντολμαδάκια με ρύζι, Γίγαντες τουρσί, ρεβίθιαΓΛΥΚΙΣΜΑΤΑ και ΓΛΥΚΑ ΚΟΥΤΑΛΙΟΥ: Γλυκά κουταλιού: βύσσινο με μέλι, φραγκοστάφυλο με μέλι, νεράτζι, ντοματάκι, μανιτάρι, συκαλάκι, λουκούμια Κομοτηνής και παστελο-μπουκίτσεςΠΟΤΑ και ΧΥΜΟΙ: Τσίπουρο με σαφράν, τσικουδιά, χυμός ρόδι & σταφύλι, βατομουράδα με μέλι και βυσσινάδα με μέλι
Μερικές ιδέες γιά Σαρακοστιανά πιάτα!!!
Γίγαντες με μυρωδικά και λαχανικά στο φούρνο
Καλαμάρια γεμιστά με πλιγούρι και λαχανικά
Κολοκυθάκια γιαχνίΕίναι ένα πολύ νόστιμο, υγιεινό και νηστήσιμο φαγητό.
Κολοκυθόπιτα νηστίσιμη
Mελιτζανοσαλάτα
Μυδοπίλαφο με καλαμπόκι και άνηθο
Νηστήσιμο κέικ
Πατατοκροκέτες νηστήσιμες
Πράσα γιαχνί
Ρεβιθοκεφτέδες
Σουπιές γιαχνί με φασόλια μαυρομάτικα και σάλτσα από το μελάνι τους
Σουπιές με σπανάκι
Σαλάτα με ρεβίθια, ψητές πιπεριές και κάππαρη
Ταραμοσαλάτα με μαύρο ψωμί
Φακές σαλάτα με καπνιστό σολομό
Χαλβάς ο αγαπημένος
Χταπόδι βραστό με παντζάρια αρωματισμένα με ρίγανη & ξύδι
Χταπόδι κρασάτο με ντομάτα
Χταπόδι πιλάφι
Χταπόδι με πατάτες στο φούρνοΈνα Λευκαδίτικο σαρακοστιανό φαγητό με έντονη γεύση και άρωμα
Μακαρονάδες με θαλασσινά
Σπανακόρυζο το εύκολο
Συνταγές για Θαλασσινά Σαρακοστιανά
Καλάμαράκια γεμιστά με μία παμπάλαια συνταγή της γιαγιάς μου
4 μεγαλούτσικα καλαμαράκια (μαλακά)1 κρεμμύδι ψιλοκομένο δύο πιπεριές κέρατο ψιλοκομένες4 κουταλιές σούπας ρύζι2 κουταλιές σούπας κουκουνάρι2 κουταλιές σούπας σταφίδες½ κονσέρβα ντοματάκια ψιλοκομμένα½ φλιτζάνι λάδιΑλάτι πιπέρι χυμό ενός λεμονιού½ φλιτζάνι κρασίΚαθαρίζουμε τα καλαμαράκια και τα τρίβουμε με αλάτι και το χυμό του λεμονιού. Ψιλοκόβουμε τα πλοκάμια τους.Σε τηγάνι με το μισό λάδι σοτάρουμε το κρεμμύδι και στη συνέχεια προσθέτουμε το ρύζι το κουκουνάρι και τις σταφίδες και τα μισά πλοκάμια. Συνεχίζουμε το σοτάρισμα και τέλος προσθέτουμε τις μισές ντομάτες και σβήνουμε με το μισό κρασί.Όταν η γέμιση μείνει χωρίς υγρά αποσύρουμε από τη φωτιά και μόλις κρυώσει λίγο γεμίζουμε τα καλαμάρια (όχι μέχρι πάνω γιατί θα φουσκώσει το ρύζι) και κλείνουμε με οδοντογλυφίδα. Αν περισσέψει γέμιση την προσθέτουμε στη σάλτσα τους.Στο ίδιο τηγάνι τοποθετούμε το υπόλοιπο λάδι και σοτάρουμε ελαφρά τα καλαμαράκια κι από τις δυο πλευρές. Τα τοποθετούμε σε κατσαρόλα ή πυρέξ.Προσθέτουμε στο ταψάκι τις υπόλοιπες ντομάτες και τα υπόλοιπα πλοκάμια , το υπόλοιπο κρασί και περιχύνουμε τα καλαμαράκια.Πρέπει να είναι σχεδόν σκεπασμένα ,αν δεν φτάνει η σάλτσα μας προσθέτουμε λίγο νερό.Βράζουμε για 40 λεπτά σε χαμηλή φωτιά ή ψήνουμε στους 180 βαθμούς κι αέρα σκεπασμένα με αλουμινόχαρτο για τον ίδιο χρόνο.Όταν κρυώσουν λίγο μπορούμε να τα κόψουμε και να τα σερβίρουμε σε χοντρές ροδέλες περιχυμένες με την σαλτσούλα τους.Μπορούμε αντί γιά κουκουνάρι να βάλουμε καρύδι τριμένο ή αμυγδαλόψυχα (ότι μας αρέσει).Μπορούμε να τα συνοδεύσουμε με πατάτες τηγανητές ή ακόμα και πιλάφάκι γαρνιρισμένο με τη σαλτσούλα μας.Καλή σας όρεξη!!!
Καλαμαράκια με τομάτα
Υλικά:1 κιλό καλαμάρια ροδέλες - 1 φλυτζάνι του τσαγιού ελαιόλαδο ή ηλιέλαιο - 3 κρεμμυδάκια φρέσκα ψιλοκομμένα - 1 σκελίδα σκόρδο ψιλοκομμένη - 1 μεγάλη ώριμη τομάτα κομμένη σε κύβους - αλάτι - πιπέρι - χυμό μισού λεμονιού - λίγη ρόκαΤσιγαρίζουμε μέσα σε μια κατσαρόλα το λάδι με το κρεμμύδι και το σκόρδο. Προσθέτουμε τα υπόλοιπα υλικά εκτός από την ρόκα και τα αφήνουμε να βράσουν για περίπου μία ώρα. Ελέγχουμε συχνά μην κολλήσουν (για να το αποφύγουμε προσθέτουμε νερό στην κατσαρόλα, μισό ποτήρι κάθε φορά). Μόλις πήξει η σάλτσα τα αποσύρουμε από την φωτιά και σερβίρουμε, προσθέτοντας την ρόκα ψιλοκομμένη, για γαρνιτούρα.
Καλαμαράκια σε χυλό τηγανιτά
1 κιλό καλαμαράκια φρέσκα ή κατεψυγμένα1 κουτί μπύρας1,5 φλ. τσαγιού αλεύριαλάτι, άσπρο πιπέρι
λάδι για το τηγάνισμαχυμό λεμονιού
Kαθαρίζετε τα καλαμαράκια, τα πλένετε και τα κόβετε σε ροδέλες. Τα αφήνετε να στραγγίξουν καλά. Αναμιγνύετε το αλεύρι με το αλάτι και το πιπέρι. Προσθέτετε τη μπύρα . Βάζετε το χυλό και τα καλαμαράκια στο ψυγείο μέχρι να τα τηγανίσετε (να είναι κρύα). Ζεσταίνετε σε τηγάνι μπόλικο λάδι και αφού κάψει ρίχνετε τις ροδέλες των καλαμαριών αφού πρώτα τα βουτήξετε στο χυλό. Μόλις ροδίσουν από τη μια πλευρά τα γυρίζετε από την άλλη.Δεν πρέπει να ξεροψηθούν , γίνονται πιό σκληρά. Τα βγάζετε σε απορροφητικό χαρτί να στραγγίξουν. Τα σερβίρετε ζεστά με χυμό λεμονιού.
Αρωματική γαριδομακαρονάδα φούρνου
1/2 κιλό σπαγγέτι1/2 κιλό γαρίδες1/2 φλιτζάνι ελαιόλαδο1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο1 σκελίδα σκόρδο ψιλοκομμένη1/2 φλιτζάνι κρασί λευκό5 ντομάτες ξεφλουδισμένες , ψιλοκομμένες ή 1 κουτί ντοματάκια ψιλοκομμένα1/2 ματσάκι μαιντανό1 πράσινη πιπεριά ψιλοκομμένηλίγα φύλλα βασιλικού300 γραμμάρια φέτα τριμμένη1/2 κουταλάκι πάπρικα γλυκιάαλάτιπιπέρι
Πλένετε τις γαρίδες, τις βράζετε σε κατσαρόλα με αλατισμένο νερό για 3 λεπτά και τις στραγγίζετε.Σουρώνετε το ζωμό.Σοτάρετε σε μια κατσαρόλα το κρεμμύδι και το σκόρδο με το λάδι.Προσθέτετε το κρασί, τις ντομάτες τριμμένες, 2 φλιτζάνια ζωμό, το μαιντανό, την πιπεριά, αλάτι, πιπέρι και σιγοβράζετε τη σάλτσα.Ρίχνετε τις γαρίδες και, αφού πάρουν μια βράση, αποσύρετε την κατσαρόλα από τη φωτιά.Βράζετε το σπαγγέτι σε κατσαρόλα με αλατισμένο νερό και το σουρώνετε.Το προσθέτετε στη σάλτσα και ανακατεύετε.Ρίχνετε το βασιλικό, τη φέτα και τα βάζετε σε πυρίμαχο σκεύος.Πασπαλίζετε με την πάπρικα.Ψήνετε το σπαγγέτι σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς για 10 λεπτά.Σερβίρετε ζεστό.
Προσοχή να μην αφήσετε την σάλτσα να πήξει πολύ γιατί θέλουμε σαλτσούλα μπόλικη να τραβήξουν τα μακαρόνια! Αν δεν έχετε φρέσκο βασιλικό μπορείτε να βάλετε 1 κουταλάκι ξερό. Μπορεί να φαίνεται δύσκολο φαγητό αλλά η νοστιμιά του θα σας ανταμείψει με πολλά μπράβο!!!!!
Σουπιές με σπανάκι
1 κιλό σουπιές, 1 κιλό σπανάκι, 1 ποτήρι λάδι, 2 κρεμμύδια, 1 κρασοπότηρο λευκό κρασί, λίγο άνηθο, αλάτι, πιπέρι.Kαθαρίζουμε τις σουπιές(ή ακόμα καλύτερα έχουμε προμηθευτεί καθαρισμένες), σωτάρουμε τα κρεμμύδια με το λάδι και προσθέτουμε τον άνηθο και στη συνέχεια τις σουπιές σε μικρά κομμάτια. Οταν πάρουν μια βράση σβήνουμε με το κρασί, βάζομε λίγο αλάτι και πιπέρι και 2 ποτήρια νερό και αφήνουμε το φαγητό να μισοψηθεί. Ρίχνουμε και το σπανάκι ψιλοκομμένο και σε 10 λεπτά τα φαγητό είναι έτοιμο.Καλή σας όρεξη με ένα φαγητάκι που η γιαγιούλα μου το μας το έφτιαχνε συχνά-πυκνά την σαρακοστή και όχι μόνο!!!!!
Χταποδάκι με μέλι και κρόκο Κοζάνης
Πιο συχνά μαγειρεύεται και σερβίρεται μαζί με ζυμαρικά!Χταπόδι!!!!!! ένα από τα πιάτα που απολαμβάνουμε σε μεγάλο βαθμό αυτή την εποχή καθώς είναι ένα από τα φαγητάκια της Σαρακοστής.1,5 κιλό χταπόδι φρέσκο ή κατεψυγμένο2 κρεμμύδια ψιλοκομμένα1 σκελίδα σκόρδο, ψιλοκομμένοσούπας ελαιόλαδο4 κουτ.σούπας πελτέ τομάτας1 κουτ.1 κονσέρβα 400γρ ντοματάκι ψιλοκομμένοσούπας μέλι1 κουτ.1 πρέζα κρόκο κοζάνης1 ποτήρι κρασί κόκκινο1 φύλλο δάφνηςΑν χρησιμοποιήσετε κατεψυγμένο χταπόδι, τοποθετήστε το από την προηγουμένη στην ψύξη του ψυγείου για να ξεπαγώσει.Στην αγορά πλέον κυκλοφορεί και έτοιμο καθαρισμένο χταπόδι (κατεψυγμένο).Για να είναι πιο μαλακό καλύτερα είναι να το βάλετε στην κατάψυξη για μια μέρα και να το αποψύξετε πριν τη χρήση.πλύντε το χταποδάκι καλά, βγάλτε το κεντρικό «δόντι» και καθαρίστε το σάκο από το μελάνι και τα εντόσθια.Αν θέλετε να το σερβίρετε με μακαρόνια, καλύτερα να το κόψετε σε κομμάτια μικρότερα.Βάλτε το χταπόδι με ελάχιστο νερό σε μια κατσαρόλα μαζί με το φύλλο δάφνης και σιγοβράστε για περίπου 20 λεπτά μέχρι να κοκκινίσει.Το χταπόδι συνήθως έχει αρκετό δικό του.Βάλτε αργότερα αφού πρώτα το έχετε δοκιμάσει.Μην βάλετε αλάτι αμέσως.Σβήστε το με το κρασί και σιγοβράστε για περίπου 1 με 1,5 ώρα.Τσιγαρίστε το κρεμμυδάκι σε 4 κουταλιές ελαιόλαδο και ρίχτε τον πελτέ και το σκόρδο.ζεστό νερό για περίπου 10 λεπτά.Μουλιάστε τον κρόκο σε 2 κ.σ.Παράλληλα φτιάξτε τη σάλτσα.Προσθέστε το ντοματάκι και το μέλι και βράστε για περίπου 10 λεπτά μέχρι να απορροφηθούν τα υγρά.Δοκιμάστε και διορθώστε τη γεύσ με αλάτι / πιπέρι.Λίγο πριν τελειώσει το βράσιμο το χταπόδι, στη 1 και 20 'ρίξτε τον κρόκο μέσα τη σάλτσα, προσθέστε τη στο χταπόδι κα ιβράστε τα για 10 λεπτά όλα μαζί ώστε να ενωθούν οι γεύσεις.Συνοδέψτε το χταποδάκι με μακαρόνι μικρό ή απολαύστε το σκέτο, παρέα με ένα καλό κόκκινο κρασί.Μεγάλη προσοχή στον κρόκο μήν βάλετε πολύ, γιατι αν πέσει πολύ δίνει πικρή γεύση. Καλή σας όρεξη!!!!!!!!!
Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012
Φτιάξτε μόνοι σας συνταγές για την ανακούφιση σας από βιολογικά αιθέρια έλαια για πονοκέφαλο, κυτταρίτιδα, αρθρίτιδα, μυϊκούς πόνους, κιρσούς, αιμορροΐδες κλπ
ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ
Αναμείξτε 4 σταγόνες Μέντα, 6 σταγόνες Λεμόνι, 6 σταγόνες Λεβάντα.
Κάντε μασάζ στους κροτάφους, το μέτωπο και γύρω από τα αυτιά
ΚΥΤΤΑΡΙΤΙΔΑ
Αναμείξτε 8 σταγόνες Κυπαρίσσι, 12 σταγόνες Αρκευθο, 6 σταγόνες Δεντρολίβανο, 4 σταγόνες Λεβάντα σε 50 ml. Aμυγδαλέλαιου ή ενυδατικής κρέμας.
Κάντε μασάζ ασκώντας πίεση με την παλάμη σας με κυκλικές κινήσεις με φορά πάντα προς την καρδιά.
ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ-ΡΕΥΜΑΤΙΣΜΟΙ
Αναμείξτε 12 σταγόνες Δίκταμο, 10 σταγόνες Αρκευθο, 8 σταγόνες Πεύκο σε 50 ml. Aμυγδαλέλαιου ή
ενυδατικής κρέμας ή 10 σταγόνες από το παραπάνω μείγμα σε ½ φλιτζάνι νερό για την κομπρέσα.
Κάντε απαλή επάλειψη αποφεύγοντας το μασάζ στις επώδυνες αρθρώσεις ή τοποθετείστε κομπρέσα με το ίδιο μείγμα στις πάσχουσες περιοχές και αφήστε να δράσει όλη νύχτα.
ΜΥΙΚΟΙ ΠΟΝΟΙ
Αναμείξτε 10 σταγόνες Θυμάρι, 10 σταγόνες Αρκευθο, 10 σταγόνες Ρίγανη σε 50 γρ. αμυγδαλέλαιου ή ενυδατικής κρέμας.
Κάντε μασάζ στα επίπονα σημεία με το μείγμα σας ή προσθέστε λίγες σταγόνες από αυτό στο νερό του μπάνιου σας.
ΧΑΛΑΡΩΤΙΚΟ MΑΣΑΖ
Αναμείξτε 8 σταγόνες Λεβάντα, 6 σταγόνες Αρκευθο, 8 σταγόνες Μανταρίνι, 8 σταγόνες Πορτοκάλι σε 50 γρ.αμυγδαλέλαιου ή ενυδατικής κρέμας.
Ξεκουράστε το σώμα σας κάνοντας μασάζ στους ώμους ή βάζοντάς το στον εξατμιστήρα αιθέριων ελαίων.
ΚΙΡΣΟΙ-ΑΙΜΟΡΡΟΙΔΕΣ
Αναμείξτε 6 σταγόνες Λεμόνι, 10 σταγόνες Κυπαρίσσι, 10 σταγόνες Αρκευθου, 5 σταγόνες Μέντα σε 50 γρ.αμυγδαλέλαιου ή ενυδατικής κρέμας ή 10 σταγόνες από το παραπάνω μείγμα σε ½ φλιτζάνι νερό για την κομπρέσα.
Κάντε επαλείψεις χρησιμοποιώντας τις παλάμες σας με φορά από τους αστραγάλους προς τους μηρούς ή τοποθετήστε κρύες κομπρέσες.
ΣΥΝΑΧΙ-ΚΡΥΟΛΟΓΗΜΑ
Αναμείξτε 10 σταγόνες Ευκαλύπτου, 10 σταγόνες Θυμάρι, 10 σταγόνες Μέντα σε 50 γρ αμυγδαλέλαιου ή ενυδατικής κρέμας.
Κάντε εισπνοές ρίχνοντας λίγες σταγόνες σε ένα μαντίλι ή σε μια κούπα καυτό νερό. Κάντε μασάζ σε στήθος και πλάτη.
ΤΟΝΩΤΙΚΟ ΜΑΛΛΙΩΝ
Αναμείξτε 10 σταγόνες Φασκόμηλο, 10 σταγόνες Δεντρολίβανο, 10 σταγόνες Δάφνη.Ρίξτε λίγες σταγόνες από το μείγμα στο σαμπουάν σας για καθημερινή χρήση
Της Κατερίνας Εξαρχουλέα-Γεωργιλέα, από το βιβλίο της «ΓΕΥΣΕΙΣ ΜΑΝΗΣ», εκδόσεις «ΑΔΟΥΛΩΤΗ ΜΑΝΗ», Αθήνα 2002.
Λιτά, υγιεινά και θρεπτικά είναι τα πατροπαράδοτα γλυκά της Μάνης, τα οποία, όσο κι αν ακούγεται παράξενο από τα αυτιά των ειδικών, έχουν πάντα για λιπαρό συστατικό το ελαιόλαδο, το θαυματουργό αυτό προϊόν το οποίο τόσο πολύ οι ιατρικές μελέτες εκθειάζουν για τις υγιεινές ιδιότητές του και που η φύση χάρισε πλουσιοπάροχα στους Μανιάτες.
Θα αναφέρω δύο πολύ παλιές συνταγές, τις οποίες - ευτυχώς - μερικές Μανιάτισσες συνεχίζουμε να τις χρησιμοποιούμε μέχρι σήμερα.
Τηγανίτες
Το πιο αγαπητό λοιπόν είδος γλυκίσματος όλων των εποχών στη Μάνη, ήταν οι πρόχειρες τηγανίτες οι λεγόμενες "κουταλίδες". Χαράς ευαγγέλια για μικρούς και μεγάλους μέσα στο σπίτι, όταν ακουγόταν από το στόμα της μάνας η φράση "θα σας φτιάξω κουταλίδες". Περίμεναν με αληθινή λαχτάρα να τις γευθούν, διότι τα γλυκίσματα ήταν δυσεύρετα και η στέρηση αυτών μεγάλη, κυρίως για τα παιδιά.
Με αλεύρι, νερό και λίγο αλάτι, ετοίμαζαν ένα χυλό πηκτό και με το κουτάλι της σούπας έριχναν κουταλιές από το μίγμα σε τηγάνι με καυτό λάδι, σε λίγα λεπτά τις γύριζαν και από την άλλη πλευρά να ροδίσουν και να φουσκώσουν, εν συνεχεία τις σερβίριζαν περιχυμένες με σιρόπι μελιού ή ζάχαρης ή ακόμα και με ζαχαρούχο γάλα αδιάλυτο.
Κάποιοι προτιμούσαν την αλμυρή έκδοση τους και τις συνόδευαν με τυρί του τσοπάνη.
Με την εύκολη και γρήγορη αυτή συνταγή έβρισκε λύση η νοικοκυρά στο πρόβλημα της γαστρονομικής ανάγκης για γλύκισμα σε εποχές που δεν υπήρχε ποικιλία υλικών και μαγειρικών σκευών. Αλλά και εμείς σήμερα που διαθέτουμε τα ανωτέρω, είναι πολύ ωφέλιμο να καταφεύγουμε σε τέτοιες υγιεινές και εύκολες συνταγές, που μας απομακρύνουν από τα πολυδιαφημισμένα, ακριβοπληρωμένα και ανθυγιεινά προϊόντα.
Κουραμπιέδες
Μια άλλη διαδεδομένη συνταγή είναι οι κουραμπιέδες της Μάνης, φτιαγμένοι με ελαιόλαδο φυσικά, και όχι με βούτυρο. Το προτιμούσαν αυτό το γλυκό διότι ήταν εύκολο γευστικό και το διατηρούσαν αρκετό καιρό στο ντουλάπι για οικογενειακή κατανάλωση αλλά και για κέρασμα του επισκέπτη. Για μια δόση, λοιπόν, βάζουμε σε μια λεκάνη 2 ποτήρια ελαιόλαδο, 1/3 ποτηριού ζάχαρη, 1 κουταλιά ξύσμα από φλούδα ώριμου πορτοκαλιού για να δώσει άρωμα και 1/2 ποτηριού ζεστή (40°) θολόστακτη. Ανακατεύουμε τα υλικά με το χέρι, πάντα προς την ίδια κατεύθυνση, σε λίγα λεπτά το μίγμα θα γίνει κρεμώδες, τότε προσθέτουμε 1 ποτήρι χονδροκομμένα αμύγδαλα ή καρύδια και τέλος ρίχνουμε το αλεύρι (περίπου 4 ποτήρια) σιγά - σιγά διότι η ζύμη σφίγγει απότομα, θα πλάσουμε τους κουραμπιέδες σε ό,τι σχήμα μας αρέσει, θα τους ψήσουμε σε μέτριο φούρνο για περίπου 30' και θα τους καλύψουμε με ζάχαρη άχνη, την οποία πάντα αφήνουμε να πέσει από σίτα, για να είναι αφράτη.
Οι ημέρες των εορτών είναι ημέρες αφιερωμένες στην παράδοση και τα βεβαίως στα ήθη και τα έθιμα, όπως και στις πατροπαράδοτες παραδόσεις.
Όπως είναι γνωστό, τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά εορτάζονται με ποικίλους τρόπους σε διάφορες περιοχές της χώρας.
Άλλωστε, τα ήθη και τα έθιμα του κάθε τόπου "χρωματίζουν" τις γιορτινές αυτές ημέρες και αποτελούν μία όαση χαράς για μικρούς και μεγάλους.
Ενδιαφέρον έχει η παρουσίαση εθίμων των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς από διάφορες περιοχές της χώρας μας.
Καρδίτσα: το "τάισμα της βρύσης" και το έθιμο της "γουρνοχαράς"
Μπορεί χρόνο με τον χρόνο τα πατροπαράδοτα ήθη και έθιμα να χάνονται, αλλά, σε πολλές περιοχές, ανάμεσα τους και ο Νομός Καρδίτσας, διατηρούνται ακόμη αρκετά και παραμένουν ζωντανά μέσα από το πέρασμα των χρόνων.
Ακόμη και σήμερα σε όλο το Νομό συναντά κανείς την αναβίωση των πατροπαράδοτων χριστουγεννιάτικων εθίμων του δωδεκαημέρου.
Παραμονές Χριστουγέννων 23 και 24 Δεκεμβρίου οι νοικοκυρές φτιάχνουν το χριστόψωμο με έναν σταυρό στην μέση καθώς και αυγοκουλούρες τις οποίες εν συνεχεία προσφέρουν σε ηλικιωμένους και παιδιά. Σε πολλά χωριά ακόμη του Νομού Καρδίτσας το βράδυ της 23ης Δεκεμβρίου συνεχίζουν να ρίχνουν θυμίαμα στα τζάκια εν αναμονή του αρχηγού Καλικάντζαρου. Το ίδιο γίνεται και την επόμενη ημέρα, καθώς έρχονται και οι υπόλοιποι καλικάντζαροι.
Τα μεσάνυχτα της παραμονής των Χριστουγέννων γίνεται το λεγόμενο "τάισμα" της βρύσης, κάτι που σε κάποια χωριά γίνεται παραμονή Πρωτοχρονιάς. Το έθιμο θέλει οι κοπέλες, να πηγαίνουν τα χαράματα των Χριστουγέννων στην πιο κοντινή βρύση "για να κλέψουν το "άκραντο νερό". Το λένε άκραντο, δηλαδή, αμίλητο, γιατί δε βγάζουν λέξη σε όλη τη διαδρομή. Αλείφουν τις βρύσες του χωριού με βούτυρο και μέλι, με την ευχή όπως τρέχει το νερό να τρέχει και η προκοπή στο σπίτι τον καινούργιο χρόνο και όπως γλυκό είναι το μέλι, έτσι γλυκιά να είναι και η ζωή τους. Για να έχουν καλή σοδειά, όταν φτάνουν εκεί, την "ταΐζουν" με διάφορες λιχουδιές, όπως βούτυρο, ψωμί, τυρί, όσπρια ή κλαδί ελιάς. Μάλιστα, έλεγαν ότι όποια θα πήγαινε πρώτη στη βρύση, αυτή θα στεκόταν και η πιο τυχερή ολόκληρο το χρόνο.
Έπειτα ρίχνουν στη στάμνα ένα βατόφυλλο και τρία χαλίκια, "κλέβουν νερό" και γυρίζουν στα σπίτια τους πάλι αμίλητες μέχρι να πιούνε όλοι από το άκραντο νερό.
Με το ίδιο νερό ραντίζουν και τις τέσσερις γωνίες του σπιτιού, ενώ σκορπούν στο σπίτι και τα τρία χαλίκια.
Τα παιδιά ψάλλουν τα κάλαντα από σπίτι σε σπίτι είτε την παραμονή είτε ανήμερα των Χριστουγέννων. Παλαιότερα, τα παιδιά που έλεγαν τα κάλαντα από σπίτι σε σπίτι ήταν πολλά. Όμως, χρόνο με τον χρόνο όλο και λιγοστεύουν.
Την δεύτερη ημέρα των Χριστουγέννων, σε πολλά σημεία του νομού, γιορτάζουν την "γουρνοχαρά", καθώς την ημέρα εκείνη σφάζουν τα γουρούνια που έχουν θρέψει σχεδόν ένα χρόνο πριν.
Είναι χαρακτηριστικό το ότι από το χοιρινό δεν πάει χαμένο σχεδόν τίποτε. Το λίπος το λιώνουν και το χρησιμοποιούν στην μαγειρική, φτιάχνουν λουκάνικα ενώ τα παλιά χρόνια από το δέρμα του γουρουνιού έφτιαχναν παπούτσια τα οποία τα χρησιμοποιούσαν στα χωράφια, τα λεγόμενα "γουρνοτσάρουχα". Ακόμη, οι πιτσιρικάδες κατασκεύαζαν αυτοσχέδιες μπάλες.
Το έθιμο της "γουρνοχαράς" συνεχίζει να υφίσταται μέχρι και σήμερα, αμείωτο σε πολλά σημεία του Νομού. Κάθε χρόνο δε, διοργανώνεται ανάλογη εκδήλωση στην Πορτίτσα του Δήμου Μητρόπολης και το Φανάρι, έδρα του Δήμου Ιθώμης, τη δεύτερη ημέρα των Χριστουγέννων.
Την ημέρα της Πρωτοχρονιάς οι περισσότερες νοικοκυρές του Νομού φτιάχνουν την βασιλόπιτα ή "αετόπιτα", στην οποία βάζουν μέσα κι ένα κέρμα. Αφού ο αφέντης του σπιτιού, βγάλει από ένα κομμάτι για τον Χριστό, την Παναγία και τον Άγιο Βασίλειο, τα μέλη της οικογένειας παίρνουν το δικό τους κομμάτι και αναζητούν σε αυτό το κέρμα.
Στις 5 Ιανουαρίου, παραμονές των Θεοφανίων, συναντάμε ακόμη και σήμερα τα Ρογκάτσια ή Ρογκατσάρια. Ένα έθιμο που οι ρίζες του χάνονται στην αρχαιότητα. Οι συμμετέχοντες στο έθιμο, ντυμένοι με προβιές ζώων και ζωσμένοι με κουδούνια, τριγυρίζουν το χωριό και λένε τα κάλαντα, διαφορετικά για τον καθένα, με διάθεση πειράγματος και σατιρισμού. Από πίσω ακολουθούν "ο γαμπρός με τη νύφη" και στο τέλος έρχεται ο "παπάς" που διώχνει αυτούς τους "καλικάντζαρους". Το έθιμο παραμένει ζωντανό στο Νεοχώρι, στο Μεσενικόλα, στο Μορφοβούνι και στο Κρυονέρι.
Σάμος: Χοιρινές τηγανιές, πηχτή και προβέντα
Τα έθιμα των Χριστουγέννων με το πέρασμα των χρόνων έχουν αρχίσει σιγά-σιγά να χάνονται με την μορφή που τηρούνταν από τους προγόνους μας.
Οι ξένες επιρροές έχουν τροποποιήσει κάποια από αυτά ή σε κάποιες περιπτώσεις τα έχουν καταργήσει.
Ωστόσο, σε πείσμα των καιρών στο νησί της Σάμου, κυρίως στα χωριά και τουλάχιστον οι γηραιότεροι τα τηρούν κατά γράμμα.
Πολλές είναι ακόμη οι νοικοκυρές που παρά τον φόρτο εργασίας -κυρίως οι νεότερες- τις παραμονές των Χριστουγέννων φτιάχνουν σπιτικά γλυκά: κουραμπιέδες, μελομακάρονα, μπακλαβά με σουσάμι & καρύδι και "κατάδες" [κάτι σαν κουραμπιέδες με γέμιση καρυδιού]. Οι γιαγιάδες λένε ότι τα γλυκά θα γλυκάνουν το νεογέννητο Χριστό.
Η γαλοπούλα στην Σάμο μαγειρεύεται τα τελευταία χρόνια σαν ξενόφερτο έθιμο. Παραδοσιακά, οι Σαμιώτες έχοντας χοιρίδια που εξέτρεφαν τα έσφαζαν παραμονές της μεγάλης εορτές και το κρέας το χρησιμοποιούσαν ως τις απόκριες, φυλαγμένο στα "κατώτα".
Το πρωί των Χριστουγέννων μετά την εκκλησία συνηθίζεται να γίνονται οι "χοιρινές τηγανιές" συνοδευμένες με κρασάκι για να ανοίξει η όρεξη, καθώς και "πηχτή" η οποία έχει γίνει από την παραμονή, η οποία είναι βρασμένο χοιρινό κρέας με μπόλικο λεμόνι, το οποίο αφήνουν να πήξει όλη τη νύχτα.
Το φαγητό που σερβίρεται στα περισσότερα, ακόμη και σήμερα, σπίτια της Σάμου είναι το σελινάτο χοιρινό.
Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς τα παιδιά από νωρίς λένε τα κάλαντα και με τα χρήματα που μαζεύουν πηγαίνουν στα μαγαζιά, προκειμένου να αγοράσουν τα δώρα τους.
Οι γυναίκες κάνουν πυρετώδεις προετοιμασίες για το τραπέζι του ρεβεγιόν, αλλά και της "προβέντας" που πρέπει να πάει στις πεθερές, στις κουμπάρες για την καλή χρονιά. Η "προβέντα" είναι ένα πιάτο με γλυκά που κρίνει πολλές φορές την νοικοκυροσύνη της Σαμιώτισσας, καθώς συνήθως συνοδεύεται και με την βασιλόπιτα που έχουν φτιάξει.
Το ρόδι είναι απαραίτητο για κάθε σαμιώτικο σπιτικό, καθώς οι οικογένειες το πρωί της Πρωτοχρονιάς μετά την εκκλησία θα το σπάσουν για να σκορπίσουν οι σπόροι του και να "γεμίσει" το σπίτι ευτυχία και υγεία.
Όποιος κάνει το ποδαρικό πρέπει να πάρει "μπουλιστρίνα" [χρήματα], την οποία περιμένουν τα παιδιά, επίσης από παππούδες, γιαγιάδες, θείες που θα πλαισιώσουν το μεσημέρι το τραπέζι.
Την παραμονή των Φώτων, παιδιά λένε τα κάλαντα, ενώ ανήμερα σε κάθε πόλη λειτουργεί μόνο μία εκκλησία και μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας σχηματίζεται πομπή για το λιμάνι όπου θα γίνει ο αγιασμός των υδάτων και ο Μητροπολίτης [στην πρωτεύουσα] ή ο παπάς θα ρίξει τον σταυρό. Όποιος τον πιάσει θεωρείται ο τυχερός της χρονιάς, παίρνει την ευλογία του ιερέα και μαζί του γυρνούν το μεσημέρι από σπίτι σε σπίτι για να μεταφέρουν την ευλογία του στους κατοίκους του νησιού.
Ανατολική Μακεδονία: Μωμόγεροι και σπόρδισμα των φύλλων
Τα ήθη και τα έθιμα ενός τόπου μαρτυρούν τις βαθύτερες ανησυχίες των ανθρώπων, όπως αυτές αποτυπώθηκαν στο πέρασμα των χρόνων. Στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μακεδονίας οι κάτοικοι -η πλειονότητα των οποίων έχουν τις ρίζες τους στον Πόντο και τη Μικρά Ασία- γνωρίζουν πώς να διατηρούν ζωντανές τις παραδόσεις κυρίως μέσα από τη νέα γενιά.
Από ολόκληρη την ανατολική Μακεδονία, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η πολιτιστική παράδοση του νομού Δράμας, με την πλούσια λαογραφία, τα ήθη τα έθιμα, τις γιορτές και τα διονυσιακά δρώμενα που πραγματοποιούνται όλες τις εποχές του χρόνου.
Οι Μωμόγεροι, ένα είδος λαϊκού παραδοσιακού θεάτρου, αναβιώνει στους Σιταγρούς και τα Πλατανιά, χωριά όπου υπάρχουν πρόσφυγες από τον Πόντο. Η ονομασία Μωμόγεροι προέρχεται από τις λέξεις μίμος και γέρος, από τις μιμητικές κινήσεις που κάνουν οι πρωταγωνιστές με μορφή γεροντικών προσώπων. Οι παραστάσεις πραγματοποιούνται όλο το Δωδεκαήμερο [Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά και Θεοφάνια].
Στο νησί της Θάσου οι οικογένειες κρατούν ένα πολύ παλιό έθιμο είναι το σπόρδισμα των φύλλων και γίνεται ως εξής: Κάθονται όλοι γύρω από το αναμμένο τζάκι, τραβούν την ανθρακιά [θράκα] προς τα έξω και ρίχνουν γύρω στα αναμμένα κάρβουνα, φύλλα ελιάς, βάζοντας στο νου τους από μία ευχή, χωρίς να την πουν στους άλλους. Όποιου το φύλλο γυρίσει περισσότερο, εκείνου θα πραγματοποιηθεί και η ευχή του.
Στο Δημοτικό Διαμέρισμα Μυρτοφύτου του Δήμου Ελευθερών στη δυτική ακτή του νομού Καβάλας, την παραμονή της Πρωτοχρονιάς αναβιώνει ένα έθιμο που έχει τις ρίζες του στην Τουρκοκρατία. Τα αγόρια που θα φύγουν στρατιώτες μέσα στη νέα χρονιά συγκεντρώνουν μεγάλες στοίβες από ξύλα στην πλατεία. Την παραμονή του νέου χρόνου θα ανάψουν μια εντυπωσιακή φωτιά ψέλνοντας τα κάλαντα. Στις δώδεκα ακριβώς, με το χτύπημα του ρολογιού της εκκλησίας, ξεκινάει ένα παραδοσιακό γλέντι με τσίπουρο και γλυκά.
Στην πόλη της Καβάλας, πολλοί κάτοικοι διατηρούν ακόμα κάποια από τα έθιμα που έφεραν μαζί τους οι πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη, όπως το σπάσιμο του ροδιού μπροστά στην είσοδο του σπιτιού για καλή τύχη, αλλά και η μεταφορά μίας πέτρας -συνήθως από το μικρότερο μέλος της οικογένειας- στο εσωτερικό του σπιτιού για να είναι στέρεο το σπίτι και γερή ολόκληρη η οικογένεια τη νέα χρονιά.
Στο δημοτικό διαμέρισμα Ποδοχωρίου του Δήμου Ορφανού στα δυτικά του νομού Καβάλας, την πρώτη ημέρα κάθε νέου χρόνου διατηρούν ακόμα αναλλοίωτο το έθιμο του "ποδαρικού", όπου τα πιο μικρά παιδιά επισκέπτονται όλα τα σπίτια του οικισμού μπαίνοντας μέσα σε αυτά με το δεξί πόδι, λένε ευχές στους νοικοκύρηδες του σπιτιού και δέχονται γλυκά και δώρα.
Στα Άβδηρα της Ξάνθης, την παραμονή της Πρωτοχρονιάς ορισμένες οικογένειες δε ζυμώνουν βασιλόπιτα, αλλά, ανοίγουν φύλλο και παρασκευάζουν μία πίτα με πράσο, κιμά και μπαχαρικό κύμινο. Μέσα στην πρασόπιτα βάζουν το φλουρί. Η πίτα ψήνεται σε παραδοσιακό ταψί το σινί και τα παλιότερα χρόνια σερβίρονταν πάνω σε χαμηλό ξύλινο τραπέζι, το σορβά.
Ηράκλειο: Σύγλινα και "Καλή Χέρα"
Πολλά και ενδιαφέροντα είναι τα έθιμα των Χριστουγέννων στο Ηράκλειο, αλλά και γενικότερα στην Κρήτη τα περισσότερα των οποίων διατηρούνται και στις ημέρες μας.
Παλιότερα ήταν έθιμο να μεγαλώνει κάθε οικογένεια στο χωριό ένα γουρούνι, το «χοίρο», όπως το έλεγαν, ο οποίος σφάζονταν την παραμονή των Χριστουγέννων, κι ήταν το κύριο Χριστουγεννιάτικο έδεσμα.
Το χοίρο τον έσφαζαν την ημέρα των Αγίων Δέκα και έφτιαχναν:
- λουκάνικα,
- απάκια,
- πηχτή η τσιλαδιά,
- σύγλινα, (δηλαδή το κρέας του γουρουνιού κομμένο σε μικρά κομμάτια, που το έψηναν και το έβαζαν σε μεγάλα δοχεία και το κάλυπταν με το λιωμένο λίπος του ζώου,
- ομαθιές, τα έντερα του χοίρου γεμισμένα με ρύζι, σταφίδες και κομματάκια συκώτι,
- τσιγαρίδες, κομμάτια μαγειρεμένου λίπους με μπαχαρικά που το έτρωγαν με ζυμωτό ψωμί για κολατσιό, όταν μάζευαν τις ελιές.
Όμως, και σήμερα πολλοί στα χωριά ανατρέφουν γουρούνια τα οποία τα σφάζουν παραμονές των Χριστουγέννων.
Το Χριστόψωμο, το φτιάχνουν οι γυναίκες με ιδιαίτερη φροντίδα και υπομονή. Το ζύμωμα είναι μια ιεροτελεστία.
Χρησιμοποιούν, ψιλοκοσκινισμένο αλεύρι, ροδόνερο, μέλι, σουσάμι, κανέλα και γαρίφαλα. Πλάθουν το ζυμάρι και παίρνουν τη μισή ζύμη και φτιάχνουν μια κουλούρα. Με την υπόλοιπη φτιάχνουν σταυρό με λουρίδες από τη ζύμη. Στο κέντρο βάζουν ένα άσπαστο καρύδι. Στην υπόλοιπη επιφάνεια σχεδιάζουν σχήματα με το μαχαίρι ή με το πιρούνι, όπως λουλούδια, φύλλα, καρπούς, πουλάκια.
Για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι, το Χριστόψωμο είναι ευλογημένο ψωμί. Το κόβουν ανήμερα τα Χριστούγεννα, δίνοντας πολλές ευχές. Παλαιότερα στην Κρήτη τα ζώα είχαν μερίδα και στο Χριστόψωμο. Οι Κρητικοί το Χριστόψωμο, το ανακάτευαν με τα πίτουρα και το έδιναν στα ζώα να το φάνε, για να ευλογηθούν κι αυτά.
Γλυκίσματα: Τα παραδοσιακά γλυκά των εορτών είναι τα Χριστόψωμα, τα μελομακάρονα, οι κουραμπιέδες, τα σαρίκια, οι λουκουμάδες, οι γλυκοκουλούρες, η Βασιλόπιτα. Τα μελομακάρονα βουτιούνται σε μέλι και πασπαλίζονται με κοπανισμένο καρύδι, σησάμι και κανέλα. Οι κουραμπιέδες έχουν αγνό βούτυρο, ρακί, αμύγδαλα, ζάχαρη άχνη. Η ζάχαρη συμβολίζει τα χιονισμένα βουνά της εποχής. Τα σαρίκια είναι από φύλλο ζύμης, τηγανίζονται σε καυτό λάδι και πασπαλίζονται με κανέλα και σησάμι. Τα ξεροτήγανα είναι περίπου ίδια με τα σαρίκια, αλλά, τυλίγονται στα δάκτυλα.
Το ποδαρικό: Πρόκειται για ένα έθιμο που διατηρείται χρόνια. Ο πρώτος άνθρωπος που θα πατήσει με το πόδι του [ποδαρικό] στο σπίτι μετά την είσοδο του νέου χρόνου, πρέπει να είναι τυχερός για να φέρει τύχη στο σπίτι και να πατήσει πρώτα με το δεξί του πόδι για να πάνε όλα δεξιά δηλ. καλά.
Επίσης, την ημέρα της Πρωτοχρονιάς μεταφέρουν νερό από τη βρύση στο σπίτι και ο νοικοκύρης λέει: «Όπως τρέχει τούτο το νερό έτσι να τρέχουν και τα καλά στο σπίτι μου».
Ακόμη ο νοικοκύρης μεταφέρει μια πέτρα στο σπίτι λέγοντας: «Όπως είναι γερή τούτη η πέτρα έτσι να είναι γερό και το σπίτι μου». Σε ορισμένα μέρη του Ηρακλείου, την πρωτοχρονιά συνηθίζεται η οικογένεια να πηγαίνει στην εκκλησία. Μαζί τους παίρνουν μια εικόνα του σπιτιού, η οποία αφού λειτουργηθεί θα κάνει το ποδαρικό στο σπίτι.
Τα κάλαντα: Πρόκειται για τα Παραδοσιακά κρητικά κάλαντα Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς.
Με αυτά και με την Κρητική διάλεκτο μνημονεύουν τα γεγονότα των εορτών, καταλήγουν με ευχές για τον νοικοκύρη του σπιτιού και λέγονται την παραμονή της κάθε γιορτής, συνήθως από παιδιά που γυρίζουν από σπίτι σε σπίτι και τα τραγουδούν κρατώντας τρίγωνα, λύρες και λαούτα.
Χαρακτηριστικό είναι το παρακάτω απόσπασμα από Κρητικά Κάλαντα: Ταχειά ταχειά ν'αρχιχρονιά κι αρχή του Γεναρίου
αύριο ξημερώνεται τ' αγίου Βασιλείου.
Πρώτα που βγήκεν ο Χριστός
-άγιος και πνευματικός-
στη γη να περπατήσει
βγήκε και χαιρέτησε όλους τους ζευγολάτες.
Τον πρώτο που χαιρέτησε ήτον Άγιο Βασίλης
-Καλώς τα κάνεις Βασιλειό, καλόν ζευγάριν έχεις
Η «καλή χέρα» Την πρωτοχρονιά οι παππούδες και οι στενοί συγγενείς δίνουν στα παιδιά την «καλή χέρα», δηλαδή,κάποιο χρηματικό ποσόν. Έθιμο που διατηρείται μέχρι και σήμερα.
Η μπουγάτσα Στο Ηράκλειο υπάρχει και το έθιμο της μπουγάτσας, όπου οι κάτοικοι καταναλώνουν ανήμερα της Πρωτοχρονιάς μεγάλες ποσότητες μπουγάτσας, θέλοντας να είναι γλυκιά η πρώτη τους γεύση. Μάλιστα,σε όλους τους δρόμου του Ηρακλείου την παραμονή της Πρωτοχρονιάς έχουν στηθεί υπαίθριοι πάγκοι για την διανομή μπουγάτσας.
Χανιά: ε ευλάβεια στη σπηλιά του Αϊ Γιάννη...
Ζωντανή μέχρι και σήμερα, που πολλά έχουν αλλάξει, παραμένει στα Χανιά όπως και σε όλη τη Κρήτη η παράδοση, η οποία δίνει ένα ιδιαίτερο χρώμα στην γιορτή των Χριστουγέννων.
Οι κρητικοί, άνθρωποι της "τάβλας" και της παράδοσης, διατηρούν ήθη και έθιμα, που ακόμα και νέοι άνθρωποι κυρίως στην ύπαιθρο τηρούν με ευλάβεια...
Τα παραδοσιακά κάλαντα την παραμονή των Χριστουγέννων φέρνουν στους δρόμους πόρτα-πόρτα κυρίως τα παιδιά, που πριν από χρόνια μπορεί να έπαιρναν από το χέρι του νοικοκύρη και της νοικοκυράς έναν κουραμπιέ, ένα μελομακάρονο και αβγά και κουλούρες, αλλά, σήμερα εναρμονισμένοι στο πνεύμα των καιρών βγαίνουν στους δρόμους για να τα πουν, με την προσμονή να εξασφαλίσουν το χαρτζιλίκι τους.
Η εικόνα δεν αλλάζει, όπως και στην υπόλοιπη Ελλάδα. Ομάδες παιδιών κρατώντας το παραδοσιακό τρίγωνο, την κρητική λύρα και άλλα μουσικά όργανα, χτυπούν τις πόρτες από νωρίς το πρωί μέχρι και αργά το βράδυ.
Στο εσωτερικό των σπιτιών, ημέρες πριν έχει στολιστεί το δέντρο των Χριστουγέννων, ενώ στις πόρτες πολλών σπιτιών κρέμεται το Χριστουγεννιάτικο στεφάνι. Πάντως, ο στολισμός σήμερα είναι διαφορετικός σε σχέση με άλλες εποχές, αφού τα περισσότερα σπίτια μέσα και έξω κοσμούν τα πολύχρωμα λαμπιόνια.
Στο τραπέζι του σπιτιού απαραίτητα εδώ και πολλά χρόνια διατηρούνται τα μελομακάρονα και οι κουραμπιέδες, που ακόμα και σήμερα πολλές νοικοκυρές εξακολουθούν να παρασκευάζουν στο σπίτι, όπως επίσης, τα αυγοκαλάμαρα τα συναντά κανείς σε πολλά σπίτια.
Η νηστεία του 40ήμερου τηρείται ακόμα και σήμερα ευλαβικά, ενώ οι εκκλησίες και οι ναοί κατακλύζονται από πιστούς. Στην σπηλιά του Αϊ Γιάννη στη Μαραθοκεφάλα Κισάμου την παραμονή των Χριστουγέννων τελείται Αρχιερατική θεία λειτουργία.
Η αναπαράσταση της φάτνης όπου γεννήθηκε ο Χριστός με πρόβατα, βοσκούς φωτιές, σήμαντρα και το αστέρι να λάμπει στην κορυφή της σπηλιάς δίνουν ιδιαίτερο χρώμα.
Στις κουζίνες των σπιτιών τα σύγκλινα, το χοιρινό, τα εντόσθια στο τηγάνι, το ζυμωτό ψωμί, το βραστό, το Κρητικό πιλάφι, "κυριαρχούν" της γαλοπούλας.
Παλαιότερα, από την παραμονή των Χριστουγέννων οι γεωργοί, οι βοσκοί και οι ναυτικοί έλεγαν "πώς παλεύουν οι καιροί, και οι αέρηδες ποιος θα γεννηθεί και ποιος θα βαπτισθεί".
Οποίος γεννηθεί, δηλαδή, όποιος υπερισχύσει και βγει νικητής την ημέρα των Χριστουγέννων, αυτός θα υπερισχύσει μέχρι και τα φώτα, αλλά και ολόκληρο τον καινούριο χρόνο.
Πιο παλιά, το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων έκοβαν κλαδιά και βλαστούς οι νοικοκυρές και κόρες και τα πήγαιναν στο σπίτι. Τα έβαζαν σε ποτήρι με νερό και προσμονούσαν να ανθίσουν.
Το προζύμι, το Χριστόψωμο είχαν ξεχωριστή θέση σε κάθε σπίτι, ενώ και το " ανάθρεμμα" του χοίρου που σφάζονταν την παραμονή, κυριαρχούσε στα περισσότερα χωριά.
Την δεύτερη ημέρα των Χριστουγέννων από το κρέας του χοίρου παρασκεύαζαν λουκάνικα, απάκια, πηχτή, σύγκλινο, ομαθιές και τσιγαρίδες.
Το "ακοίμητο" τζάκι με τα μεγάλα κούτσουρα [ξύλα], εξακολουθεί και στις ημέρες μας να δίνει τον τόνο μιας γιορτής οικογενειακής, που όλοι αναζητούν την ευτυχία της γέννησης του νέου χρόνου που έρχεται.
Οι παλαιότεροι έλεγαν πώς μέσα από την αθρακιά -την στάχτη- μπορούσαν να μαντέψουν τα μελλούμενα.
Εκπροσωπείτε κάποια εταιρεία εστίασης και βλέπετε ότι συχνά υπάρχει φαγητό που περισσεύει και καταλήγει στα σκουπίδια; Ακόμη και αν η ποσότητα είναι μικρή μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας
Θέλουμε να μας πείτε γνώμη σας! Εάν θέλετε να βοηθήσετε ή εάν έχετε ιδέες για το πως μπορούμε να κάνουμε το έργο μας καλύτερα, επικοινωνήστε μαζί μας. Θα χαρούμε να σας ακούσουμε.
Ξένια Π. Παπασταύρου, τηλ. επικοινωνίας: 6973 383834 | email: info@boroume.gr
Το “Μπορούμε” είναι μία πρωτοβουλία εθελοντών και εταιρειών εστίασης που καταπολεμά τη σπατάλη του περισσευούμενου φαγητού και δρα υπέρ της αξιοποίησής του για κοινωφελή σκοπό, με τη στήριξη του Ιδρύματος Τράπεζα Τροφίμων.
Βλέποντας το παράδοξο ότι στην Ελλάδα υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι που πεινάνε ή υποσιτίζονται ενώ ταυτόχρονα, τόνοι κατάλληλου φαγητού πετιέται καθημερινά σε εκατοντάδες εστιατόρια, ταβέρνες, και σημεία εστίασης, αποφασίσαμε να δράσουμε.
Οι εταιρείες εστίασης είναι αρωγοί και σύμμαχοί μας. Αναγνωρίζοντας τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τόσοι άνθρωποι που δεν έχουν τη δυνατότητα να προσφέρουν στον εαυτό τους και στην οικογένειά τους ούτε “ένα πιάτο φαγητό” στην Ελλάδα του 2011, αποφάσισαν να κινητοποιηθούν και να βάλουν ένα οριστικό τέλος στο πέταμα του κατάλληλου φαγητού που τους περισσεύει.
Σέ ένα μπολάκι αρκετά βαθύ βάλτε δύο φλυτζανάκια αλεύρι,βάλτε νάράκι και το ζυμώνετε μεχρι να ενωθεί και να γίνει ένα απαλό απαλό ζυμάρι.Αφού το σκεπάσετε το αφήνετε σε ένα ζεστό μέρος 24 ώρες.Μετά βάζετε άλο ένα φλυτζανάκι αλερι και το ξαναζυμώνετε με λίγο νεράκι και έτσι γίνεται ένα μεγαλύτερο απαλό ζυμάρι.Το ξανασκεπάζετε και το ξανααφήνετε 24 ώρες.Μετά από 24 ώρες ξανακάνετε το ίδιο γιά αλλη μία φορά ακόμα.Αφού περάσουν πάλι οι 24 ώρες θα βρήτε το ζημαράκι σας φουκωμένο και μάλιστα με μικρές τρύπες .Θα σας μυρίζει λίγο ξυνίλα αλλά αυτό είναι το φυσιολογικό.Αν δεν το βρήτε έτσι προσπαθήστε πάλι κάνοντας τα ίδια γιά άλλες 24 ώρες , δηλαδή γιά μία τέταρτη φορά. Αφού φουσκώσει λοιπόν και έχει τις τρυπούλες κσι μυρίζει και ευχάριστα ξυνό,σημαίνει ότι είναι έτοιμο.Το αφήνετε λοιπόν τρείς ημέρες γιά να γίνει(να ωρειμάσει) και κάποια στιγμή θα το δείτε να καθήσει ,να μαζέψει λίγο δηλαδή ,αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πέτυχε ή ότι χάλασε. Πως διατηρούμε το προζύμι γιά να έχουμε πάντα
Αφήστε το στο ψυγείο και διατηρείστε το έτσι γιά 10-12 μέρες σκεπασμένο σε ένα μπολάκι και αλειμένο με λαδάκι.Οποτε το χρειαζόσαστε θα το βγάζετε από το ψυγείο και θα το αφήνετε να παίρνει θερμοκρασία δωματίου φυσιολογικά και θα το χρησιμοποιείτε φροντίζοντας να κρατάτε ένα κοματάκι σαν μεγάλο ροδάκινο περίπου γιά να το έχετε γιά την επόμενη φορά μέσα στο ψυγείο και ξανά και ξανά έτσι μπορείτε να το κρατάτε γιά πάντα. Γιά να ζημώσουμε το ψωμάκι μας
Γιά ένα κιλό αλεύρι θα βάζετε ένα κοματάκι προζύμι όσο ένα λεμόνι.Θτο διαλύετε σε χλιαρό νεράκι και θα το ανακατεύετε με 300 γραμ περίπου αλεύρι θα το ζημώνετε λίγο θα το σκεπάζετε και θα το αφήνετε να φουσκώσει σε ζεστό μέρος σκεπασμένο για 10 περίπου ώρες.Έτσι <αναπιάνουμε> το προζύμι όπως έλεγαν παλιά.Μετά προσθέτετε το υπόιπο αλεύρι και το νεράκι που χρειάζεστε και ζημώνετε κανονικά και συνεχίζετε όπως ακριβώς θα κάνατε με τη μαγιά.
Οι παρακάτω συνταγές είναι από το αρχαίο ρωμαϊκό βιβλίο του MARCUS GAVIUS APICIUS: DE RE COQUINARIA. Το βιβλίο αυτό έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες αλλά δυστυχώς όχι στην ελληνική. Οι συντάγες είναι ενδεικτικές των καθημερινών φαγητών που έτρωγαν οι αρχαίοι Έλληνες και Ρωμαίοι. Η αρχαία ελληνική κουζίνα δεν απέχει πολύ από την αρχαία ρωμαϊκή, αφού υπήρχαν μεγάλες αλληλεπιδράσεις. Οι παρακάτω συνταγές είναι επιλεγμένες από ένα βιβλίο που μετέφρασε από τα λατινικά ο Robert Maier και από τη ηλεκτρονική σελίδα της Micaela Pantke, και έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά.
Μερικά λατινικά συστατικά :
Caroenum: βρασμένος μούστος (βρασμένο καινούργιο κρασί μέχρι να μείνει το μισό)
Defritum: βρασμένος μούστος ή παχύ πετιμέζι
Liebstoeckl: Στα λατινικά ονομάζεται 'levisticum officinale'. Είναι ένας βολβός με κίτρινα λουλούδια, του οποίου ξερένουν τις ρίζες και τις χρησιμοποιούν για μπαχαρικό. Μοιάζει πολύ με το σέλινο.
Liquamen: σάλτσα από παστό ψάρι. Πιθανό υποκατάστατο του αλατιού
Passum: Πάρα πολυ γλυκιά σάλτσα κρασιού
Poleiminze: Ένα είδος μέντας
Saturei: Στα Λατινικά λέγεται 'satureia hortensis'. Φύετται στη Νότια Ευρώπη και χρησιμοποιήτο κυρίως σε πιάτα με φασόλια.
Silphium: Το άλλο όνομά της είναι 'ferula asa foetida'. Στην Ινδική κουζίνα λέγεται 'hing'. Πιθανότατα είναι υποκατάστατο του κρεμμυδιού και του σκόρδου, γι'αυτό πρέπει να χρησιμοποιείται σε λιγότερες ποσότητες εξαιτίας της έντονης μυρωδιάς του.
Μετατροπές Ποσοτήτων
5ml = 1 κγ (κουταλάκι του γλυκού)
15ml = 1 κσ (κουτάλι της σούπας)
28.3g = 1 ουγγιά ( ==> 100g = 3.5 ουγγιές )
454g = 1 λίβρα ( ==> 1kg = 2.2 λίβρες )
250ml = 1 φλυτζάνι
1 l = 4 φλυτζάνια
180 C = 350 F
220 C = 425 F
Και τώρα οι συνταγές. Όλες είναι για περίπου 4 άτομα. Σε μερικές δεν αναφέρει ο Απίκιος το χρόνο ψησίματος γι'αυτό θα πρέπει να τον υπολογίσετε μόνοι σας !
ISICIA OMENTATA (μπιφτέκια)
(Απίκιος 2, 1, 7)
Συστατικά:
---------------
500g κιμά
1 μπαγκέτα βουτηγμένη σε άσπρο κρασί
1/2 κουταλάκι του γλυκού φρεσκοτριμμένο πιπέρι
50ml Liquamen (μπορεί να αντικατασταθεί με 1/2 κλ αλάτι + λίγο λευκό κρασί)
λίγοι σπόροι κουκουναριού και κόκκους πιπεριού
λίγο Caroenum
λίγη λαδόκολλα
Οδηγίες:
-------------
Αναμίξατε τον κιμά με το βουτηγμένο σε κρασί ψωμί. Τρίψτε τα μπαχαρικά και βάλτε τα στο κρέας. Σχηματίστε μικρά μπιφτέκια και βάλτε μέσα τους το κουκουνάρι και τους κόκκους του πιπεριού. Βαλτε τα στη λαδόκολλα ή σε αλουμινόχαρτο και μαγειρέψτε τα μαζί με το Caroenum.
PEPONES ET MELONES (Καρπούζια και πεπόνια)
(Απικ. 3, 7)
Συστατικά:
------------
1/2 πεπόνι
1/2 καρπούζι (πλυμμένα, καθαρισμένα και τεμαχισμένα και τα δυο)
500ml Passum
λίγο μέλι (ή Passum)
1 κσ ψιλοκομμένο μαϊντανό
1/2 κγ φρεσκοτριμμένο πιπέρι
λίγο Liquamen, η μια πρέζα αλάτι
Poleiminze, Silphium, ξύδι (αν θέλετε)
Οδηγίες:
-------------
Μαγειρέψτε τα φρούτα μέσα σ'ενα τηγάνι μέχρι να γίνουν.
Μερικές φορές προστίθεται και Silphium.
PATINA DE PISCICULIS (Σουφλέ από μικρά ψάρια)
(Απικ. 4, 2, 30)
Συστατικά:
----------------
500g βρασμένο φιλέτο ψαριού ή μικρά ψάρια ή σαρδέλλες
150g ξερές σταφίδες
1/2 κγ φρεσκοτριμμένο πιπέρι
1 κσ Liebstoeckl
1 κσ ρίγανη
2 μικρά κρεμμύδια κομμένα σε ροδέλες
200ml λάδι
50ml Liquamen, ή 1/2 κλ αλάτι
λίγο άμυλο καλαμποκιού (corn flour)
Οδηγίες:
-------------
Βάλτε τις σταφίδες, το λάδι,το πιπέρι, το αλάτι, τη ρίγανη, τα κρεμμύδια και το Liebstoeckl μέσα σε μία κατσαρόλα . Μαγειρέψτε τα μέχρι να δέσουν όλα μαζί. Έπειτα προσθέστε τα βρασμένα ψάρια και ανακατέψτε τα όλα μαζί. Δέστε τα με το άμυλο το καλαμποκιού και σερβίρετέ το.
PATINA DE PIRIS (Soufflee Μπιζελιών)
(Απικ. 4, 2, 35)
Συαστατικά:
----------------
1kg μπιζέλια
6 αυγά
4 κσ μέλι
100ml Passum
λίγο λάδι
50ml Liquamen, ή 1/4 κλ αλάτι
1/2 κγ τριμμένο κύμινο
λίγο φρεσκοτριμμένο πιπέρι για την γεύση
Οδηγίες:
-------------
Ανακατέψτε τα βρασμένα μπιζέλια με το μέλι, το Passum, το λάδι, το κύμινο και το αλάτι. Προσθέστε τα έξι αυγά και βάλτε το μέιγμα σε μια κατσαρόλα. Μαγειρέψτε τα για 30 λεπτά περίπου σε μέτρια θερμοκρασία. Σερβίρετέ το αφού τρίψετε λίγο πιπέρι πάνω από το σουφλέ
PULLUM FRONTONIANUM (Κοτόπουλο a la Fronto)
(Aπικ. 6, 9, 13)
Συστατικά:
------------
1 φρέσκο κοτόπουλο (περίπου 1-1,5 κιλό)
100ml λάδι
200ml Liquamen, ή 200ml κρασί + 2 κγ αλάτι
1 πράσο
φρέσκο άνηθο, Saturei, κόλιανδρο, πιπέρι για τη γεύση
και πολυ λίγο Defritum
Οδηγίες:
------------
Αρχίστε να τηγανίζετε το κοτόπουλο στο λάδι προσθέτοντας σταδιακά το κρασί με το αλάτι, το πράσο, τον άνηθο, το Saturei, τον κόλιανδρο. Αφήστε τα να ψηθούν για μια ώρα περίπου στους 220 βαθμούς στον φούρνο. Όταν το κοτόπουλο είναι έτοιμο, γαρνίρετε ένα πιάτο με Defritium και σερβίρετε το κοτόπουλο αφού προσθέστε το τριμμένο πιπέρι.
DULCIA DOMESTICA (Σπιτικό γλυκό)
(Απικ. 7, 13, 1)
Συστατικά:
------------
200g φρέσκοι ή ξεροί χουρμάδες
50g μικρά κομματάκια (οχι τρίμματα) ξηρών καρπών
λίγο αλάτι
μέλι ή κόκκινο κρασί με μέλι (για να ζεσταθεί πιο γρήγορα)
Οδηγίες:
-------------
Αδειάστε το εσωτερικό των χουρμάδων και γεμίστε τους με τους ξηρούς καρπούς. Πασπαλίστε τους με λίγο αλάτι και βουτήχτε τους στο μέλι ή στο γλυκό κόκκινο κρασί με μέλι. Οι χουρμάδες θα πρέπει να μαγειρευτούν σε χαμηλή φωτιά μέχρι που η γέμισή τους να χυθεί έξω (περίπου 5-10 λεπτά).
Σημείωση:
--------------
Μπορείτε επίσης να προσθέστε και πιπέρι στη γέμιση όπως αναφέρει η κανονική συνταγή αλλά δε ξέρω πως θα είναι.
Οδηγίες:
-------------
Γλυκάνετε το γάλα και τα αυγά με το μέλι και χτυπήστε τα μέχρι να γίνουν ένας χυλός. Τηγανίστε το χυλό μέχρι να ψηθεί και πασπαλίστε τον με το πιπέρι. Έπειτα σερβίρετε τον.
OVA SFONGIA EX LACTE (Τηγανίτες με γάλα)
(Aπικ. 7, 13, 8)
Συστατικά:
------------
8 αυγά
600ml γάλα
100ml λάδι
λίγο μέλι και λίγο πιπέρι
Οδηγίες:
-------------
Κάντε ο,τι κάνατε στην προηγούμενη συνταγή μόνο βάλτε το μέλι πάνω από την τηγανίτα και όχι μέσα της.
IN OVIS APALIS (Βραστά αυγά)
(Απικ. 7, 19, 3)
Συστατικά:
------------
8 σφιχτά αυγά (βράσιμο περίπου 4 λεπτά)
50g τριμμένο καρύδι
μέλι,πιπέρι, ξύδι, Liebstoeckl, Liquamen (ή αλάτι)
Οδηγίες:
-------------
Σάλτσα για τα αυγά: Ανακατέψτε μαζί το πιπέρι, το Liebstoeckl, το μουλιασμένο καρύδι. Προσθέστε το μέλι, το ξύδι και το Liquanem. Σερβίρετε το με τα αυγά.
VITELLINA FRICTA (Τηγανιτό Μοσχαράκι)
(Aπικ. 8, 5, 1)
Συστατικά:
------------
800g - 1kg μοσχάρι
300g ξερές σταφίδες
1 κσ μέλι
2 κσ ξύδι
200ml κρασί
100ml λάδι
100ml Defritum
100ml Liquamen (ή 1 κλ αλάτι)
πιπέρι, σπόροι από σέλινο, Liebstoeckl, κύμινο, ρίγανη, ξερό κρεμμύδι για τη γεύση
Οδηγίες:
-------------
Τηγανίστε το μοσχαράκι μέσα στο λάδι μέχρι να ψηθεί. Σ'ένα άλλο μικρό τηγάνι αακατέψτε μαζί τις σταφίδες, το ξύδι, το κρασί, το μέλι, το Liquamen και τα μπαχαρικά και αφήστε τα να βράσουν για λίγο. έπειτα χύστε το μίγμα πάνω από το μοσχαράκι και αφήστε το να μουλιάσει για 10 λεπτά και κατόπιν αφήστε να ψηθεί σε χαμηλή φωτιά. Μετά σερβίρετε το με τη σάλτσα μαζί.
Μαγειρέψτε το μοσχαράκι για 1 1/2 ώρα μέχρι να ψηθεί καλά. Ανακατέψτε μαζί σε ένα άλλο τηγανάκι το μέλι, το ξύδι, το λάδι, το Liquanem και τα μπαχαρικά. Βράστε τη σάλτσα για λίγο και δέστε την με το άμυλο καλαμποκιού. Κατόπιν περιχύστε με τη σάλτσα το μοσχαράκι και αφήστε το να βράσει για άλλα δέκα λεπτά. Έπειτα σερβίρετε.
ALITER BAEDINAM SIVE AGNINAM EXCALDATAM (Αρνάκι στον ατμό)
Οδηγίες:
-------------
Βάλτε τις αρνίσιες κοτολέτες μέσα σ'ένα πήλινο μαζί με τα τεμαχισμένα κρεμμύδια και τα μπαχαρικά. Προσθέστε το Liquamen, το λάδι, και το κρασί. Αφήστε τα για 45-60 λεπτά. Στη συνέχεια αδειάστε τη σάλτσα και δέστε την με το άμυλο καλαμποκιού. Σερβίρετε τις κοτολέτες μαζί με τη σάλτσα.
Οδηγιές:
-------------
Πρώτα βρέξτε και καθαρίστε καλά τα μύδια. Ανακατέψτε μαζι το Liquamen, το κρασί,
το νερό, το Passum και τα μπαχαρικά. Βράστε το ζουμί για 20 λεπτά, και κατόπιν προσθέστε τα μύδια. Βράστε για 10 λεπτά ακόμη και έπειτα σερβίρετε.
Οδηγίες:
-------------
Μαγείρέψτε τις γαρίδες. Τρίψτε το πράσινο πιπέρι, το Liebstoeckl, και τους σπόρους του σέλινου. Προσθέστε το Liquamen, το ξύδι και τους κρόκους και ανακατέψτε καλά. Περιχύστε τις γαρίδες με το μίγμα και σερβίρετέ τις.
Υλικά:
